Ένα βήμα πριν από την εξαφάνιση

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΝΤΗ
Παγκόσμια εστία εξαφάνισης σπάνιων ειδών χαρακτηρίζεται η περιοχή της ανατολικής Ασίας, καθώς εκεί εντοπίζονται τα περισσότερα από τα απειλούμενα με αφανισμό ζώα του πλανήτη. Από τις ακτές της Σιβηρίας μέχρι το νοτιότερο άκρο της χερσονήσου της Ινδοκίνας, οι ασιατικοί βιότοποι αποτελούν έναν πραγματικό θησαυρό της παγκόσμιας φύσης, καθώς θεωρείται ότι δίνουν καταφύγιο σε τουλάχιστον 8.000 διαφορετικά είδη ζώων, που δεν συναντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της Διεθνούς Ενωσης για την Προστασία της Φύσης του ΟΗΕ, στη λίστα των ειδών που κινδυνεύουν εντάσσονται και ζώα που μόλις πριν από πέντε χρόνια διατηρούσαν υγιείς πληθυσμούς. Αιτία της οικολογικής γενοκτονίας θεωρείται η «επέλαση του ανθρώπου» δηλαδή, οι αλματώδεις ρυθμοί ανάπτυξης που παρατηρούνται στις ασιατικές οικονομίες, εις βάρος των φυσικών οικότοπων. Τέσσερα από τα δεκάδες ζώα που κινδυνεύουν είναι η βασιλική κόμπρα, η βακτριανή καμήλα, ο ρινόκερος της Ιάβας και η σιβηριανή τίγρη.

Βασιλική κόμπρα
Στην Ινδία αποτελεί θρησκευτικό σύμβολο, έστω κι αν ένα μόλις γραμμάριο από το δηλητήριό της μπορεί να σκοτώσει συνολικά 150 ενήλικες άνδρες. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, το αποτέλεσμα από τη μείωση των δασικών εκτάσεων σε όλες ανεξαιρέτως τις ασιατικές χώρες είναι να έρχεται σε άμεση επαφή με τον άνθρωπο, μια συνάντηση που τις περισσότερες φορές είναι θανάσιμη για το μήκους 6 μέτρων επιβλητικό φίδι. Η βασιλική κόμπρα αποτελεί τη νεότερη είσοδο στη Βίβλο με τα Απειλούμενα Είδη του ΟΗΕ, όπου επισημαίνεται ότι τα αποσπασματικά μέτρα προστασίας της, όπως η ποινή φυλάκισης που επιβάλλεται στην Ινδία σε περίπτωση θανάτωσης του φιδιού, δεν είναι αρκετά για τη διασφάλιση της διαιώνισης του ερπετού.

Βακτριανή καμήλα
Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι είναι από τα πρώτα ζώα που εξημέρωσε ο άνθρωπος, καθώς υπάρχουν αναφορές για τη χρήση της μέχρι και 2.500 χιλιάδες χρόνια π.Χ. Η βακτριανή καμήλα αποτελούσε το βασικό μέσο μεταφοράς ανθρώπων και αγαθών για τους αρχαίους πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής και της κεντρικής Ασίας, καθώς μπορεί να αντέξει εξαιρετικά μεγάλες αλλαγές θερμοκρασίας. Υψώνεται μέχρι και 3,5 μέτρα πάνω από το έδαφος, ενώ είναι ένα από τα ελάχιστα ζώα στον πλανήτη που τρώνε χιόνι για να ενυδατώσουν τον οργανισμό τους. Σταδιακά, εκτοπίστηκε από το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας και τώρα εντοπίζεται μόνο σε περιοχές της Κίνας και της Μογγολίας. Ο πληθυσμός της είναι μικρότερος των 1.000 ζώων.

