Καλλιέργεια κρόκου

Ο κρόκος από αρχαιότατους χρόνους ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις θεραπευτικές του ιδιότητες και κατείχε μια ιδιαίτερη θέση σε  όλους τους λαούς.   

Αποτελεί γένος κορμωδών φυτών της οικογένειας  Ιridaceae, η οποία περιλαμβάνει 70 είδη του γένους Crocus Sativus L., από τα οποία τα 19 αυτοφύονται στην Ελλάδα. Είναι πολυετής πόα με κόρμο σφαιρικό, σαρκώδη, λίγο πεπλατυσμένο, με καστανόφαιους δικτυωτούς χιτώνες διαμέτρου 3-5 cm.    Ο βλαστός του είναι λεπτός και κοντός. Ξεκινά  από το πάνω μέρος του κόρμου απ' όπου και  εκπτύσσονται  τα φύλλα και τα άνθη. Τα φύλλα όλα είναι παράρριζα και βγαίνουν ανά 4-10 απ’ ευθείας από κάθε κόρμο. Έχουν βαθυπράσινο χρώμα και γραμμωτό στενόμακρο σχήμα. Τα άνθη του φυτού  1-3 ανά κόρμο, εμφανίζονται το Σεπτέμβριο - Οκτώβριο. Είναι μονήρη, ακτινόμορφα, μεγάλα και αποτελούνται από 6 λευκοϊώδη πέταλα. Στο κέντρο του άνθους υπάρχουν 3 κίτρινοι στήμονες και η ωοθήκη με το στύλο, ο οποίος χωρίζεται σε 3 κόκκινα στίγματα.

Ο κρόκος ο ήμερος (Crocus sativus L.) ή ζαφορά είναι ένα από τα σπάνια αρωματικά, φαρμακευτικά, αρτυματικά και με μεγάλη χρωστική ικανότητα φυτά, και απαντάται από πολύ παλιά στην Ελλάδα.

Τα αποξηραμένα κόκκινα στίγματα αποτελούν το μεγάλης αρτυματικής αξίας προϊόν (saffron σε νήματα), για το οποίο και γίνεται η καλλιέργεια του κρόκου
.  

Οι ιδιότητες του κρόκου είναι πολλές και εντυπωσιακές. Είναι ένα σπάνιο αγνό και φυσικό προϊόν που κρατά τον ανθρώπινο οργανισμό σε άριστη φυσική κατάσταση, με καθαρότητα πνεύματος και απεριόριστες σωματικές και πνευματικές δραστηριότητες. Είναι προϊόν, με παγκόσμιο ενδιαφέρον και ευρύτατη χρήση, σε πολλούς τομείς της επιστήμης, διότι δεν υπάρχουν υποκατάστατα του φυτού και των στιγμάτων-στημόνων.

Καθημερινά η ζήτηση του προϊόντος αυξάνει και οι διαγραφόμενες προοπτικές είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές, γιατί οι βασικοί παράγοντες που προσδιορίζουν τη ζήτηση του προϊόντος, έχουν άμεση σχέση με την υγιεινή διατροφή και τη συνεχιζόμενη έρευνα, πάνω στις φαρμακευτικές ιδιότητες που έχουν τα στίγματα, οι στήμονες, τα πέταλα και οι κόρμοι.  

Σήμερα ο ελληνικός κρόκος θεωρείται ίσως η καλύτερη ποιότητα saffron, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται ο κρόκος παγκοσμίως

Αποτελεί οικονομικά τη σημαντικότερη καλλιέργεια στην ευρύτερη περιοχή του Ν. Κοζάνης και κυρίως των Δήμων Ελίμειας, Κοζάνης και Αιανής. Για την τοπική οικονομία του Ν. Κοζάνης αποτελεί σημαντική παραγωγική δραστηριότητα που καμιά άλλη καλλιέργεια κάτω από της καλύτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες δεν θα πρόσφερε στην περιοχή. Παράλληλα η σύνδεση του ονόματος της περιοχής του κρόκου με το φυτό φανερώνουν τη σημασία της καλλιέργειας αλλά και τους δεσμούς που έχουν αναπτυχθεί και ωθούν τους νέους στην παραμονή τους στον τόπο καταγωγής τους. 

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός του κρόκου βασίζεται στα κορμίδια. Τα κορμίδια παράγονται κάθε χρόνο από τους παλιούς κόρμους. Οι κόρμοι είναι υπόγειοι εξογκωμένοι βλαστοί, που περιέχουν αποθησαυριστικές ουσίες. Ο αρχικός κόρμος που φυτεύεται τον Ιούνιο, μετά την άνθηση του φυτού καταστρέφεται  και 2-3 νέοι αναπτύσσονται σε αντικατάστασή του. Αυτό συνεχίζεται για 5-8 χρόνια, όσο διατηρείται η φυτεία και κάθε χρόνο οι κόρμοι ανεβαίνουν 2 περίπου cm προς την επιφάνεια του εδάφους και φτάνουν σ’ αυτή την τελευταία καλλιεργητική περίοδο, οπότε πρέπει και να εκριζώνονται (Μάιο-Ιούνιο).Από ένα στρέμμα καλής, παλιάς παραγωγικής φυτείας μπορούν να εξασφαλιστούν κόρμοι για 3 - 4 στρέμματα νέων φυτειών. 

Η παλιά φυτεία πρέπει να ακολουθείται από αμειψισπορά κυρίως με σιτηρά. Μετά την εκρίζωσή τους οι κόρμοι μπορούν να απολυμανθούν με μπρασικόλ ή γαλαζόπετρα και μέχρι να φυτευτούν αποθηκεύονται σε δροσερό μέρος.

 Εδαφοκλιματικές συνθήκες

Η καλλιέργεια του κρόκου δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις ως προς τις εδαφοκλιματικές συνθήκες. Αναπτύσσεται σ’ ένα ευρύ φάσμα εδαφών, αλλά ευδοκιμεί και αποδίδει καλύτερα σε εύθρυπτααργιλλοασβεστούχα και καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη, με υφή διαπερατή, ώστε να επιτρέπεται η καλή και εύκολη διείσδυση των ριζών. Όξινα ή με υψηλό Ph ασβεστώδη εδάφη είναι ακατάλληλα για την καλλιέργεια του κρόκου.

Στην Ελλάδα ο κρόκος καλλιεργείται σε υψόμετρο 600-700 μέτρα και κλίμα μεσογειακό με ψυχρό χειμώνα και θερμό καλοκαίρι. Το μέσο ύψος βροχής ανέρχεται σε 500 mm. Η ανοιξιάτικη βροχή θεωρείται ευνοϊκός παράγοντας για την παραγωγή των κόρμων, ενώ η βροχόπτωση πριν την άνθιση συντελεί στην υψηλή παραγωγή ανθών. Το  ήπιο κλίμα, οι επαρκείς βροχοπτώσεις και το καλοδουλεμένο έδαφος είναι επαρκείς παράγοντες για επιτυχημένη φυτεία.

Προετοιμασία και φύτευση

Το χωράφι που πρόκειται να εγκατασταθεί η φυτεία πρέπει να προετοιμαστεί πολύ καλά με 1-2 βαθιά οργώματα (30-35 cm) και αντίστοιχα σβαρνίσματα. 

Η φύτευση των κόρμων γίνεται Μάιο-Ιούνιο ή Αύγουστο-Σεπτέμβριο. Αν ο κρόκος φυτευτεί Μάιο-Ιούνιο η παραγωγή είναι ικανοποιητική από τον πρώτο χρόνο. Στην περίπτωση που φυτευτεί Αύγουστο-Σεπτέμβριο ο κρόκος δεν προλαβαίνει ν’ ανθίσει ή ανθίζει αργά και σε πολύ μικρό ποσοστό. Το σύστημα φύτευσης που εφαρμόζεται είναι το γραμμικό που γίνεται με όργωμα σε βάθος 18-20 εκατοστά. Οι κόρμοι θα πρέπει να φυτεύονται όσο το δυνατόν βαθύτερα για να μπορούν έτσι να διατηρηθούν περισσότερα χρόνια στο ίδιο χωράφι.                       

