25 Ιαν 2013

Σπουδαία διάκριση από Έλληνες στο εξωτερικό

xoma_884755411.jpg

Ένα πρωτότυπο δίκτυο κομποστοποίησης που σχεδίασαν δύο νέοι Έλληνες βρίσκεται μεταξύ των 16 σχεδίων που επελέγησαν στον διαγωνισμό Καινοτομίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

Οι δύο νέοι με καταγωγή από την Καλαμάτα, ο 23χρονος Γιάννης Μουργής, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ, και ο 24χρονος συντοπίτης του Κωνσταντίνος Κουλοχέρης, φοιτητής Δημοσιογραφίας στο Λονδίνο, σχεδίασαν ένα σύστημα κομποστοποίησης το οποίο λειτουργεί σε επίπεδο γειτονιάς και που στόχο έχει να μετατρέψει τον κοινό παραγωγό σκουπιδιών σε οικιακό παραγωγό κομπόστ και να τον συνδέσει με την αγορά, όπως πχ με τους αγρότες που έχουν ανάγκη από -ακριβό μάλιστα- λίπασμα.

Όπως αναφέρει ο κ. Μουργής στην “Καθημερινή” το οικονομικό όφελος είναι συνολικό, «αφού θα εξοικονομούμε πόρους τόσο από τη διαχείριση των σκουπιδιών όσο και από την αποφυγή των σχετικών προστίμων από την Ε.Ε.».

Ο ξύλινος κομποστοποιητής που προβλέπει το σχέδιό τους έχει κόστος που δεν ξεπερνά τα 60 Ευρώ.

Το σύστημα που προτείνουν λειτουργεί μέσα από την εγγραφή των ενδιαφερομένων σε μια πλατφόρμα και την απόκτηση πόντων ανάλογα με τη δραστηριότητά τους.

Απώτερος στόχος τους είναι η δημιουργία ενός αυτοδιαχειριζόμενου φορέα, που θα λειτουργεί αυτόνομα από την επίσημη Πολιτεία.

Ρύπανση στον Ταΰγετο

Όπως επιβεβαιώνει η Καθημερινή, τα απορρίμματα αποτελούν μείζον πρόβλημα στην Καλαμάτα, καθώς μεταφέρονταν στην περίφημη τοποθεσία Μαραθόλακκα στον Tαΰγετο, επί πολλά έτη.

Σύμφωνα με γεωλογικές μελέτες, ο Ταΰγετος είναι η πλέον ακατάλληλη επιλογή για εγκατάσταση ΧΑΔΑ, αφού το υπέδαφος είναι πορώδες και οτιδήποτε απορρίπτεται στο βουνό περνάει άμεσα στον υδροφόρο ορίζοντα, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο το σύστημα υδροδότησης της πόλης όσο και τον ποταμό Νέδωνα.

Για τους παραπάνω λόγους σχηματίστηκαν κινήσεις πολιτών που διεκδίκησαν το κλείσιμο της χωματερής και την εξεύρεση λύσης στο χρόνιο πρόβλημα.







 econews.
Διαβάστε περισσότερα ...

24 Ιαν 2013

«Καμπανάκι» για τους πάγους των Άνδεων


Τα τελευταία 40 χρόνια, οι παγετώνες των τροπικών Άνδεων έχουν συρρικνωθεί κατά 30-50%, αποκαλύπτουν τα αποτελέσματα της πιο λεπτομερούς αξιολόγησης δεδομένων, σύμφωνα με τους ερευνητές που την πραγματοποίησαν.

Όπως εξηγούν, οι ρυθμοί της συρρίκνωσης που παρατηρούνται από τη δεκαετία του 1970 είναι ταχύτεροι από κάθε άλλη φορά εδώ και 300 χρόνια. Προειδοποιούν ότι αυτό θα μπορούσε μελλοντικά να επηρεάσει την πρόσβαση των πληθυσμών των Άνδεων σε πόσιμο νερό. «Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό γιατί μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ζει σε ξηρές περιοχές, στα δυτικά των Άνδεων», αναφέρουν.