Ρινόκερος της Ιάβας
Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα ο μικρόσωμος ρινόκερος της Ιάβας ζούσε στο μεγαλύτερο μέρος των δασών της Ινδοκίνας και της Ινδονησίας. Σήμερα, μόλις δύο πληθυσμιακές ομάδες του παχύδερμου, 40 και 60 ζώων αντίστοιχα, έχουν επιβιώσει στο δυτικότερο άκρο της Ιάβας, του πολυπληθέστερου νησιού του Ινδονησιακού αρχιπελάγους. Η βασική αιτία που τον ωθεί στην εξαφάνιση είναι η λαθροθηρία. Το κρέας του πωλείται στη μαύρη αγορά μέχρι και 30.000 δολάρια το κιλό, καθώς θεωρείται ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες...

Σιβηριανή τίγρη
Το αιλουροειδές της βόρειας Ασίας έχει τη δυνατότητα να τα βάζει ακόμη και με αρκούδες, οι οποίες μάλιστα αποτελούν το 7% της διατροφής τους. Εδώ και δεκαετίες ωστόσο, ο αριθμός τους στη φύση έχει μειωθεί δραματικά, εξαιτίας της παράλληλης μείωσης του πληθυσμού εκατοντάδων άλλων ασιατικών ειδών. Η τίγρης της Σιβηρίας εντοπίζεται πλέον μόλις στο 10% των αρχικών της βιότοπων και υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει περίπου 250 ζώα, ενώ εκτιμάται ότι πρόκειται να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά μέχρι το 2020 αν ο πληθυσμός της δεν επανακάμψει. 

http://www.real.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

«Κοριοί» σε μυρμηγκοφωλιές

Ένα πρωτότυπο και άκρως εντυπωσιακό πείραμα γύρω από τη μελέτη της επικοινωνίας των μυρμηγκιών και της δομής των περίπλοκων αποικιών τους ξεκίνησαν βρετανοί επιστήμονες. Είναι η πρώτη φορά, που ερευνητές επιχειρούν να διεισδύσουν στα «άδυτα» μιας… μυρμηγκοφωλιάς, εξοπλίζοντας τους μικροσκοπικούς εξερευνητές με λιλιπούτειους ραδιοδέκτες.

Το τριετές ερευνητικό πρόγραμμα από τους ειδικούς του Πανεπιστημίου του Γιόρκ πραγματοποιείται σε ένα εθνικό πάρκο στο Ντερμπισάιρ, όπου εντοπίζεται το διεθνώς προστατευόμενο είδος Formica lugubris. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, εκεί φιλοξενούνται περί τις 1.000 φωλιές χωρητικότητας έως 50 εκατ. ακούραστων εργατών.

«Τσιπαρισμένα» μυρμήγκια

Στόχος των ειδικών είναι να τοποθετήσουν τους μεγέθους ενός χιλιοστού δέκτες σε περίπου 1.000 μυρμήγκια που δεν ξεπερνούν το μέγεθος του νυχιού του αντίχειρα ενός ενηλίκου. Η όλη διαδικασία, υποστηρίζουν, είναι άκρως «φιλική» προς τα κοινωνικά έντομα.

«Μέσα από τη συγκεκριμένη μελέτη θα προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε πώς ακριβώς επικοινωνούν μεταξύ τους τα μυρμήγκια, αλλά και πώς “ταξιδεύουν” τόσο μέσα σε ένα αχανές δίκτυο φωλιών, όσο και στο ευρύτερο περιβάλλον τους» εξηγεί ο βιολόγος δρ Σάμουελ Ελις.

«Οι δέκτες παίζουν τον ρόλο ενός γραμμικού κώδικα (barcode) προσδίδοντας ξεχωριστή ταυτότητα σε κάθε “σημαδεμένο” μυρμήγκι. Κάθε μυρμήγκι ξεχωριστά μπορεί να μη διακρίνεται για την φοβερή εξυπνάδα του, ωστόσο αποτελεί μέρος ενός ευφυούς και ιδιαίτερα αποδοτικού συστήματος στη συγκεκριμένη περιοχή» προσθέτει ο ειδικός.