Σε κάθε αυλάκι που ανοίγεται τοποθετούνται οι κόρμοι σε απόσταση 10-12 εκατοστά μεταξύ τους και 20-25 μεταξύ των γραμμών. Η φύτευση των κόρμων μπορεί να γίνει είτε με το χέρι είτε με φυτευτική μηχανή που κατασκευάστηκε από κροκοκαλλιεργειτές της περιοχής και  είναι περισσότερο διαδεδομένη σήμερα σαν σύστημα φύτευσης.

 Με τη διάνοιξη της δεύτερης αυλακιάς, σκεπάζεται η πρώτη και μ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται η φύτευση σ’ όλο το χωράφι. Οι κόρμοι τοποθετούνται με τη ρίζα προς τα κάτω και αμέσως μετά ακολουθεί σβάρνισμα για την ισοπέδωση του χωραφιού. Για τη φυτεία ενός στρέμματος χρειάζονται 35.000 - 45.000 κόρμοι ή 250-350 κιλά κόρμοι . Οι αρχικοί  κόρμοι πολλαπλασιάζονται και για το λόγο αυτό οι καλλιέργειες ανανεώνονται κάθε 7-8 χρόνια.               

 Οι κόρμοι που φυτεύονται, εξασφαλίζονται από άλλο κροκοχωράφο, λόγω γήρατος του φυτού, με την εξαγωγή των κόρμων του. Στην Ελλάδα αυτό γίνεται κάθε 5-7 χρόνια, όταν το φυτό αρχίζει να χάνει την παραγωγική του ικανότητα. Στην Γαλλία, Αγγλία, Ιαπωνία, Ινδία και Ισπανία η εξαγωγή των κόρμων γίνεται ανά τριετία ή τετραετία.

 Οι κόρμοι που πρόκειται να φυτευτούν καθαρίζονται από το εξωτερικό δικτυωτό περίβλημά τους και διαλέγονται από τους άρρωστους, προβληματικούς και τους πολύ μικρούς που δεν φυτεύονται.

  

 Καλλιεργητικές φροντίδες

Μετά τη φύτευση των κόρμων στο κροκοχώραφο δεν γίνεται καμιά εργασία στη φυτεία εκτός από την περίπτωση που η επιφάνεια του χωραφιού ταρατσώσει. Σ’ αυτό το ενδεχόμενο φρεζάρεται ελαφρά για το σπάσιμο της κρούστας. Μετά τον πρώτο χρόνο στη φυτεία του κρόκου κάθε χρόνο γίνονται οι παρακάτω επεμβάσεις:

 Φρεζάρισμα - Λίπανση

            Το καλοκαίρι όπου ο κρόκος βρίσκεται σε λήθαργο κόβονται και απομακρύνονται τα χόρτα που υπάρχουν στο χωράφι και στη συνέχεια φρεζάρεται σε μικρό βάθος (περίπου 8-10 εκατοστά). Καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού γίνεται άλλο ένα ή δύο φρεζαρίσματα και μετά το τέλος αυτών σβαρνίζεται το χωράφι για να ισοπεδωθεί η φυτεία. Στο τελευταίο φρεζάρισμα που γίνεται περί τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου γίνεται και τη βασική λίπανση. Με τη λίπανση, φυσική ή χημική ενισχύεται η ανάπτυξη των κόρμων και ο τελικός σχηματισμός τους. Το λίπασμα που προστίθεται στο χωράφι είναι τύπου 4-4-4. Επιφανειακό λίπασμα που περιέχει 3-5 μονάδες αζώτου ρίχνεται  τον Φεβρουάριο με Μάρτιο. Ωστόσο υπάρχουν διαφορές ως προς τη λίπανση που εφαρμόζεται στη συμβατική και βιολογική μέθοδο καλλιέργειας.

  Διαχείριση ζιζανίων

Από τους σοβαρότερους εχθρούς του κρόκου είναι τα ζιζάνια.  Αν δεν γίνεται έλεγχος και συστηματική αντιμετώπιση τους τότε εμφανίζεται προβλήματα στην καλλιέργεια και ειδικότερα στο στάδιο της συλλογής που τη δυσχεραίνει η ύπαρξη αυτών.                                                                

  Ο καλύτερος τρόπος για την καταστροφή τους είναι τα βοτανίσματα και σκαλίσματα που γίνονται το Νοέμβριο και Φεβρουάριο - Μάρτιο. Πιο αποτελεσματικά αντιμετωπίζονται ή περιορίζονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό με διάφορα ζιζανιοκτόνα. Από τα διάφορα ζιζανιοκτόνα που δοκιμάστηκαν  τα καλύτερα αποτελέσματα έδωσαν τα Gesatop (simazine) και Gesaprim 90 WG (atrazine) σε ποσότητα 1 kg το στρέμμα. Τα ζιζανιοκτόνα αυτά αφορούν και χρησιμοποιούνται  μόνο για τη συμβατική μέθοδο καλλιέργειας. Τελευταία στο τμήμα Αρωματικών Φυτών του Κέντρου Γεωργικής Έρευνας Βόρειας Ελλάδας δοκιμάστηκε και το Devrinol45 SC (napropamide) που επίσης έδωσε καλά αποτελέσματα που όμως δεν μπορούν να θεωρηθούν οριστικά.

 Συλλογή  ανθέων

Η καλλιέργεια του φυτού είναι εύκολη, αλλά η συγκομιδή του είναι εξοντωτική. Τα άνθη του κρόκου συγκομίζονται το Φθινόπωρο, από το πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη ως και αρχές Νοέμβρη. Οι καιρικές συνθήκες του καλοκαιριού επηρεάζουν την έναρξη της ανθοφορίας του φυτού. Η ανθική περίοδος του φυτού διαρκεί 15 - 20 ημέρες.

Η καλλιέργεια του κρόκου δεν είναι εκμηχανησμένη λόγω της ευαισθησίας των λουλουδιών, της ιδιορρυθμίας ανάπτυξης του φυτού και των πολύπλοκων φάσεων εργασίας, για τη συγκομιδή και το διαχωρισμό,  και γι’ αυτό η συλλογή των λουλουδιών απαιτεί πολλά εργατικά χέρια.  Η εργασία της συλλογής των λουλουδιών είναι κοπιαστική, σχολαστική και δυσχερής. Ο κρόκος είναι έτοιμος για συγκομιδή μόλις το άνθος ανοίξει τελείως.  Το μάζεμα των ανθών αρχίζει τις πρωινές ώρες και συνεχίζεται μέχρι τη δύση του ηλίου. Καλύτερες συνθήκες συλλογής είναι 14-18 οC, σχετική υγρασία 55-65% και συννεφιά.

            Λόγω της ευαισθησίας του άνθους στις καιρικές συνθήκες πρέπει να μαζεύεται μέσα σε τρεις το πολύ μέρες, γιατί χάνει γρήγορα την τρυφερότητά του και έτσι δυσχεραίνεται η συγκομιδή. Οι συλλογείς κόβουν τα άνθη στη βάση των πετάλων, αφού προηγουμένως τα στρίψουν ελαφρά ώστε να  διευκολύνεται ο διαχωρισμός των πετάλων  από τα στίγματα και τους στήμονες. Στη συνέχεια τοποθετούνται σε κοφίνια και μεταφέρονται γρήγορα στο μέρος όπου γίνεται η διαλογή.

