Αρχαιοελληνική ράτσα σκύλου «επιζεί αλλά κινδυνεύει»

Οι ερευνητές εντόπισαν σκύλους που ταιριάζουν με τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της «αλωπεκής» (Φωτογραφία: ΑΠΕ)

Κτηνίατροι που μελέτησαν την «αλωπεκή» ή «αλεπουδίτσα», μια μικρόσωμη φυλή σκύλων που είναι γνωστή από απεικονίσεις της αρχαιότητας, υποστηρίζουν ότι αυτή η ράτσα των Πελασγών επιζεί ως σήμερα σε μικρούς πληθυσμούς, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα.

Η μελέτη για την αλωπεκή παρουσιάστηκε στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας Ζωικής Παραγωγής στη Θεσσαλονίκη από τους κτηνίατρους Σ.Χλειουνάκη Α. Φούντα, Λ. Βαρούδη, Ζ. Αμπά και Α. Ράγκο.

Σκοπός της έρευνας ήταν η αναζήτηση σκύλους με φαινότυπους (χαρακτηριστικά) που ανταποκρίνονται στο μορφολογικό πρότυπο της «αλεπουδίτσας», στην περιοχή του Νομού Σερρών. Έτσι, κατεγράφησαν 58 σκύλοι που ανταποκρίνονταν στο πρότυπο της φυλής και επιδιώχθηκε η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση ιδιοκτητών και κυνόφιλων των περιοχών σε μια προσπάθεια διατήρησης των υπαρχόντων πληθυσμών.

'Ενα άλλο από τα σκυλιά που βρέθηκαν να ταιριάζουν με τα χαρακτηριστικά της αλωπεκής (ΑΠΕ)

Η «αλωπεκίς» πιστεύεται ότι προέρχεται από ένα μικρόσωμο τύπο σκύλου, κοινό της Βαλκανικής χερσονήσου, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από σκύλους-παρίες. Εμφανίζεται στον Ελλαδικό χώρο με την παρουσία των προ-ελληνικών φύλων και ειδικότερα με τους Πελασγούς.

Ευρήματα υπάρχουν ήδη από τη μετά-παλαιολιθική εποχή στη Θεσσαλία. Οι αρχαίοι Έλληνες την αποκαλούσαν έτσι επειδή έμοιαζε με αλεπού και στην αρχαία τέχνη διατηρούνται πολλές απεικονίσεις της.

Πέρα από τις απεικονίσεις που έχουν σχέση με το μύθους, ακόμα πιο δημοφιλή είναι τα θέματα από την καθημερινή ζωή των αρχαίων Ελλήνων, η συντροφιά στο σπίτι, η φύλαξη στην αγροικία, τα παιχνίδια με τα παιδιά (αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα).

Όπως καταγράφεται στην μελέτη, η αλωπεκίς παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για το κυνήγι, ως φύλακας και θεωρούνταν πολύ καλό τσοπανόσκυλο.

«Αυτή η σημαντική φυλή αποτελούσε άριστο οικογενειακό σύντροφο στα αγροτικά και περιαστικά περιβάλλοντα. Οι κάτοικοι του νομού Σερρών γνωρίζουν ανέκαθεν την παρουσία των σκύλων αυτών από γενιά σε γενιά και αναφέρονται σε αυτήν με διάφορα τοπικά ονόματα (Αλεπουδίτσα, μπόμπης, μπουμπούδι κ.ά.). Οι σκύλοι αυτοί υπήρχαν πριν την εγκατάσταση των προσφύγων το 1922» ανέφερε ο κ.Χλειουνάκης.

«Ελλοχεύει ωστόσο ο κίνδυνος εξαφάνισης και των τελευταίων πληθυσμών της φυλής καθώς οι φιλοζωικοί σύλλογοι, με τις μαζικές στειρώσεις σκύλων που κάνουν, συλλαμβάνουν και στειρώνουν φαινοτύπους ελληνικών φυλών, αφαιρώντας πολύτιμο γενετικό υλικό από την τράπεζα της φύσης» προειδοποιεί τώρα ο κ. Χλειουνάκη.

«Γι΄ αυτό προκύπτει η αναγκαιότητα συστηματικής προσπάθειας για τη μελέτη, την καταγραφή, τη διάσωση και τη διάδοση των Ελληνικών φυλών σκύλων, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο μετά την πιστοποίησή τους από την επιστημονική κοινότητα, τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος (ΚΟΕ) και τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI)» τονίζει.