«Ο τρόπος με τον οποίο τα μυρμήγκια χρησιμοποιούν το δίκτυο αυτό παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στο πώς αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Επίσης ο τρόπος με τον οποίο οι πληροφορίες μεταδίδονται μέσω του συγκεκριμένου δικτύου θα μπορούσε να βρει εφαρμογές στην ανθρώπινη πληροφόρηση και στα ανθρώπινα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα» καταλήγει ο δρ Ελις.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μεθάνιο και στην Ανταρκτική

Μικρόβια τα οποία σιγοτρώνε τα υπολείμματα των δασών ενδεχομένως που κάλυπταν κάποτε την Ανταρκτική παράγουν δισεκατομμύρια τόνους μεθανίου, το οποίο θα μπορούσε να επιδεινώσει σημαντικά την κλιματική αλλαγή, προειδοποιεί νέα μελέτη στο περιοδικό Nature.

Μεγάλες ποσότητες μεθανίου, ενός αερίου που παγιδεύει στην ατμόσφαιρα 20 φορές περισσότερη θερμότητα από ό,τι το διοξείδιο του άνθρακα, είναι γνωστό ότι βρίσκονται παγιδευμένες κάτω από τον πυθμένα των ωκεανών, καθώς και στο μονίμως παγωμένο έδαφος της Αρκτικής.

Το μεθάνιο παράγεται από μικροοργανισμούς που διασπούν αποθέσεις οργανικής ύλης απουσία οξυγόνου. Οι επιστήμονες υποψιάζονταν ότι τέτοια αναερόβια μικρόβια ζουν κάτω από το κάλυμμα πάγου της Ανταρκτικής, θα ήταν όμως εξαιρετικά ακριβό και δύσκολο να τρυπήσουν τρία με τέσσερα χιλιόμετρα πάγου για να τα εντοπίσουν.

Η μελέτη

Η τελευταία μελέτη είναι η πρώτη που επιχειρεί να εκτιμήσει τις ποσότητες μεθανίου με εργαστηριακά πειράματα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ στη Βρετανία συνέλεξαν δείγματα ιζημάτων στην άκρη ενός παγετώνα, εκεί όπου ο πάγος είναι πολύ λεπτότερος. Έλιωσαν στη συνέχεια τα δείγματα στο εργαστήριο και αναγνώρισαν μεθανογόνα αρχαιοβακτήρια.

Επιπλέον, οι ερευνητές άφησαν τη λάσπη των ιζημάτων σε ένα σκοτεινό, αναερόβιο περιβάλλον για δύο χρόνια και μετρούσαν ανά διαστήματα την παραγωγή μεθανίου.

Συνδυάζοντας τις μετρήσεις με γεωλογικά μοντέλα της Ανταρκτικής, η ερευνητική ομάδα υπολογίζει ότι η Ανταρκτική ενδέχεται να κρύβει εκατοντάδες δισεκατομμύρια τόνους μεθανίου.

Η ποσότητα αυτή είναι συγκρίσιμη με τις εκτιμήσεις για το μεθάνιο της Αρκτικής. Συγκριτικά, η ετήσια παραγωγή μεθανίου από άλλες πηγές -βάλτοι και άλλοι υγρότοποι, εκτρεφόμενα ζώα, ορυζώνες και καύση βιομάζας- περιορίζεται στα 600 εκατομμύρια τόνους.

Στις συνθήκες υψηλής πίεσης και χαμηλής θερμοκρασίας που επικρατούν κάτω από παγοκάλυμμα της Ανταρκτικής, το μεθάνιο πρέπει να παίρνει τη μορφή του ενυδρίτη μεθανίου -ένα υλικό που μοιάζει με πάγο και αποτελείται από μόρια μεθανίου εγκλωβισμένα ανάμεσα σε μόρια νερού.

Αν όμως το στρώμα πάγου λεπτύνει, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, η πτώση της πίεσης και η άνοδος της θερμοκρασίας θα μετέτρεπε το μεθάνιο του ενυδρίτη σε αέριο.