Ο εργάτης συλλέγει 15000 άνθη ανά ημέρα και από αυτήν την ποσότητα λαμβάνεται 100 g ξηρού προϊόντος.

Διαλογή στιγμάτων - στημόνων

 Η διαλογή έχει ως σκοπό την απομάκρυνση των πετάλων και τη συγκέντρωση του

κόκκινου (στίγματα) και κίτρινου (στήμονες) κρόκου. Για τη διαλογή χρησιμοποιούνται μηχανήματα (λιχνάρια) με ειδικούς ανεμιστήρες. Οι ανεμιστήρες είναι τοποθετημένοι κοντά στο ταβάνι του δωματίου ή υπόστεγου και δημιουργούν ρεύμα αέρα. Ένα μέτρο περίπου κάτω από τον ανεμιστήρα υπάρχει λάστιχο με ειδικές ραβδώσεις όπου συγκρατείται ο κόκκινος και κίτρινος

κρόκος.

Ξήρανση

Μετά τη διαδικασία της διαλογής ακολουθεί η ξήρανση του κρόκου με τη μεταφορά του στο ξηραντήριο. Η ξήρανση γίνεται αργά το βράδυ και είναι η πιο βασική και λεπτή εργασία η οποία απαιτεί πείρα, μεγάλη προσοχή και τέχνη. Αν ο κρόκος ξεραθεί κανονικά, διατηρεί αναλλοίωτες τις χαρακτηριστικές του ιδιότητες (χρώμα-άρωμα). Κατά το στάδιο αυτό αναπτύσσεται το χρώμα και το άρωμα (πικροκροκίνη, σαφρανάλη κτλ). Η ξήρανση δεν θα πρέπει να γίνεται στον ήλιο αλλά κάτω από σκιά για να μην αλλοιώνονται τα αιθέρια έλαια και οι χρωστικές του κρόκου. Η ξήρανση γίνεται και  με την τοποθέτηση του κρόκου σε ειδικά τελάρα, διαστάσεων 40 χ 50 cm, με δικτυωτή συρμάτινη ή μεταξωτή βάση. Τα δωμάτια ξήρανσης είναι σκοτεινά, ευάερα  και  θερμαίνονται με θερμάστρες πετρελαίου, ξύλου ή κάρβουνου. Εκεί με προοδευτικά ανερχόμενη θερμοκρασία μέχρι 40°C, ο κρόκος στεγνώνει σε 8-12 ώρες. Η θερμοκρασία του δωματίου ξήρανσης πρέπει να είναι αρχικά και για 3 ώρες 15-20 οC και στη συνέχεια 30 - 35 0C. Την επόμενη μέρα συσκευάζεται μέσα σε πλαστικές σακούλες ή σε γυάλινα ή τενεκεδένια δοχεία όπου και διατηρείται, σε υγρασία 10-12 οC, μέχρι την παράδοση του στο συνεταιρισμό αφού προηγουμένως καθαριστεί ο κόκκινος κρόκος από τα υπολείμματα του κίτρινου ή άλλες ξένες ουσίες που μεταφέρθηκαν στον κόκκινο κρόκο κατά το στάδιο της συγκομιδής και δεν απομακρύνθηκαν στο στάδιο της διαλογής. Η εργασία του καθαρισμού  διαρκεί από έναν έως τρεις μήνες, ανάλογα με την παραγωγή της χρονιάς.   Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο τρόπος ξήρανσης που ακολουθείται από τους Έλληνες παραγωγούς διαφέρει από εκείνους των άλλων χωρών. Στην Ινδία τα στίγματα ξηραίνονται στον ήλιο με αποτέλεσμα την μεγάλη πτώση της χρωστικής τους ικανότητας και κατ΄ επέκταση την υποβάθμιση του προϊόντος. Στην Ισπανία το saffron τοποθετημένο σε λεπτές στιβάδες 2-3 εκατοστών ξηραίνεται πάνω από φωτιά με ξυλοκάρβουνα. Ο Ελληνικός τρόπος ξήρανσης δεν εκθέτει το προϊόν στο άμεσο φως που είναι ο κύριος παράγοντας καταστροφής των καροτενοειδών χρωστικών του κρόκο.

 Ασθένειες και εχθροί του φυτού

Η χειρότερη ασθένεια του κρόκου είναι η Rhizoctonia crocorum. Ο μύκητας προσβάλει τους κόρμους καθ’ όλη τη διάρκεια της βλάστησης αλλά κυρίως Νοέμβριο και Δεκέμβριο.  Η μεγαλύτερη προσβολή εμφανίζεται κατά το τρίτο έτος από τη φύτευση. Η ριζοκτονία προκαλεί σήψη στους κόρμους. Η καταπολέμηση της ασθένειας είναι δύσκολη και ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της είναι η εξαγωγή των κόρμων και η μεταφύτευση σε άλλο χωράφι. Αυτό κυρίως εφαρμόζεται στη βιολογική καλλιέργεια του κρόκου. Για τη συμβατική καλλιέργεια μπορούν να ληφθούν και προληπτικά μέτρα όπως εμβαπτίση  των κόρμων σε διάφορα μυκητοκτόνα  πριν τη φύτευση και  όταν εμφανιστεί πότισμα με Brassicol σε όλες τις κηλίδες που εμφανίζουν προσβολή.    

                                                                                                                   

 Μια άλλη ασθένεια που καταστρέφει τη σάρκα του κόρμου είναι η ξερή γάγγραινα (Gagrena Seca). Τα μέτρα αντιμετώπισης αυτής της ασθένειας είναι ίδια όπως και στην περίπτωση της ριζοκτονίας.                      

                             

 Μειωμένη απόδοση προκαλεί και η παρατεταμένη ξηρασία που επιδρά αρνητικά στην ανάπτυξη και στον πολλαπλασιασμό των κόρμων. Σε καμιά όμως περίπτωση δεν εφαρμόζεται τεχνικό πότισμα διότι τα φύλλα θα αναπτυχθούν πολύ γρήγορα δυσχεραίνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την συγκομιδή.                                                                                                                 

 Μεγάλο πρόβλημα για της κροκοφυτείες αποτελούν οι τυφλοπόντικες που καταστρέφουν τους κόρμους. Οι κοινοί αρουραίοι καταστρέφουν το φύλλωμα χρησιμοποιώντας το σαν τροφή ενώ οι  λαγοί αφανίζουν τα άνθη του φυτού.  Με συχνές επισκέψεις στο χωράφι και ελέγχους το πρόβλημα μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί.

Πτυχιακή διατριβή με θέμα Συμβατική και βιολογική καλλιέργεια του κρόκου στην περιοχή Κοζάνης - Παπανικολάου Κων/να

ΠΗΓΗ http://agrologio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Καλλιστήμονας

Ο καλλιστήμονας (Callistemon sp) είναι αειθαλής θάμνος που μπορεί να φτάσει και τα 4 μέτρα. Η ονομασία του συνδέεται με τα ασυνήθιστα άνθη που φέρει (κόκκινοι στήμονες) και ανθίζει από το Μάιο εως Σεπτέμβριο. Κατάγεται από την Αυστραλία και ανήκει στην οικογένεια Myrtaceae. Χαρακτηριστικό του φυτού καθώς και της βοτανικής οικογένειας στην οποία ανήκει είναι η ευωδία που βγάζουν τα τριμμένα  φύλλα του θάμνου. Η κύρια ποικιλία που συνήθως συναντάμε  είναι η Splendens.