Οι ερευνητές από πανεπιστήμια και οργανισμούς της Ευρώπης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Νότιας Αμερικής αποδίδουν το ανησυχητικό φαινόμενο στο γεγονός ότι οι θερμοκρασίες στην περιοχή κατέγραψαν άνοδο της τάξης των 0,7 βαθμών Κελσίου, την περίοδο 1950-1994. Διευκρινίζουν ότι η βροχόπτωση δεν έχει σημειώσει αξιόλογη μεταβολή το διάστημα αυτό, συνεπώς δεν μπορεί να ευθύνεται για την υποχώρηση των πάγων.

«Οι παγετώνες των τροπικών Άνδεων έχουν χάσει κατά μέσο όρο το 30 έως 50% (ανάλογα με την οροσειρά) της επιφάνειάς τους από τα τέλη της δεκαετίας του 1970», δήλωσε στο LiveScience ο Αντουάν Ραμπατέλ από το Εργαστήριο Παγετωνολογίας και Γεωφυσικής του Περιβάλλοντος, στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας.

Η μελέτη βασίστηκε σε επιτόπιες παρατηρήσεις, δορυφορικές εικόνες και αεροφωτογραφίες, ιστορικά αρχεία και αναλύσεις πυρήνων πάγου από τους παγετώνες. Σύμφωνα με την έκθεση, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Cryosphere της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (EGU), η απώλεια στις Άνδεις είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τη μέση συρρίκνωση παγετώνων, παγκοσμίως.

Το πρόβλημα είναι εντονότερο για τους μικρούς παγετώνες σε χαμηλότερα υψόμετρα, οι οποίοι τα τελευταία 40 χρόνια χάνουν πάγο πάχους 1,35 μέτρων το χρόνο – συρρίκνωση διπλάσια σε σχέση με τους μεγαλύτερους παγετώνες. «Καθώς το ανώτατο πάχος για αυτούς τους μικρούς παγετώνες, που βρίσκονται σε χαμηλότερα υψόμετρα, σπάνια ξεπερνά τα 40 μέτρα, αυτή η ετήσια απώλεια σημαίνει ότι είναι πολύ πιθανό να εξαφανιστούν εντελώς μέσα στις επόμενες δεκαετίες», εξηγεί ο Ραμπατέλ.






naftemporiki.
Διαβάστε περισσότερα ...