Το μεθάνιο της Ανταρκτικής «θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά τη συγκέντρωση του αερίου στην ατμόσφαιρα και να επιταχύνει την κλιματική αλλαγή» προειδοποιούν οι ερευνητές.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μουσώνες προσεχώς κοντά μας;

Κατά την Ηώκαινο περίοδο (πριν από 56-34 εκατομμύρια έτη) η θερμοκρασία στη Γη ήταν 10 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τη σημερινή. Δεν υπήρχε στον πλανήτη ίχνος πάγου και οι πολικές περιοχές διέθεταν πλούσια βλάστηση και φιλοξενούσαν «τροπικά» ζώα, όπως οι κροκόδειλοι.

Η έρευνα στα απολιθώματα φυτών που ζούσαν εκείνη την εποχή στην Ανταρκτική απεκάλυψε ότι η περιοχή βίωνε επίσης μουσώνες, ένα κλιματικό φαινόμενο που απαντάται σήμερα μόνο σε ορισμένες τροπικές περιοχές. Αυτό κάνει τους ειδικούς να πιστεύουν ότι αν η αυξητική τάση της παγκόσμιας θερμοκρασίας συνεχιστεί είναι πολύ πιθανό να κάνουν την εμφάνιση τους μουσώνες και σε άλλες περιοχές της Γης.

Τα φυτά-μάρτυρες

Ομάδα ερευνητών του Τροπικού Βοτανικού Κήπου Xishuangbanna της Κίνας έκαναν ανασκαφές σε ένα νησί της Ανταρκτικής ανασύροντας απολιθώματα αρχαίων φυτών. Η μελέτη αυτών των φυτών έδειξε ότι βίωναν εποχιακές βροχοπτώσεις.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το 60% της ετήσιας βροχόπτωσης στην Ανταρκτική κατά τη διάρκεια του Ηώκαινου έπεφτε το καλοκαίρι και ότι ο χειμώνας ήταν αρκετά άνυδρος, κάτι που συμβαίνει σήμερα στις νοτιοανατολικές περιοχές της Ασίας. Αυτό σημαίνει ότι εκείνη τη γεωλογική περίοδο στην Ανταρκτική υπήρχε εποχή μουσώνων. «Η ύπαρξη μουσώνων τόσο κοντά στους πόλους είναι ένα αναπάντεχο εύρημα» αναφέρει ο Γκιλ Μάρτιν, στέλεχος της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Βρετανίας. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Gondwana Research».

Το μέλλον των μουσώνων

Οι κλιματολόγοι δεν είναι βέβαιοι για το πώς θα επηρεαστεί ο μηχανισμός των μουσώνων από τις κλιματικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στη Γη τις τελευταίες δεκαετίες. Θεωρούν ότι η ένταση των ανέμων που συνοδεύουν τους μουσώνες θα μειωθεί αλλά ταυτόχρονα οι βροχές θα είναι πιο ισχυρές με αποτέλεσμα να προκαλούνται περισσότερες πλημμύρες.

Εκτιμούν επίσης ότι οι μουσώνες μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους και σε άλλες μη τροπικές περιοχές του πλανήτη αλλά δεν πρόκειται να φτάσουν μέχρι την Ανταρκτική. Επισημαίνουν βέβαια τον κίνδυνο να επιστρέψουμε στις συνθήκες του Ηώκαινου αν ο άνθρωπος συνεχίσει την καύση ορυκτών καυσίμων τα επόμενα 200 χρόνια.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Η επιμειξία μας έκανε δυνατούς

Όταν οι πρώτοι σύγχρονοι άνθρωποι άφησαν πίσω τους την Αφρική, ο οργανισμός τους δεν ήταν επαρκώς εφοδιασμένος ώστε να αντιστέκεται στις ασθένειες.

Ωστόσο, ζευγαρώνοντας με άτομα του είδους Homo neanderthalensis και με άλλους αρχαϊκούς ανθρώπους, απέκτησαν γονίδια που τους έκαναν ανθεκτικούς στις ασθένειες. Έτσι κατάφεραν να επιβιώσουν και να εξαπλωθούν σε όλο τον πλανήτη.