Έχει μακρύς ξηλοποιημένους βλαστούς και φύλλα επιμήκη , λογχοειδή , σκουροπράσινα με σκληρή υφή

Αυτό που κάνει εύκολα αναγνωρίσιμο το φυτό είναι οι εντυπωσιακές ταξιανθίες του. Έχουν μήκος 6-10 εκ. και πλάτος 4-7 εκ., κι εμφανίζονται λίγο πριν την κορυφή του βλαστού. Οι καρποί σχηματίζονται μετά το τέλος της ανθοφορίας και περιέχουν τους σπόρους.

Εδαφοκλιματικές συνθήκες-απαιτήσεις

Το φυτό δεν έχει ιδιαίτερες απατήσεις για τη διατήρησή του και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη περιποιηση. Ευδοκιμεί σε κλίματα με θερμό και ξηρό καλοκαίρι και ήπιο χειμώνα,   Μπορεί ν’αντέξει βραχείες περιόδους χαμηλών θερμοκρασιών, αλλά σε χειρότερες περιπτώσεις θα χρειαστεί προστασία, όπως κάλυψη ή μετακίνηση σε πιο προστατευμένη θέση.
Ευδοκιμεί  σε οξίνα με οργανική ουσία εδάφη με καλή αποστράγγιση και δεν αναπτύσσεται σε εδάφη ασβεστώδη - αλκαλικά .Θα πρέπει να ποτίζεται τακτικά για τη βέλτιστη ανάπτυξη και ανθοφορία του αν και μπορεί να αντέξει την ξηρασία.  Για τη λίπανση του φυτού απαιτούνται κυρίως φώσφορος και κάλιο κατά την περίοδο ανάπτυξης και ανθοφορίας του φυτού.

Μεταφύτευση

Αν χρειαστεί να μεταφυτευτεί ο καλλιστήμονας θα πρέπει η ‘’μπλάλα χώματος’’ που έχει δημιουργηθεί γύρω από τις ρίζες να διατηρηθεί και μην  καθαριστούν οι ρίζες.

Πολλαπλασιασμός

Ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται με σπόρο ή μοσχεύματα κορυφής. Οι σπόροι βλαστάνουν σε 15-30 μέρες και η σπορά τους γίνεται νωρίς την άνοιξη. Τα φυτά αυτά θα ανθοφορήσουν μετά από 6 έτη.

Ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα διατηρεί τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου γονικού φυτού, αφού ο απόγονος έχει τον ίδιο γενετικό υλικό με το γονέα. Τα μοσχεύματα κόβονται την άνοιξη ή το καλοκαίρι και φυτεύονται σε υγρό μείγμα  τύρφης κι άμμου μέχρι να ριζώσουν.

Κλάδεμα

Δεν χρειάζεται να γίνει κλάδεμα παρά μόνο αν ο θάμνος έχει γίνει πολύ αραιός ή υπάρχουν κλαδιά που ξεφεύγουν από το σχήμα. Το κλάδεμα σ’αυτές τις περιπτώσεις γίνεται μετά το πέρας της ανοιξιάτικης ανθοφορίας.  Απαραίτητη εργασία είναι η αφαίρεση ξεραμένων κλαδιών και ανθέων.

agrologio

Διαβάστε περισσότερα ...

crash test στα σύκα: Φρέσκα Vs αποξηραμένα

Απο τις βιβλικές αναφορές, με το φύλλο συκής μέχρι τις ιστορικές, στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, τα σύκα αποτελούν όχι μόνο πηγή έμπνευσης αλλά και μόνιμη λιχουδιά στην ελληνική επικράτεια. Φρούτο το καλοκαίρι…μεζές το χειμώνα, το σύκο είναι ένα προϊόν με τεράστια γευστική και θρεπτική αξία. 

Πλούσια σε αντιόξινα συστατικά ως καλοκαιρινά φρέσκα φρούτα, τα σύκα βρίσκουν τους χειμερινούς τους «αντίπαλους» στα αποξηραμένα τα οποία είναι επίσης ιδανική πηγή μετάλλων και βιταμινών.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ποιες είναι τελικά αυτές οι «θαυματουργές» ιδιότητες που κάνουν τα σύκα αστείρευτη πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό; Και τελικά ποιο είναι καλύτερο: το φρέσκο ή το αποξηραμένο σύκο;

1. Φρέσκα σύκα

Τα φρέσκα σύκα έχουν χαμηλή θερμιδική αξία με τα 100 γραμ. να έχουν μόλις 74 θερμίδες. Περιέχουν διαλυτές φυτικές ίνες, βιταμίνες και χρωστικά αντιοξειδωτικά που συμβάλλουν στην καλύτερη δυνατή υγεία και ευεξία του ατόμου.

Ειδικότερα δε τα μαύρα σύκα, τα οποία είναι και πιο γλυκά, είναι πλούσια σε πολυφαινολικά αντιοξειδωτικά, όπως είναι οι λουτεΐνη, ταννίνες, καροτένια αλλά και το χλωρογενικό οξύ το οποίο ενισχύει τη «χρησιμοποίηση» του λίπους, έναντι των υδατανθράκων, για την παραγωγή ενέργειας, μειώνοντας την απορρόφηση της γλυκόζης. Με άλλα λόγια συμβάλλει στην πραγματοποίηση περισσότερων καύσεων.

Όμως τα φρέσκα σύκα είναι και αστείρευτη πηγή βιταμινών που βοηθούν τον ανθρώπινο οργανισμό να ενισχύσει την άμυνά του ή ακόμα και να καταπολεμήσει συγκεκριμένες ασθένειες. Διαθέτουν σε αφθονία αντιοξειδωτικές βιταμίνες, όπως η βιταμίνη Α, Ε, και Κ συμβάλλοντας στον «περιορισμό» των ελεύθερων ριζών και προστατεύοντας στην ουσία από διάφορες μορφές καρκίνου, διαβήτη, εκφυλιστικές ασθένειες και λοιμώξεις. Στα συν περιλαμβάνεται και η πλούσια περιεκτικότητά του φρέσκου σύκου σε κάλιο, που συμβάλλει στη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης.

2. Αποξηραμένα σύκα

Βέβαια και τα αποξηραμένα σύκα έχουν το δικό τους μερίδιο …θρεπτικών ουσιών που λειτουργεί προς όφελος του ανθρώπινου οργανισμού. Αν και θερμιδικά είναι σαφώς πιο επιβαρυμένα από τα φρέσκα, με 249 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια, τα αποξηραμένα σύκα είναι εξαιρετική πηγή μετάλλων, βιταμινών και αντιοξειδωτικών ουσιών. Στην πραγματικότητα, τα αποξηραμένα φρούτα είναι μία «αποθήκη» ενέργειας.

Μελέτες έχουν δείξει ότι το χλωρογενικό οξύ που περιέχουν βοηθά στη μείωση των επιπέδων σακχάρου και γλυκόζης στο αίμα ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον τα αποξηραμένα σύκα είναι μοναδική πηγή μετάλλων όπως είναι το ασβέστιο, ο χαλκός, το κάλιο, το μαγγάνιο, ο σίδηρος, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος με το κάλιο μάλιστα να είναι το στοιχείο εκείνο που ελέγχοντας τη ροή του αίματος «διαχειρίζεται» κατά κάποιον τρόπο τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

Ο χαλκός από την άλλη είναι απαραίτητο ιχνοστοιχείο για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ενώ ο σίδηρος απαιτείται για την κυτταρική οξείδωση. Το ασβέστιο τέλος είναι κύριος παράγοντας για την πυκνότητα των οστών.

Σύκα: θρεπτικά σε όποια μορφή

Τόσο τα φρέσκα όσο και τα αποξηραμένα σύκα είναι ευεργετικά για τον άνθρωπο. Σε όποια μορφή και αν καταναλωθούν, τα σύκα περιέχουν αρκετά καλά επίπεδα βιταμίνης Β, η οποία λειτουργεί ως αρωγός του ρυθμού μεταβολισμού του ατόμου.