SCIENCE.IN.GR

Διαβάστε περισσότερα ...

Μακελειό για τους σπάνιους δασόβιους ελέφαντες της Αφρικής

«Αν η κατάσταση δεν αντιστραφεί σύντομα ο αφρικανικός ελέφαντας είναι καταδικασμένος» (Φωτογραφία: Reuters)

Οι λαθροθήρες της Γκαμπόν, της χώρας που φιλοξενεί τους μισούς από τους απειλούμενους δασόβιους ελέφαντες της Αφρικής, έχουν αποδεκατίσει έως και 7 στα 10 ζώα σε διάστημα οκτώ ετών, αποκαλύπτει μελέτη οργανώσεων σε συνεργασία με την κυβέρνηση.

«Περισσότεροι από 11.000 ελέφαντες έχουν σκοτωθεί από το 2004 έως σήμερα» δήλωσε η Φιόνα Μαιζέλς της Wildlife Conservation Society, η οποία πραγματοποίησε την έρευνα σε συνεργασία με τη WWF και τη διεύθυνση των εθνικών πάρκων της Γκαμπόν.

«Αν η κατάσταση δεν αντιστραφεί σύντομα το μέλλον του ελέφαντα στην Αφρική είναι καταδικασμένο» δήλωσε ο καθηγητής Λι Ουάιτ, διευθυντής του δικτύου εθνικών πάρκων.

Η Γκαμπόν, της οποίας το 85% καλύπτεται από τροπικό υγρό δάσος, φιλοξενεί περίπου τους μισούς από τους 100.000 δασόβιους ελέφαντες που απομένουν στον πλανήτη. Ο σχετικά μικρόσωμος δασόβιος ελέφαντας θεωρείται το δεύτερο σύγχρονο υποείδος του αφρικανικού ελέφαντα (Loxodonta africana cyclotis) αν και ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι πρέπει να ταξινομηθεί σε διαφορετικό είδος (Loxodonta cyclotis).

H σχετικά πλούσια χώρα της υποσαχάριας Αφρικής θεωρούνταν κάποτε ιδεώδες καταφύγιο για τους ελέφαντες, με το ενδιαφέρον των περιβαλλοντικών οργανώσεων να επικεντρώνεται στους λαθροθήρες της γειτονικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Φαίνεται όμως ότι η ζήτηση για το ελεφαντόδοντο του δασόβιου ελέφαντα, το οποίο έχει μια ροζ απόχρωση και είναι ιδιαίτερα σκληρό, έχει αυξήσει τη λαθροθηρία, η οποία τροφοδοτεί κυρίως τις αγορές της Ασίας και της Μέσης Ανατολής.

Στο εθνικό πάρκο του Μινκέμπε, το οποίο έχει την έκταση του Βελγίου, οι λαθροθήρες έχουν σκοτώσει από το 2004 ως σήμερα το 44 έως 77 τοις εκατό των ελεφάντων, δηλαδή τουλάχιστον 11.000 άτομα.

«Σε μια περιοχή σαν το Μινκέμπε, το οποίο έχει έκταση γύρω στα 30.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, χωρίς καθόλου δρόμους, είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς τους λαθροθήρες» επισήμανε ερευνητής της WWF.

Η μελέτη εκτιμά ότι από το 2011 έως σήμερα σκοτώνονται κάθε μέρα στην Γκαμπόν 50 με εκατό ελέφαντες.

Το ελεφαντόδοντο εκτιμάται ότι πωλείται σήμερα γύρω στα 1.500 ευρώ το κιλό στη μαύρη αγορά της Ασίας.

SCIENCE.IN.GR

Διαβάστε περισσότερα ...

Έξι εκατομμύρια στρέμματα φυσικής έκτασης έχασε η Ελλάδα σε 20 χρόνια

Οι καλύψεις γης στην Ελλάδα το 2007 

(Προσαρμογή από γράφημα της WWF Ελλάς)  

Την εικοσαετία 1987-2007, η Ελλάδα έχασε περισσότερα από έξι εκατομμύρια στρέμματα φυσικών εκτάσεων, έναντι μιας αντίστοιχης αύξησης κυρίως των γεωργικών και δευτερευόντως των αστικών καλύψεων. Η απώλεια αφορά κυρίως περιοχές χαμηλής βλάστησης, ωστόσο η καταπάτηση δασών έπειτα από πυρκαγιές δεν είναι σπάνιο φαινόμενο.