Πριν από περίπου 100.000 χρόνια, όταν ο Homo sapiens εγκατέλειψε την Αφρική, δεν πορεύτηκε απλώς προς νέες και άγνωστες ηπείρους. Συνάντησε στην πορεία του και νέες ασθένειες – οι οποίες δεν υπήρχαν στην Αφρική και γι’ αυτόν το λόγο το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν μπορούσε να τις καταπολεμήσει.

Ωστόσο, ο σύγχρονος άνθρωπος όχι μόνο επιβίωσε αλλά εξαπλώθηκε σ’ όλη τη Γη και ήταν ο μόνος που επέζησε μεταξύ όλων των άλλων ειδών Homo που υπήρξαν.

Νέα μοριακή έρευνα αποδεικνύει ότι χρωστάμε πολλά στους Neanderthal και τα άλλα αρχαϊκά είδη ανθρώπων για την εξέλιξη αυτή. Από την έρευνα προέκυψε ότι ο σύγχρονος άνθρωπος ζευγάρωνε, μεταξύ άλλων και με Νεαντερτάλιους, τους οποίους συναντούσε στην πορεία του από ήπειρο σε ήπειρο.

Την εποχή εκείνη ο άνθρωπος του Neanderthal ως είδος είχε ήδη 200.000 έτη ζωής πίσω του και, κατά συνέπεια, το ανοσοποιητικό του σύστημα ήταν προσαρμοσμένο στις τοπικές ασθένειες. Έτσι ο Homo sapiens, ζευγαρώνοντας με τον Neanderthal, αποκτούσε νέα γονίδια που τον κατέστησαν ανθεκτικό στις ασθένειες και εξασφάλισαν μακροπρόθεσμα την επιβίωση του είδους.

Πηγή:scienceillustrated

Διαβάστε περισσότερα ...

Για Ελ Νίνιο προειδοποιεί ο ΟΗΕ

Το καιρικό φαινόμενο Ελ Νίνιο, το οποίο συνήθως συνδυάζεται με τις σημαντικές αλλαγές στην ποσότητα των βροχοπτώσεων, είναι πιθανόν να σχηματισθεί τον τρέχοντα και τον επόμενο μήνα στη ζώνη του Ειρηνικού, επηρεάζοντας τα παγκόσμια κλιματικά μοντέλα, ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO).

Το φαινόμενο, που χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστα θερμές ωκεάνιες θερμοκρασίες στην περιοχή του τροπικού Ειρηνικού, έχει κατά το παρελθόν θεωρηθεί υπεύθυνο για τις ξηρότερες από το σύνηθες συνθήκες που παρατηρούνται στην Αυστραλία, την Ινδονησία, τις Φιλιππίνες, τη βορειοανατολική Βραζιλία, την νοτιοανατολική Αφρική και ορισμένα τμήματα της Ασίας και των ΗΠΑ, τονίζει η υπηρεσία που ανήκει στον ΟΗΕ.

«Ένα ασθενές Ελ Νίνιο ενδέχεται να σχηματιστεί τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο και να διαρκέσει έως τον χειμώνα του βορείου Ημισφαιρίου», υπογραμμίζει στην ανακοίνωσή του ο WMO.

Το Ελ Νίνιο συσχετίζεται επίσης με τις ασυνήθιστη αύξηση της υγρασίας στον Ισημερινό, το βόρειο Περού, την περιοχή που εκτείνεται από τη νότιο Βραζιλία έως τη βόρειο Αργεντινή και μέρη της ανατολικής Αφρικής, προστίθεται στο ίδιο κείμενο.

Οι χειμώνες υπό την επίδραση του Ελ Νίνιο τείνουν να είναι θερμότεροι στον δυτικό Καναδά και σε τμήματα των ΗΠΑ και πιο βροχεροί στα νότια των ΗΠΑ, τονίζει ο WMO.

Το Ελ Νίνια, φαινόμενο που προκαλεί τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα με ψύξη των ωκεάνιων υδάτων, ολοκληρώθηκε τον περασμένο Απρίλιο.