Συμφωνία 140 χωρών κατά της ρύπανσης με υδράργυρο


Οι υψηλότερες εκπομπές υδραργύρου προέρχονται από την εξόρυξη χρυσού  
Οι υψηλότερες εκπομπές υδραργύρου προέρχονται από την εξόρυξη χρυσού  
Γενεύη — 'Έπειτα από τέσσερα χρόνια δύσκολων διαπραγματεύσεων, 140 χώρες υπέγραψαν τη Σύμβαση της Μιναμάτα, μια δεσμευτική συμφωνία κατά της ρύπανσης του περιβάλλοντος με υδράργυρο, η οποία όμως δεν υιοθετεί ορισμένα από τα δραστικά μέτρα που ζητούσαν οι εμπνευστές της.
Η ιστορική συμφωνία προβλέπει την απαγόρευση της εισαγωγής και εξαγωγής υδραργύρου από το 2020 και τη σταδιακή κατάργηση της χρήσης του τοξικού μετάλλου σε προϊόντα όπως τα , οι μπαταρίες και ορισμένες μπογιές.
Απαιτεί επίσης τη χρήση ειδικών φίλτρων στα φουγάρα ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών που καίνε λιθάνθρακα, και προβλέπει τη μείωση της χρήσης υδραργύρου σε μικρά ορυχεία χρυσού -δεν απαγορεύει ωστόσο πλήρως τον υδράργυρο στα ορυχεία.
Ο υδράργυρος χρησιμοποιείται ως καταλύτης για την απομόνωση του χρυσού από το μετάλλευμα. Με την τιμή του χρυσού να ανεβαίνει, η χρήση υδραργύρου σε νόμιμα και παράνομα χρυσωρυχεία διπλασιάστηκε το διάστημα 2005-2010 στους 727 μετρικούς τόνους, καθιστώντας τα ορυχεία την μεγαλύτερη πηγή ρύπανσης υδραργύρου.
Προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή η σύμβαση που υπογράφηκε το Σάββατο στη Γενεύη το κείμενο πρέπει να επικυρωθεί από τουλάχιστον 50 κυβερνήσεις.
Η σύμβαση παίρνει το όνομα της μαρτυρικής πόλης Μιναμάτα στην Ιαπωνία, στην οποία χιλιάδες άνθρωποι εμφάνισαν ένα σοβαρό και συχνά θανατηφόρο νευρολογικό σύνδρομο στα μέσα του περασμένου αιώνα, λόγω του υδραργύρου που υπήρχε στα βιομηχανικά απόβλητα της πόλης.
Ο υδράργυρος, ένα βαρύ, ασημί μέταλλο που παραμένει υγρό σε θερμοκρασία δωματίου, απελευθερώνεται κυρίως από την καύση ορυκτών καυσίμων και ορισμένες βιομηχανίες. Μολύνει το νερό, το έδαφος και τον αέρα και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος επειδή συσσωρεύεται στους ζωντανούς οργανισμούς.
Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του καταγράφονται σε μεγάλα, αρπακτικά ψάρια όπως οι τόνοι, τα οποία οι έγκυες γυναίκες πρέπει να αποφεύγουν να καταναλώνουν υπερβολικά συχνά, λόγω του κινδύνου για το νευρικό σύστημα του αναπτυσσόμενου εμβρύου.
«Η εισπνοή υδραργύρου μπορεί να οδηγήσει σε δυσμενείς επιδράσεις στο νευρικό, πεπτικό και ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς και τους πνεύμονες και τους νεφρούς, και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι θανατηφόρος» αναφέρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
«Τα ανόργανα άλατα υδραργύρου είναι επίσης διαβρωτικά για το δέρμα, τα μάτια και το πεπτικό σύστημα, και ενδέχεται να είναι τοξικά στους νεφρούς όταν καταποθούν.
Παρά το μεγάλο αριθμό των χωρών που υπέγραψαν τη Σύμβαση της Μιναμάτα, ορισμένες περιβαλλοντικές οργανώσεις δεν δήλωσαν ικανοποιημένες. «Η συμφωνία δεν θα οδηγήσει σε άμεση μείωση των εκπομπών. Θα πρέπει να βελτιωθεί και να ισχυροποιηθεί ώστε τα ψάρια που τρώμε να είναι ασφαλή» δήλωσε στο Reuters ο Ντέιβιντ Λένετ της διεθνούς οργάνωσης Natural Resources Defense Council.
«Χαλαρή» και «κάπως εθελοντική» χαρακτήρισε τη συμφωνία η IPEN, μια οργάνωση κατά των επιβλαβών χημικών. Εκτίμησε ότι είναι απίθανο να οδηγήσει σε πραγματική μείωση των εκπομπών καθώς «οι χώρες που δεν επιθυμούν κάτι τέτοιο θα μπορούν να ξεφεύγουν εύκολα».


Διαβάστε περισσότερα ...