Η εκτίμηση προέρχεται από τη μελέτη «Η Ελλάδα τότε και τώρα: Διαχρονική χαρτογράφηση των καλύψεων γης 1987-2007» την οποία παρουσίασε σήμερα η WWF Ελλάς, αναδεικνύοντας παράλληλα την «απόλυτη έλλειψη τεκμηριωμένου και μακροχρόνιου εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού«. Δείτε την πλήρη έκδοση εδώ .

Η χαρτογράφηση των αλλαγών υλοποιήθηκε από τη Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ.

Σε απόλυτους αριθμούς, οι μεταβολές στις καλύψεις γης ήταν:

• Δάση: μείωση κατά 1,3 εκατ. στρέμματα
• Εκτάσεις θαμνώδους και χαμηλής βλάστησης: μείωση κατά 4,9 εκατ. στρέμματα
• Γεωργικές εκτάσεις: αύξηση κατά 5,7 εκατ. στρέμματα
• Λοιπές καλύψεις (δόμηση, έργα υποδομής κλπ): αύξηση κατά 0,3 εκατ. στρέμματα

Οι ερευνητές της οργάνωσης επισημαίνουν ωστόσο ότι τα απόλυτα νούμερα των αλλαγών δεν διηγούνται τη συνολική ιστορία, καθώς εξίσου σημαντική είναι και η μετατόπιση των καλύψεων γης ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές.

Στα Ιόνια Νησιά, για παράδειγμα, το 12,6% της συνολικής έκτασης μετατράπηκε σε γεωργική, ενώ αντίθετα στα ορεινά της χώρας, και κυρίως στην Πελοπόννησο, η αγροτική παραγωγή φαίνεται να εγκαταλείπεται.

Οι πλέον θιγόμενες φυσικές εκτάσεις είναι οι περιοχές χαμηλής βλάστησης, καθώς η απευθείας μετατροπή ενός δάσους σε τεχνητή επιφάνεια είναι σπάνια και συνοδεύεται από πολλές νομικές περιπλοκές. Όμως η σταδιακή αλλαγή ενός δάσους μέσω επαναλαμβανόμενων πυρκαγιών και η μετέπειτα κατάληψή της από τεχνητές καλύψεις είναι μία συνήθης πρακτική.

Η μελέτη, υπογραμμίζει ο γενικός διευθυντής της WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας,«είναι η πρώτη που απεικονίζει τις καλύψεις γης για όλη την Ελλάδα σε βάθος εικοσαετίας, ανοίγοντας μια ουσιαστική συζήτηση για την εξέλιξη και διαχείριση του χώρου στην Ελλάδα».

"Η αποτυχία στην αποτελεσματική διαχείριση αυτών των αλλαγών, δεν θα λειτουργήσει μονάχα εις βάρος του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά εν τέλει, θα υποσκάψει και την ίδια την προοπτική ανάπτυξης της χώρας μας, ειδικά μάλιστα, σε ό, τι αφορά τους οικονομικούς κλάδους του τουρισμού και του πρωτογενούς τομέα". 

Μελέτη της WWF

SCIENCE.IN.GR

Διαβάστε περισσότερα ...

Ένας αληθινός λυκάνθρωπος!

Ο Werner Freund είναι ένας 79χρονος Γερμανός, πρώην αλεξιπτωτιστής που έγινε γνωστός πριν από λίγοκαιρό εξαιτίας της ιδιορρυθμίας του: Ζει σε μια έκταση 25 και πλέον στρεμμάτων στη Δυτική Γερμανία συντροφιά με τους 29 λύκους του που τους λατρεύει. 

Από το 1972 μέχρι σήμερα ο Werner έχει συγκεντρώσει στο κτήμα του πάνω από 70 άγρια ζώα, ενώ οι περισσότεροι λύκοι προέρχονται από ζωολογικούς κήπους και έφτασαν στα χέρια του σαν κουτάβια, ενώ τα είδη προέρχονται από τη Σιβηρία, τον Καναδά, την Αρκτική και τη Μογγολία.

Το σημαντικό, όμως, στην ιστορία του Werner είναι ότι και ο ίδιος ανέλαβε να ζήσει σαν… λύκος, μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, τρώγοντας μάλιστα ωμό κρέας, συχνά μαζί με τα άγρια ζώα. Πολλές φορές μάλιστα μοιράζεται την τροφή μαζί τους μέσα από το… στόμα τους!
 