Το ενημερωτικό δελτίο του Οργανισμού βασίζεται σε διαφορετικές κλιματικές προγνώσεις, οι οποίες συλλέχθηκαν από κέντρα σε όλη της Γη και «η πλειονότητα των προγνώσεων αυτών αποφαίνεται πως υπάρχει μία 'σχετικώς υψηλή πιθανότητα' σχηματισμού ενός Ελ Νίνιο. Δεν μπορεί να αποκλειστεί πάντως η πιθανότητα να συνεχισθούν οι ουδέτερες (κλιματικές) συνθήκες», δήλωσε στην ενημέρωση των δημοσιογράφων η εκπρόσωπος του WMO Κλερ Νούλις.

Ο Οργανισμός, που εδρεύει στη Γενεύη, προωθεί τη συνεργασία των 189 μελών του και των μετεωρολογικών και υδρολογικών υπηρεσιών του και αποτελεί το φερέφωνο του ΟΗΕ στον τομέα των καιρικών, κλιματολογικών και υδρολογικών συστημάτων.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Διαβάστε περισσότερα ...

Τρία χιλιοστά ετησίως αυξάνεται η μέση στάθμη των ωκεανών

Οι θάλασσες του πλανήτη μας «φουσκώνουν» κάθε χρόνο λίγο πάνω από τρία χιλιοστά κατά μέσο όρο, κυρίως εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της ανόδου της θερμοκρασίας, σύμφωνα με την ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων περίπου δύο δεκαετιών, τα οποία έρχονται να επιβεβαιώσουν τις έως τώρα εκτιμήσεις των επιστημόνων. Η άνοδος της στάθμης κατά τρία χιλιοστά είναι μια μέση τάση, γύρω από την οποία υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις ανά περιοχή. Για παράδειγμα, η θάλασσα των Φιλιππίνων ανεβαίνει πάνω από δέκα χιλιοστά το χρόνο, ενώ σε άλλες περιοχές η άνοδος της στάθμης είναι μικρότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Οι επιστήμονες παρουσίασαν σε ειδικό συνέδριο στη Βενετία, σύμφωνα με το BBC, ένα νέο πιο λεπτομερή από κάθε άλλη φορά χάρτη, που καταγράφει τους διαφορετικούς ρυθμούς ανόδου των υδάτων στα διάφορα σημεία του πλανήτη. Ο χάρτης, που δημιουργήθηκε μετά από τη σύνθεση πολλαπλών δορυφορικών στοιχείων στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Κλιματικής Αλλαγής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), ελπίζεται ότι θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα και να προβλέψουν τη διαχρονική εξέλιξη της κίνησης των ρευμάτων, της θερμοκρασίας και της στάθμης των υδάτων διεθνώς, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Οι δύο βασικές αιτίες για την άνοδο της στάθμης, είναι αφενός η θερμική επέκταση των υδάτων, καθώς απορροφούν ολοένα περισσότερη θερμότητα με συνέπεια να αυξάνεται ο όγκος τους και, αφετέρου, το λιώσιμο των πάγων, που οδηγεί στη διαρροή μεγάλων ποσοτήτων φρέσκου παγωμένου νερού στις θάλασσες. Ερωτηματικό παραμένει σε ποιό βαθμό μπορεί να επιταχυνθεί η άνοδος της στάθμης των θαλασσών στο μέλλον. Η συστηματική δορυφορική παρατήρηση των ωκεανών ξεκίνησε με το δορυφόρο ERS-1 της Ευρώπης το 1991, ενώ σήμερα το βασικό «εργαλείο» θαλάσσιων μετρήσεων είναι το ευρω-αμερικανό πρόγραμμα «Ιάσων/Ποσειδών».