Επιπλέον η τρυπτοφάνη, που περιέχουν, απαλλάσσει τον άνθρωπο από τις διαταραχές του ύπνου και κυρίως την αϋπνία, ενώ ανακουφίζει από την κούραση και τονώνει τη μνήμη. Η κατανάλωση των σύκων προτείνεται και σε μακροχρόνιες ασθένειες όπως είναι η αναιμία ενώ λόγω της καθαρτικής τους επίδρασης είναι χρήσιμα για τη θεραπεία της χρόνιας δυσκοιλιότητας.

Ακόμα, η πηκτίνη που περιέχουν τα σύκα βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα ενώ τα ψημένα σύκα μπορούν να θεραπεύσουν φλεγμονές, όπως είναι τα αποστήματα. Επιπλέον το «γάλα» που βγάζουν τα φύλλα της συκιάς είναι ιδανικό καταπραϋντικό για τσιμπήματα από μέλισσες και σφήκες.

Τέλος τα σύκα θεωρούνται θησαυρός για το σύνολο της ευημερίας και ευτυχίας του ανθρώπου ενώ είναι και ένα από τα ιδανικότερα αφροδισιακά. 

clickatlife.gr 

Διαβάστε περισσότερα ...

Αγροτουρισμός, ένα αγροτικό επάγγελμα

Μιχαηλίδης: Αγροτουρισμός, ένα αγροτικό επάγγελμα


Κάπου στην δεκαετία του 1980, στελέχη του Υπουργείου Γεωργίας (Αγροτική Οικιακή Οικονομία) και η τότε Γενική Γραμματεία Ισότητας, προώθησαν αγροτουριστικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν με επιτυχία στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη. Τότε είδαμε κυρίως Αγροτουριστικούς Γυναικείους Συνεταιρισμούς (δομές της κοινωνικής οικονομίας) στην Άγιο Γερμανό Φλώρινας, στην Πέτρα Μυτιλήνης και αργότερα και σε πολλές άλλες περιοχές. Αυτής της μορφής οι Γυναικείοι Συνεταιρισμοί είναι σήμερα περίπου 130.

Από το 1991, με την πρωτοβουλία LEADER και τα χρήματα που εξασφαλίσθηκαν για τους αγρότες, άρχισαν να γίνονται και άλλης μορφής αγροτουρισμός σε όλη την Ελλάδα, που σήμερα αρκετοι δεν λειτουργούν ή άλλαξαν χρήσεις (κατοικίες, προικώα κλπ).

Τα τελευταία χρόνια επισημαίνουμε αγροτουριστικές εκμεταλλεύσεις, οι οποίες λειτουργούν κανονικά και με προδιαγραφές τοπικής αρχιτεκτονικής, με εξοπλισμό που δεν προσβάλει την περιοχή, με φροντίδα για το περιβάλλον, με σωστές υπηρεσίες, με τοπική παραδοσιακή γαστρονομία, με ενασχόληση με τοπικές πολιτιστικές-κοινωνικές εκδηλώσεις, με δραστηριότητες και προγράμματα για τους φιλοξενούμενούς τους και, το χαρακτηριστικότερο, από αγρότες.

Γιατί στον αγροτουρισμό, οι «τουρίστες» ή «επισκέπτες» δεν είναι «πελάτες», αλλά φιλοξενούμενοι, που τους δεχόμαστε στο χώρο μας, μοιραζόμαστε το σύνηθες φαγητό μας, μας σέβονται ως αγρότες (και ίσως για αυτό έρχονται κοντά μας), σέβονται τον τοπικό πολιτισμό, τα ήθη και έθιμά μας, και συμμετέχουν στις τοπικές αγροτικές ασχολίες.

Μερικοί, που μάλιστα εξ ορισμού ή έστω λόγω ονόματός τους θα έπρεπε να είναι υποστηρικτές του αγροτουρισμού, προσπαθούν να τον υποκλέψουν από τους αγρότες και να τον υποκαταστήσουν με τον Τουρισμό Υπαίθρου, με τις πολυτελείς πισίνες (μήπως όλοι στα χωριά μας είχαμε πισίνες?), με σνίτσελ και ναπολιτάνικες πίτσες, μπαράκια γεμάτα με περιέ, κόκα κόλα, ουίσκι κλπ, με ινδονησιακά ξύλινα έπιπλα, με προτηγανισμένα και κατεψυγμένα, με τρόφιμα που διάνυσαν μέχρι και 1900 χιλιόμετρα, με άσχετους με την τοπική κουλκτούρα εργαζόμενους κλπ.

Μπορεί αυτοί που έπρεπε να είχαν φροντίσει τα τελευταία είκοσι χρόνια να δημιουργήσουν το θεσμικό πλαίσιο του αγροτουρισμού, να μην έκαναν τίποτε (κρίνοντας από το αποτέλεσμα που είναι η ανυπαρξία θεσμικού πλαισίου για τον αγροτουρισμό) και σήμερα να ομιλούν για τουρισμό υπαίθρου, αλλά σήμερα οι αγρότες που προσφέρουν τουριστικές υπηρεσίες, δηλαδή αγροτουρισμό, υπάρχουν. Εκπροσωπούνται επαγγελματικά από τις Αγροτικές Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, και προσπαθούν να επιβιώσουν, παρά την απάτη κάποιων μη αγροτών, που θέλουν να κλέψουν τόσο το όνομα, όσο και τις πρόνοιες για τους αγρότες, εξαπατώντας, λόγω της ανυπαρξίας θεσμικού πλαισίου, ακόμα και κυβερνητικά στελέχη, που θέτουν υπό την αιγίδα τους εκδηλώσεις «Αγροτουρισμού».

Αγροτουριστικές συλλογικές δομές θα μπορούν να υπάρξουν, πάντα σαν Αγροτικές Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, μόνο μετά την οριοθέτηση του Αγροτουρισμού. Οποιαδήποτε άλλη κίνηση τώρα δείχνει να γίνεται «εκ του πονηρού» προσπαθώντας να δημιουργήσει καταστάσεις ή ακόμα και να αξιοποιήσει την σύγχυση γύρω από τα θέματα αγροτουρισμού, εις βάρος των αγροτών.

Τον Σεπ 2009 με έκπληξη είδαμε δημοσιεύματα ότι η ΑΓΡΟΤΗΜΑ ΑΕ (ΑΓΡΟτικός Τουρισμός & Ήπιες Μορφές Ανάπτυξης ΑΕ), που έγινε για όλες τις ειδικές μορφές τουρισμού, με απόφαση της τότε προέδρου της, απέκτησε λανθασμένα, ως διακριτικό σήμα το «ΕΛΑΓΡΟ», παραπέμποντας στον ΕΛληνικό ΑΓΡΟτουρισμό, επιτείνοντας ακόμη περισσότερο την σύγχυση. Ίσως οι εξελίξεις (η επέμβαση Εισαγγελέα, Μάϊος 2010)) να επιτρέψουν στον αγροτουρισμό να αναπνεύσει, προσεγγίζοντας την αυθεντικότητα και την πραγματική του φύση ως ένα καθαρά αγροτικό επάγγελμα, και πάντως να παραμείνει αγροτικό επάγγελμα και διέξοδος για τους επαγγελματίες αγρότες.

Οι αγροτουριστικές δραστηριότητες λειτουργούν νομοθετημένες στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην Ελλάδα, με παραλείψεις ή καθυστερήσεις δεν έχουμε ακόμα θεσμικό πλαίσιο. Οι βλαπτόμενοι είναι και πάλι οι αγρότες. Η συνειδητή κακοποίηση επί 20 συνεχή χρόνια του Αγροτουρισμού από τους ορισθέντες προστάτες και υποστηρικτές της ανάπτυξής του αγροτουρισμού, δημιούργησαν ένα κλίμα ασφυξίας στους αγρότες.