Πρόσφατα ο φωτογράφος του Reuters Lisi Niesner πέρασε ένα μικρό χρονικό διάστημα μαζί του, απαθανατίζοντας μοναδικές εικόνες του… λυκανθρώπου με τους φίλους του, οι οποίοι τον λατρεύουν!






perierga

Διαβάστε περισσότερα ...

Η κουκουβάγια της στοργής

Πάταγο κάνει στο διαδίκτυο μια κουκουβάγια η οποία απολαμβάνει τα χάδια της ιδιοκτήτριάς της. Η κουκουβάγια έχει χαλαρώσει πλήρως ενώ μια άλλη τη ζηλεύει.

Ξέρουμε πως οι γάτες είναι ανεξάρτητες ενώ τα σκυλιά είναι πιο αγαπησιάρικα και επιζητούν με κάθε τρόπο τα χάδια μας.Αυτό που δεν ξέραμε είναι πως και οι κουκουβάγιες… έχουν ψυχή.

Για του λόγου το αληθές δείτε το βίντεο, στο οποίο μια αξιολάτρευτη μικρή κουκουβάγια απολαμβάνει τα χάδια της ιδιοκτήτριάς της.Το βίντεο πλαισιώνεται από μια υπέροχη μουσική, και το δράμα μιας άλλης κουκουβάγιας που ζηλεύει.

perierga

Διαβάστε περισσότερα ...

Μικρότερα και λιγότερα τα ψάρια στο μέλλον

Γνωρίζαμε ήδη πως οι ανθρώπινες δραστηριότητες κάνουν το μέγεθος των ψαριών να μικραίνει, αλλά το γεγονός αυτό θα τα καταστήσει επίσης πιο ευάλωτα στα αρπακτικά και τελικά θα απειλήσει μια διατροφική πηγή κρίσιμης σημασίας για το ανθρώπινο είδος, προειδοποιούν ερευνητές.

Οι επιστήμονες είχαν ήδη παρατηρήσει και μελετήσει πώς η βιομηχανική αλιεία, αφαιρώντας από τη θάλασσα τα μεγαλύτερα ψάρια, και η άνοδος της θερμοκρασίας του κλίματος, μειώνοντας την περιεκτικότητα των ωκεανών σε οξυγόνο, μειώνουν το μέσο μέγεθος των ψαριών.

Όμως οι παγκόσμιες και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτού του φαινομένου παραμένουν παραγνωρισμένες. Μια ομάδα αυστραλών και φινλανδών ερευνητών εξέτασε βάσει μοντέλου ηλεκτρονικού υπολογιστή αυτή τη σταδιακή μείωση μέσα στα 50 επόμενα χρόνια για να επιχειρηθεί να γίνει κατανοητό ποια θα είναι η επίδρασή της στον πληθυσμό πέντε ειδών ψαριών του Ειρηνικού.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα πως, ακόμη κι αν το μέγεθος μειωθεί μόλις κατά 4% σε μέσο όρο, το ποσοστό θνησιμότητας από τα αρπακτικά μπορεί να αυξηθεί ως και 50%. Αυτό θα μείωνε αναλογικά τις ψαριές των αλιέων, προειδοποιούν στην επιθεώρηση "Biology Letters" της βρετανικής Ακαδημίας Επιστημών.

"Ακόμη και μια ελαφρά μείωση του μεγέθους ενός είδους ψαριού μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη φυσική θνησιμότητά του", επιμένουν οι ερευνητές. Για τους ερευνητές, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο άνθρωπος αλλάζει τα θαλάσσια οικοσυστήματα σε όλο τον πλανήτη, άμεσα μέσω της αλιείας και έμμεσα εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

"Οι πρακτικές οι οποίες αγνοούν της αλλαγές που υπάρχουν σήμερα, υπάρχει κίνδυνος να υπερεκτιμήσουν μακροπρόθεσμα τους φυσικούς πόρους και να καταλήξουν στην υπερεκμετάλλευσή τους", επιμένουν οι επιστήμονες οι οποίοι συνέταξαν τη μελέτη.

ANT1

Διαβάστε περισσότερα ...

Ολλανδικό δικαστήριο καταδίκασε την Shell για μόλυνση στο Δέλτα του Νίγηρα

Tην αγωγή κατέθεσαν τέσσερις Νιγηριανοί και η περιβαλλοντική οργάνωση Friends of the Earth (Φωτογραφία: Reuters)

Ολλανδία — Ολλανδικό δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Shell είναι εν μέρει υπεύθυνη για τη μόλυνση που προκλήθηκε στο Δέλτα του Νίγηρα, με το σκεπτικό ότι η εταιρεία θα έπρεπε να έχει εμποδίσει την πράξη δολιοφθοράς στις εγκαταστάσεις της.