Ο δορυφόρος "Jason" περιφέρεται γύρω από τη Γη και κάθε δέκα μέρες ολοκληρώνει ένα τοπογραφικό χάρτη περίπου του 95% των ωκεανών, με τη βοήθεια ενός υψομετρικού ραντάρ, που συνεχώς στέλνει και λαμβάνει σήματα από την επιφάνεια των θαλασσών. Ανάλογα με τη χρονική διάρκεια επιστροφής του σήματος που εκπέμφθηκε, ο δορυφόρος υπολογίζει τη στάθμη των υδάτων ανά περιοχή. Δυστυχώς φέτος τον Μάιο η ESA είχε μια σοβαρή απώλεια, καθώς απρόσμενα έχασε τον καλύτερο δορυφόρο της στον τομέα παρατήρησης του περιβάλλοντος της Γης, τον Envisat, ο οποίος, μετά από μια λαμπρή δεκαετή λειτουργία, σταμάτησε να λειτουργεί. Ο διάδοχός του θα είναι ο Sentinel-3.

http://www.real.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Οι καλύτερες αστρονομικές φωτογραφίες!

Απονεμήθηκαν τα βραβεία του διαγωνισμού «Φωτογράφος Αστρονομίας της Χρονιάς» που διοργανώνει το Βασιλικό Αστεροσκοπείο της Βρετανίας. Πρόκειται για φωτογραφίες που τράβηξαν επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες φωτογράφοι από όλο τον κόσμο.

Ανάμεσα τους είναι φωτογραφίες από γαλαξίες και άστρα, εντυπωσιακές εικόνες του Ηλιου και της Σελήνης αλλά και πολύ ενδιαφέρουσες και όμορφες εικόνες από τον νυκτερινό ουρανό και διάφορα φαινόμενα που είναι ορατά από τη επιφάνεια της Γης.

Το Βόρειο Σέλας

Από τις φωτογραφίες που δεν κέρδισαν βραβείο αλλά κέντρισαν την προσοχή των κριτών και των ΜΜΕ είναι μια φωτογραφία του βόρειου σέλαος στον ουρανό της Νορβηγίας που κατέγραψε ο φωτογράφος Αριλντ Χέιτμαν.

Ο μεγάλος νικητής

Καλύτερη φωτογραφία του διαγωνισμού ανακηρύχτηκε μια φωτογραφία του «Γαλαξία της Δίνης» (whirlpool galaxy). Eίναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με καθαρή δομή βραχιόνων και είναι ένας από τους πιο διάσημους γαλαξίες επειδή παρατηρείται εύκολα και είναι δημοφιλής στόχος για τους επαγγελματίες αστρονόμους που θέλουν να κατανοήσουν τη σπειροειδή μορφή και τις αλληλεπιδράσεις των γαλαξιών. Τη φωτογραφία τράβηξε ο Αυστραλός Μάρτιν Πιου που ασχολείται με τον τομέα της αστροφωτογραφίας.

Αστρική Παγόπτωση

Ο ιάπωνας φωτογράφος Μασίρο Μιγιασάκα έστησε την κάμερά του κάτω από έναν παγωμένο καταρράκτη στο Ναγκάνο όπου είχαν διεξαχθεί οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1998. Πάνω από τον παγωμένο καταρράκτη διακρίνονται οι αστερισμοί του Ωρίωνα, του Ταύρου καθώς και οι Πλειάδες. Η φωτογραφία που έχει τον τίτλο «Αστρική Παγόπτωση» κέρδισε το βραβείο της κατηγορίας «Γη και Διάστημα».

Ζουμ στη Σελήνη

O βρετανός φωτογράφος Ντέιβιντ Κάμπελ χρησιμοποιώντας πολλές εικόνες της Σελήνης έφτιαξε ένα λεπτομερές πορτρέτο της όπου διακρίνονται καθαρά πολλές περιοχές του φυσικού μας δορυφόρου.

Το πέρασμα της Αφροδίτης

Το κοντινό πέρασμα της Αφροδίτης από τον Ηλιο (η μαύρη κουκίδα πάνω δεξιά) που αποτύπωσε στον φακό του ο Αυστραλός Πολ Χες κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία «Το Ηλιακό μας Σύστημα»

real.gr

Διαβάστε περισσότερα ...