Σύσταση για τερματισμό πειραμάτων με χιμπατζήδες στις ΗΠΑ


Καλά νέα για εκατοντάδες χιμπατζήδες που ζουν σε αμερικανικά εργαστήρια (Φωτογραφία: Reuters)
Καλά νέα για εκατοντάδες χιμπατζήδες που ζουν σε αμερικανικά εργαστήρια 
Έπειτα από πρόσφατη γνωμοδότηση που έκρινε ότι οι περισσότερες έρευνες σε χιμπατζήδες δεν είναι απολύτως απαραίτητες, τα αμερικανικά Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, ένας από τους μεγαλύτερους δημόσιους οργανισμούς έρευνας στις ΗΠΑ, καλούνται να «συνταξιοδοτήσουν» τα περισσότερα από τα περίπου 700 ζώα που χρησιμοποιούν.
Η συζήτηση για την ηθική διάσταση της χρήσης χιμπατζήδων και άλλων πρωτευόντων θηλαστικών στην έρευνα συνεχίζεται εδώ και καιρό, αναζωπυρώνεται όμως από πρόσφατα γενετικά δεδομένα, τα οποία δείχνουν ότι ο άνθρωπος και ο στενότερος συγγενής του είναι μοιάζουν γενετικά κατά τουλάχιστον 95%. Επιπλέον, συμπεριφορικές μελέτες δείχνουν ότι ο συναισθηματικός κόσμος, η κοινωνική ζωή και η ευφυΐα του χιμπατζή δεν απέχουν από τον άνθρωπο όσο πιστεύαμε.
Στη νέα , ανεξάρτητη επιτροπή που εξέτασε το θέμα για λογαριασμό των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας συνιστά στον οργανισμό να κρατήσει μόνο 50 χιμπατζήδες για έρευνα, να τερματίσει τα περισσότερα από τα πειράματα που τρέχουν, και να δημιουργήσει «αμέσως» καταφύγια για τη συνταξιοδότηση των υπόλοιπων ζώων.
Επιπλέον, συνιστά την καθιέρωση αυστηρότερων κριτηρίων για την έγκριση ανάλογων ερευνών στο μέλλον. Για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που είναι σοβαρές οι επιπτώσεις των πειραμάτων στους χιμπατζήδων, το προσδοκώμενο όφελος της έρευνας για τον άνθρωπο θα πρέπει να είναι «πολύ υψηλό».
Η επιτροπή που συνέταξε την έκθεση διορίστηκε από τα NIΗ προκειμένου να δώσει οδηγίες για την εφαρμογή μιας προηγούμενης το 2011. Το αμερικανικό Ινστιτούτο Ιατρικής έκρινε τότε ότι τα περισσότερα από τα πειράματα σε χιμπατζήδες δεν είναι απολύτως απαραίτητα.
Το ινστιτούτο έθεσε επίσης κριτήρια για την έγκριση ερευνών αυτού του είδους:
Οι μελέτες πρέπει να είναι απαραίτητες για τη δημόσια υγεία· δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν στον άνθρωπο για ηθικούς λόγους· δεν υπάρχει εναλλακτικό ζωικό μοντέλο· τα ζώα πρέπει να ζουν με ικανοποιητικές συνθήκες και κοινωνική ζωή.
Εφόσον οι συστάσεις της νέας έκθεσης υλοποιηθούν «σίγουρα θα υπάρξει μείωση στη χρήση χιμπατζήδων στην έρευνα» σχολίασε ο Κεντ Λόιντ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις, συνπροεδρεύων της επιτροπής.
Οι συστάσεις δεν είναι δεσμευτικές, ωστόσο το πιθανότερο είναι ότι τα NIH θα τις υιοθετήσουν, δεδομένου ότι η έκθεση συντάχθηκε με δικό τους αίτημα.
Η έκθεση θα τεθεί τώρα σε δημόσιο διάλογο για 60 μέρες και τα NIH αναμένεται να ανακοινώσουν την τελική απόφασή τους το Μάρτιο.



Διαβάστε περισσότερα ...