Το περιφερειακό δικαστήριο της Χάγης κάλεσε την Shell να αποζημιώσει -με άγνωστο για την ώρα ποσό- έναν αγρότη, αλλά απέρριψε τέσσερις άλλες αγωγές που είχαν κατατεθεί εις βάρος της ολλανδικής μητρικής εταιρείας.

Η υπόθεση αφορά την αγωγή που κατέθεσαν τέσσερις Νιγηριανοί και η περιβαλλοντική οργάνωση Friends of the Earth στην Ολλανδία, όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της Shell, διεκδικώντας αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη εξαιτίας της μόλυνσης του εδάφους και της θάλασσας στην περιοχή του Δέλτα.

Οι ενάγοντες κατηγορούσαν τον πετρελαϊκό κολοσσό ως υπεύθυνο για τη δημιουργία τριών πετρελαιοκηλίδων από το 2004 έως το 2007 στο Δέλτα του ποταμού Νίγηρα, που δεν είχαν μόνο οικολογικές αλλά και οικονομικές επιπτώσεις στη ζωή των κατοίκων.

Η περιβαλλοντική οργάνωση δήλωσε πως ελπίζει ότι αυτή η υπόθεση θα δημιουργήσει προηγούμενο για αξιώσεις απέναντι σε πολυεθνικές εταιρείες.

Το δικαστήριο δέχτηκε το επιχείρημα της Shell ότι οι πετρελαιοκηλίδες προκλήθηκαν από σαμποτάζ και όχι από κακή συντήρηση των εγκαταστάσεών της, όπως ισχυρίζονταν οι Νιγηριανοί.

Οι Νιγηριανοί -ψαράδες και αγρότες- υποστήριξαν ότι δεν μπορούσαν να θρέψουν πλέον τις οικογένειές τους επειδή η περιοχή μολύνθηκε από πετρέλαιο από τους αγωγούς της Shell και από τις εγκαταστάσεις παραγωγής.

Ήταν η πρώτη φορά που κατατέθηκε αγωγή εις βάρος της εταιρείας σε ολλανδικό δικαστήριο για αδικήματα που φέρεται ότι διέπραξε θυγατρική της.

Η αγωγή στρέφεται εναντίον της μητρικής εταιρείας της Shell στην Ολλανδία και της θυγατρικής της στη Νιγηρία Shell Petroleum Development Co (SPDC).

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Νιγηρία, τον μεγαλύτερο παραγωγό ενέργειας στην Αφρική, με καθημερινή παραγωγή μεγαλύτερη του ενός εκατομμυρίου βαρελιών πετρελαίου.

SCIENCE.IN.GR

Διαβάστε περισσότερα ...

Γερανοί, φλαμίνγκο και βουβόκυκνοι στο Δέλτα Αξιού - Αλιάκμονα

Επτά γερανοί καταγράφηκαν από τους επιστήμονες στις Αλυκές Κίτρους. Τα πτηνά ήρθαν στη χώρα μας από τις σκανδιναβικές χώρες και τη Βορειοανατολική Ευρώπη για να ξεχειμωνιάσουν. Επίσης, στο Δέλτα του Αλιάκμονα παρατηρήθηκαν 20 στικταετοί προερχόμενοι από την παγωμένη Ρωσία.

Στον κατάλογο των ειδών που βρέθηκαν στο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού - Λουδία - Αλιάκμονα περιλαμβάνονται θαλασσαετοί, οι οποίοι φωλιάζουν εκεί, φοινικόπτερα (φλαμίνγκο) καθώς και χιλιάδες πάπιες, σήμα κατατεθέν της περιοχής κάθε χειμώνα.

Στις ανατολικές εκβολές του Αξιού παρατηρήθηκαν ακόμη 250 βουβόκυκνοι ενώ χιλιάδες πάπιες καταγράφηκαν στον υγρότοπο της Νέας Αγαθούπολης, όπου ξεχώρισαν τα 1.700 κιρκίρια (οι πιο μικρόσωμες πάπιες).

Οι μεσοχειμωνιάτικες καταμετρήσεις διοργανώνονται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία στη συγκεκριμένη περιοχή (όπως και σε άλλες σημαντικές φυσικές περιοχές της χώρας), με τη συμμετοχή στελεχών του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου.

SCIENCE.IN.GR

Διαβάστε περισσότερα ...