Σιγά-σιγά αλλά μεθοδικά λεηλατούνται όλα τα «καλά» κερδοφόρα κομμάτια των αγροτικών επαγγελμάτων (αγροτουρισμός, μεταποίηση, εμπορία, φωτοβολταϊκά κλπ) και η «συνωμοσία (?)» εξωθεί τους αγρότες από αφεντικά και αυτάρκεις στην γη τους, σε εξαρτώμενους εργάτες γης, οι οποίοι ή θα αρχίσουν ίσως να αυτοκτονούν ή θα υποταχθούν σε μια νέα τάξη πραγμάτων ή θα επαναστατήσουν.

Το νομοσχέδιο ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ περιλάμβανε για πρώτη φορά την λέξη Αγροτουρισμός και διευκρίνιζε ότι άλλο είναι ο Αγροτουρισμός, άλλο ο Τουρισμός Φύσης, άλλο ο Τουρισμός Υπαίθρου, άλλο ο Ορεινός Τουρισμός, άλλο ο Οικοτουρισμός, άλλο ο Πολιτιστικός Τουρισμός κλπ.

Σήμερα στην Ελλάδα μπορεί να κάνει όποιος θέλει όποια μορφή τουρισμού επιθυμεί, σύμφωνα με τους επιχειρηματικούς κανόνες για την ανάπτυξη του τουρισμού. Ειδικά και μόνο για τον αγροτουρισμό προαπαιτείται, όπως σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο προσφέρων υπηρεσίες τουριστικές να είναι αγρότης. Και ακριβώς επειδή είναι αγρότης, θα πρέπει να μπορεί να μεταποιεί και να προσφέρει τα δικά του προϊόντα, όπως κάνει για το σπίτι του. Θα πρέπει να μπορεί να αξιοποιεί την δικιά του παραγωγή, όπως κάνει ο κάθε αγρότης στην μικρή του κοινωνία στο χωριό. Με τα δικά τους αυγά (όχι από το supermarket), τα δικά του λαχανικά, το δικό του τυρί και γιαούρτι, το δικό του ψωμί και τις παραδοσιακές πίτες, που πάντα έκανε και έτρωγε στο σπίτι του, τον δικό του καβουρμά ή παστό ή λίπα, τα δικά του κοτόπουλα, τις δικές του μαρμελάδες και γλυκά. Αυτός ο αγρότης με τον/την σύζυγό αγρότη και τα παιδιά τους ή έστω κάποιο βοηθό σε όλες τις δουλειές του χωραφιού και του αγροτουρισμού. Και οι φιλοξενούμενοι να μπορούν να μετέχουν και να αισθάνονται την μέθεξη της συμμετοχής στην θαλπωρή της αυθεντικής οικογενειακής ζωής στην αγροτική κοινωνία.

Ο Αγροτουρισμός στην 208/22-12-2008 Γνώμη της Ολομέλειας της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδος, είναι: «εκείνη η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους απασχολούμενους κύρια στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα και ειδικότερα σε οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής μικρές τουριστικές μονάδες παροχής αγαθών και υπηρεσιών, με σκοπό την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος και της τοπικής οικονομίας, τόσο από την εκμετάλλευση των τουριστικών καταλυμάτων (ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, ξενώνες, camping), όσο και από την τροφοδοσία των τουριστικών μονάδων με προϊόντα τοπικής παραγωγής γεωργικών συνεταιρισμών».

Άλλωστε ο αγροτουρισμός, σύμφωνα με τον ΕΟΤ (ήδη από το 1983), «είναι η τουριστική δραστηριότητα που αναπτύσσεται σε χώρο μη αστικό από τους ασχολούμενους κύρια στη γεωργία, σε μικρές μονάδες οικογενειακής ή συνεταιριστικής μορφής, με στόχο την δημιουργία συμπληρωματικού εισοδήματος στον τοπικό πληθυσμό, τόσο από την ενοικίαση των καταλυμάτων στους τουρίστες όσο και από την τροφοδοσία με προϊόντα τοπικής παραγωγής».

Η αυθεντικότητα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την ανάπτυξη του αγροτουρισμού. Στον αγροτουρισμό ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να γνωρίσει τις αγροτικές περιοχές, τις αγροτικές ασχολίες, τα τοπικά προϊόντα, την παραδοσιακή κουζίνα και την καθημερινή ζωή των κατοίκων, τα πολιτισμικά στοιχεία και τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του χώρου αυτού, με σεβασμό προς το περιβάλλον και την παράδοση, από τους ίδιους τους καλλιεργητές ή/και κτηνοτρόφους, όχι από συνταξιούχους της ΔΕΗ, του ΟΤΕ ή άλλων μικροσυνταξιούχων (ηλικιακά) , ούτε ακόμα από επιχειρηματίες οι οποίοι είδαν αξιόλογο κέρδος στον αγροτουρισμό, και επιδιώκουν ιδιοποίηση τυχόν προνομίων των αγροτών για τον αγροτουρισμό, ώστε να επεκταθούν και σε άλλους μη αγρότες.

Πολλές δραστηριότητες εκτός πόλεων, μετά την κατηγοριοποίηση, που σχεδιάζει το ΥΠΟΤ, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν Αγροτουριστικές ή Επιχειρήσεις Τουρισμού Υπαίθρου ή άλλες.

Και οι δύο μορφές, Αγροτουρισμός και Τουρισμός Υπαίθρου, συμβάλλουν στην Ανάπτυξη. Οι Αγροτουριστικές Δραστηριότητες των αγροτών συμβάλλουν στην Τοπική Αγροτική Ανάπτυξη. Οι Επιχειρήσεις Τουρισμού Υπαίθρου, που μπορούν να γίνουν ελεύθερα από κάθε επιχειρηματία, στηρίζουν κυρίως την Περιφερειακή Ανάπτυξη και όχι κατ’ ανάγκη τον αγροτικό τομέα.

Το πρόβλημα δημιουργείται από την οργανωμένη (?) «επίθεση» επιχειρηματιών, που εξειδικεύονται σε ειδικές μορφές τουρισμού ή/& εκθέσεις, για να «κλέψουν» πρώτα το όνομα του «Αγροτουρισμού», και ακολούθως τις πρόνοιες για τον αγροτουρισμό. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ο ασφυκτικός εγκλωβισμός των επαγγελματιών αγροτών μόνο σε καλλιέργεια της γης ή/και εκτροφή ζώων.

Ο Τουρισμός Υπαίθρου, ο Οικοτουρισμός, ο Ορεινός Τουρισμός, ο Θαλάσσιος Τουρισμός και πολλές άλλες μορφές θεματικού τουρισμού εκφράζονται από όποιους θέλουν, όπως θέλουν. Ο Αγροτουρισμός και Αλιευτικός Τουρισμός πρέπει να είναι ανοικτό επάγγελμα για όποιον θέλει και ελεύθερα μπορεί να γίνει αγρότης και εκφράζεται συνδικαλιστικά από τις Αγροτικές Συνδικαλιστικές Οργανώσεις.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382, agroxeni@otenet.gr


http://agroxenia.net/

Διαβάστε περισσότερα ...

Κόκκινα vs μαύρα σταφύλια: ποια είναι τα πιο ωφέλιμα;

Το σταφύλι, ο καρπός του αμπελιού, θεωρείται ο βασιλιάς των φρούτων καθώς είναι μία από τις πιο ωφέλιμες τροφές για τον άνθρωπο, πλούσια σε βιταμίνες κι οργανικά άλατα, αλλά και με ουσίες που καταπολεμούν πολλές ασθένειες. Ποιά ομως η σημασία του χρώματός του;

Τα σταφύλια είναι από τα πιο ωφέλιμα για την υγεία φρούτα, με αντιγηραντική και προστατευτική για την καρδιά δράση. Περιέχουν πολλές φυτικές ίνες και σημαντική ποικιλία βιταμινών και μετάλλων. Ιδιαίτερα οι σπόροι του σταφυλιού είναι εξαιρετικά πολύτιμοι καθώς περιέχουν σημαντικά λιπαρά οξέα και βιταμίνη Ε, τα οποία προστατεύουν το δέρμα, τα αιμοφόρα αγγεία και τα νευρικά κύτταρα από τις επιθέσεις των ελεύθερων ριζών.

Υπάρχουν λευκά, κόκκινα και μαύρα (σκούρα κόκκινα) σταφύλια. Όλα τα είδη ασκούν ευεργετική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό και είναι τροφή πλούσια σε κάλιο και βιταμίνες Α, Β και C.

Μάλιστα τα κόκκινα και τα μαύρα στα σταφύλια, είναι ιδιαίτερα αναγνωρισμένα για τις ιδιότητές τους και τα οφέλη τους στην υγεία μας. Οι παραλλαγές στο χρώμα, υποδεικνύουν διαφορετικούς τύπους και ποσότητες φυτο-αντιοξειδωτικών ουσιών στη φλούδα τους.

Ρεσβερατρόλη: το ατού των σκουρόχρωμων σταφυλιών

Όλα τα σταφύλια είναι ευεργετικά για την υγεία, αλλά τα πιο σκούρα είναι τα πιο πολύτιμα, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε ρεσβερατρόλη. Η ρεσβερατρόλη είναι μια φυσική αντι-παθογόνα ένωση που βρίσκεται στη φλούδα των σκουρόχρωμων σταφυλιών και άλλων φρούτων και λαχανικών με κοκκινωπό χρώμα και αποτελεί ένα φυσικό αντιβιοτικό που παράγουν τα φυτά για την άμυνά τους. Στα σταφύλια, αυτά που είναι βαθιά πορφυρού ή μαύρου χρώματος, περιέχουν την υψηλότερη συγκέντρωση ρεσβερατρόλης και ως εκ τούτου, αποτελούν κορυφαίες επιλογές για την υγεία.

Τα οφέλη της ρεσβερατρόλης για την υγεία…

• Αντιγραντική δράση: μελέτες έχουν δείξει ότι η ρεσβερατρόλη έχει ορισμένες ιδιότητες που προάγουν τη μακροζωία και έτσι περιέχεται σε πολλά καλλυντικά.

• Aντιφλεγμονώδης δράση: η ρεσβερατρόλη είναι ένα ισχυρό βακτηριοκτόνο και μυκητοκτόνο. Η πρόσληψη από το στόμα ή η τοπική εφαρμογή της ρεσβερατρόλης, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο παθογόνων μολύνσεων και φλεγμονών.

• Πρόληψη του καρκίνου: η ρεσβερατρόλη έχει αποδειχθεί σημαντικά αποτελεσματική στη θεραπεία δερματικών και γαστρεντερικών καρκίνων. Έχει δείξει επίσης κατασταλτικά αποτελέσματα σε όγκους στον πνεύμονα, το μαστό, τον προστάτη και στον καρκίνο του παγκρέατος καθώς και στη λευχαιμία.

• Ελέγχει το σακχάρο στο αίμα: η ρεσβερατρόλη ενεργοποιεί το SIRT1, γονίδιο που αυξάνει την έκκριση και την ευαισθησία της ινσουλίνης.

• Μείωση της πίεσης του αίματος: η ρεσβερατρόλη αναστέλλει τη δραστηριότητα της ορμόνης αγγειοτενσίνη, που προκαλεί συστολή των αιμοφόρων αγγείων και αυξάνει την παραγωγή του αγγειοδιασταλτικού νιτρικού οξειδίου. Η συνδυασμένη αυτή δράση αυξάνει σημαντικά τη ροή του αίματος και μειώνει την πίεση του αίματος.

• Μείωση χοληστερόλης: η ρεσβερατρόλη διαμορφώνει το μεταβολισμό του λίπους και μειώνει την ποσότητα των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL) και τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων.

Η ρεσβερατρόλη στο κόκκινο κρασί και στον χυμό σταφυλιού

Η κατανάλωση κόκκινων ή μαύρων σταφυλιών είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να λάβετε την απαραίτητη ρεσβερατρόλη, αλλά αυτό μπορείτε να το πετύχετε με το παραπάνω και με την κατανάλωση κόκκινου κρασιού. Η διαδικασία ζύμωσης βοηθά στην απελευθέρωση ρεσβερατρόλης από τα κυτταρικά τοιχώματα της φλούδας και των σπόρων, πολλαπλασιάζοντας τη βιοδιαθεσιμότητά της. Τα μοσχοστάφυλα μωβ και μαύρου χρώματος, έχουν την υψηλότερη περιεκτικότητα σε ρεσβερατρόλη από όλα τα είδη σταφυλιών. Το κρασί από αυτά τα σταφύλια είναι επίσης πλούσιο σε ρεσβερατρόλη.

Συνιστάται έτσι να πίνετε 1 - 2 ποτήρια κόκκινο κρασί καθημερινά, εάν αντιμετωπίζετε υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακών παθήσεων, καρκίνου του μαστού και διαβήτη.

Αν και όχι όσο το κρασί, ο χυμός κόκκινων σταφυλιών, περιέχει επίσης, πολύ περισσότερη ρεσβερατρόλη από τα φρέσκα φρούτα. Αν έχετε μειωμένη ηπατική λειτουργία ή δεν μπορείτε να πιείτε αλκοόλ, προτιμήστε λοιπόν τον χυμό σταφυλιών.

http://www.clickatlife.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Henrik Tikkanen, 1924-1984, Φινλανδός συγγραφέας

Επειδή δεν σκεφτόμαστε τις μελλοντικές γενιές, δεν θα μας ξεχάσουν ποτέ. Henrik Tikkanen, 1924-1984, Φινλανδός συγγραφέας

http://www.gnomikologikon.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Αμύγδαλα

Είναι αναμφισβήτητη και γνωστή από την αρχαιότητα η διατροφική αξία των ξηρών καρπών. Είναι μια εξαιρετική τροφή πλούσια σε πρωτεΐνες, σε φυτικές ίνες, βιταμίνες της ομάδας Β και Ε και σε μέταλλα, όπως κάλιο, μαγνήσιο, σίδηρο, ψευδάργυρο, μαγγάνιο και σελήνιο. Τα έλαια των ξηρών καρπών είναι πολύτιμα για την διατήρηση της καλής υγείας, γιατί είναι πλούσια σε μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά.

Ξηροί καρποί είναι τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα φουντούκια, τα κελυφωτά φιστίκια, τα κουκουνάρια, τα πεκάν, τα κάσιους, τα μπραζίλ, τα μακαντέμια, τα χαρούπια....

Τα αμύγδαλα

Τα αμύγδαλα περιέχουν  μονοακόρεστα λιπαρά οξέα. Τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα ανήκουν στην κατηγορία των καλών λιπαρών, τα οποία μειώνουν την κακή χοληστερόλη LDL.

Επίσης τα αμύγδαλα περιέχουν πρωτεΐνες, φυτικές ίνες και είναι πηγή μεταλλικών στοιχείων, όπως ασβέστιο, σίδηρο, κάλιο μαγνήσιο και μαγγάνιο.

Είναι πλούσια σε βιταμίνη Β, η οποία είναι σημαντική για τη διατήρηση του νευρικού και ανοσοποιητικού συστήματος. Ακόμη το αμύγδαλο έχει βιταμίνη Ε, η οποία είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό, μειώνει την κόπωση και προστατεύει τα αγγεία. Σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο υγιεινής διατροφής επιβάλλεται η καθημερινή κατανάλωση μιας μικρής ποσότητας αμυγδάλου (περίπου 15 τεμάχια), η αποτελεσματικότητα του οποίου αυξάνει όταν τα αμύγδαλα είναι μουσκεμένα.

Γάλα από αμύγδαλα

 Ένα φλιτζάνι ωμά αμύγδαλα, τα οποία τα βάζουμε σε ένα τάπερ και το γεμίζουμε νερό. Αλλάζουμε το νερό κάθε 8 ώρες. Όταν συμπληρωθούν 24 ώρες πετάμε το νερό, καθαρίζουμε τα μουσκεμένα αμύγδαλα από την πέτσα τους και χτυπάμε το άσπρο αμύγδαλο στο μπλέντερ με λίγο νερό. Στο τέλος σουρώνουμε σε ένα τούλι και παίρνουμε ένα υγιεινό ρόφημα από αμυγδαλόγαλα.

--------

http://karpoi.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μερικά super φρούτα ιδανικά για τη διατροφή σας

Δεν πληρούν όλα τα φρούτα τις προϋποθέσεις για να θεωρούνται super φρούτα, αλλά στην κατηγορία αυτή ανήκουν όσα είναι γεμάτα με αντιοξειδωτικά, φυτικές ίνες, βιταμίνες και ανόργανα άλατα και άλλα θρεπτικά συστατικά που βοηθούν στη μακροζωία, την ομορφιά, ακόμη και στην πρόληψη των ασθενειών.

Σίγουρα θα έχετε ακούσει για τις super τροφές, που πολεμούν τις μολύνσεις, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και προστατεύουν από ασθένειες. Γνωρίζετε όμως πως υπάρχουν και super φρούτα;

Δεν πληρούν όλα τα φρούτα τις προϋποθέσεις για να θεωρούνται super φρούτα, αλλά στην κατηγορία αυτή ανήκουν όσα είναι γεμάτα με αντιοξειδωτικά, φυτικές ίνες, βιταμίνες και ανόργανα άλατα και άλλα θρεπτικά συστατικά που βοηθούν στη μακροζωία, την ομορφιά, ακόμη και στην πρόληψη των ασθενειών. Και μάλιστα μπορείτε να τα βρείτε εύκολα στο super market ή το μανάβικο της γειτονιάς σας.

Προτείνεται να καταναλώνετε τα συγκεκριμένα φρούτα ολόκληρα και φρέσκα και όχι επεξεργασμένα. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι θα πρέπει να τρώμε 5-9 μερίδες φρούτων ή λαχανικών την ημέρα και οι περισσότερες από αυτές θα πρέπει να είναι super φρούτα.

Βατόμουρα, μύρτιλα και Açaí Berries

Πρόκειται για φρούτα με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, ιδιαίτερα πλούσια σε πολυφαινόλες, που βοηθούν στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων, του καρκίνου και της οστεοπόρωσης. Επίσης βοηθούν στη λειτουργία του εγκεφάλου και τη μνήμη και αρκετές μελέτες συνδέουν τα υψηλά επίπεδα φλαβονοειδών που περιέχουν, με την καλύτερη μνήμη. Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και βοηθούν το μεταβολισμό και το έλεγχο του βάρους.

Μήλα

Έκπληξη! Πρόκειται για ένα… μυστικό super φρούτο, εν μέρει χάρη στο κόκκινο ή πράσινο χρώμα του. Τα μήλα είναι μια μεγάλη πηγή ινών, ενώ η φλούδα τους περιέχει ένα αντιοξειδωτικό που έχει αντισταμινική και αντιφλεγμονώδη δύναμη και ως εκ τούτου μπορεί να βοηθήσει στην προστασία από τις καρδιακές παθήσεις και πιθανώς αλλεργικές αντιδράσεις. Μια μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Νοσοκομείου του Αγίου Γεωργίου στο Λονδίνο, διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν πέντε ή περισσότερα μήλα την εβδομάδα, έχουν καλύτερη πνευμονική λειτουργία από εκείνους που δεν το κάνουν.

Αβοκάντο

Ναι, πρόκειται για super φρούτα (τα φρούτα έχουν σπόρους, τα λαχανικά δεν έχουν). Έχουν μονοακόρεστα λιπαρά και λιπαρά οξέα και βοηθούν στη μείωση της LDL (κακής χοληστερόλης) στο αίμα, αυξάνοντας παράλληλα την ποσότητα καλής χοληστερόλης. Τα υγιή λιπαρά στο αβοκάντο, προωθούν επίσης την απορρόφηση άλλων καροτενοειδών -ειδικά του β-καροτένιου και του λυκοπένιου- τα οποία είναι απαραίτητα για την υγεία της καρδιάς.

Μπανάνες

Φάγατε ποτέ κάποιο σνακ, αλλά να νιώθετε πεινασμένοι και πάλι 20 λεπτά αργότερα; Την επόμενη φορά, προτιμήστε μια μπανάνα. Αυτό το super φρούτο είναι γεμάτο κάλιο, το οποίο μπορεί να μειώσει την αρτηριακή σας πίεση και μία από τις καλύτερες πηγές ανθεκτικού αμύλου, ενός υγιούς υδατάνθρακα που μας δημιουργεί το αίσθημα πληρότητας και βοηθά στην ενίσχυση του μεταβολισμού μας.

Κεράσια

Τα κεράσια είναι ένας από τους αφανείς διατροφικούς ήρωες. Οφείλουν το βαθύ κόκκινο χρώμα τους σε ένα αντιοξειδωτικό που ονομάζεται ανθοκυάνη, το οποίο μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και να χαμηλώσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης. Επίσης, τα κεράσια βοηθούν στον έλεγχο του βάρους.

Εσπεριδοειδή

Όλα τα εσπεριδοειδή, από τα λεμόνια και τα πορτοκάλια, μέχρι τα μανταρίνια, είναι γεμάτα βιταμίνη C, φυτικές ίνες και μικρές ποσότητες άλλων θρεπτικών συστατικών, αλλά και χημικές ουσίες που πολεμούν διάφορες ασθένειες. Η βιταμίνη C κάνει καλό στη ζημία που έχει προκληθεί από στο δέρμα από τις ηλιακές ακτίνες, ρυθμίζει τους αδένες και μπορεί να αποτρέψει ακόμη και σημάδια της ηλικίας.

Σταφύλια

Αυτό που κάνει το σταφύλι super φρούτο, είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που ονομάζεται ρεσβερατρόλη, το οποίο βοηθά σε μια υγιή καρδιά. Ερευνητές έχουν βρει επίσης ότι οι ενώσεις που βρίσκονται στα εκχύλισμα των σπόρων σταφυλιού, φαίνεται να βοηθούν στην επιβράδυνση της νόσου Αλτσχάιμερ. Επίσης, το μηλικό οξύ στα σταφύλια, διασπά τους λεκέδες και τις δυσχρωμίες στα δόντια.

Ακτινίδια

Αν έχετε πεπτικά προβλήματα και κολικούς, φάτε ακτινίδια. Σε μια μελέτη, 41 άτομα που έπασχαν από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS), κατανάλωναν δύο ακτινίδια την ημέρα για έξι εβδομάδες και ανέφεραν μείωση των συμπτωμάτων σε σύγκριση με εκείνα που δεν το έκαναν. Τα ακτινίδια, ειδικά η φλούδα τους, έχουν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και προ-βιοτικούς σύνθετους υδατάνθρακες.

http://www.clickatlife.gr

Διαβάστε περισσότερα ...