22 Ιαν 2013

Φωτεινές στήλες: ένα ασυνήθιστο φυσικό φαινόμενο



Μερικές φορές κατά τη διάρκεια ψυχρού καιρού εμφανίζονται κάθετες στήλες φωτός που φαίνονται σαν ακτίνες προς τον ουρανό. Αυτές οι παράξενες στήλες ονομάζονται «Light Pillars» και δημιουργούνται από την αντανάκλαση του φωτός σε κρυστάλλους πάγου. Το φως μπορεί να προέλθει από τον Ήλιο (συνήθως σε χαμηλή προς τον ορίζοντα θέση), από τη Σελήνη ή από γήινες πηγές φωτός όπως τα φώτα του δρόμου. Το φαινόμενο συμβαίνει κυρίως σε πολικές περιοχές.
Δείτε παρακάτω μερικές φωτογραφίες από αυτό το φαινόμενο…
Διαβάστε περισσότερα ...

Δείτε πόσο θα ήταν το νερό όλης της Γης αν το συγκεντρώναμε σε μία σφαίρα!


νερό
Μια ενδιαφέρουσα εκτίμηση έκαναν ειδικοί της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ για τον όγκο του νερού στη Γη. Υποστηρίζουν ότι ολο το νερό του πλανήτη θα μπορούσε να χωρέσει σε μια σχετικά μικρή φούσκα. Σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση η φούσκα αυτή θα είχε διάμετρο 1384 χλμ.
Η εκτίμηση αφορά το νερό των ωκεανών, των ποταμών των λιμνών αλλά και των υπόγειων αποθεμάτων νερού. Στον υπολογισμό συμπεριλήφθηκε και η ποσότητα του νερού που εκτιμάται ότι υπάρχει σε κάθε μορφή στον πλανήτη: στους παγετώνες, στην ατμόσφαιρα (νέφη, υδρατμοί κλπ) ακόμη και στους ζωντανούς οργανισμούς. Η εκτίμηση δείχνει ότι αν και το νερό καλύπτει το 70% της επιφάνειας της Γης, η μάζα του είναι δυσανάλογα μικρή.


endiaferonta
Διαβάστε περισσότερα ...

20 Ιαν 2013

Ο βόρειος μαγνητικός πόλος της Γης μετακινείται προς Σιβηρία


Ταξιδεύει" 55 χιλιόμετρα το χρόνο


Είναι πιο εύκολο να εντοπίσει κανείς τον Άη Βασίλη, ο οποίος συνήθως βρίσκεται στο βόρειο γεωγραφικό πόλο, παρά να βρει το ακριβές σημείο του βόρειου μαγνητικού πόλου του πλανήτη μας, το οποίο μετακινείται συνεχώς, εσχάτως όλο και πιο γρήγορα με κατεύθυνση προς τα νησιά της Σιβηρίας, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις των επιστημόνων, που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος, που διαφέρει από τον γεωγραφικό βόρειο πόλο ή σκέτα βόρειο πόλο (δηλαδή το βορειότερο σημείο της Γης, όπου ο άξονας περιστροφής της τέμνει τον πλανήτη), είναι το σημείο στην επιφάνεια της Γης προς το οποίο “δείχνουν” όλες οι μαγνητικές πυξίδες.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο βόρειο Καναδά, το 1831, από τον σκωτσέζο εξερευνητή Τζέημς Κλαρκ Ρος, ο οποίος μάλιστα δεν δίστασε να τοποθετήσει μια βρετανική σημαία στο σημείο, ώστε να το “κατοχυρώσει” για λογαριασμό της Βρετανίας. Δυστυχώς γι’ αυτόν, ο πόλος έκτοτε…έφυγε από εκείνο το σημείο.

Καθώς οι γεωφυσικές συνθήκες στο εσωτερικό της Γης συνεχώς μεταβάλλονται, ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετακινείται κάθε χρόνο. Οι μετρήσεις έχουν δείξει ότι αυτά τα 180 χρόνια μετά την ανακάλυψή του, ο πόλος μετακινείται βαθμιαία με ρυθμό σχεδόν 15 χιλιομέτρων ετησίως. Όμως στη δεκαετία του ΄90, για άγνωστο λόγο, η μετακίνηση αυτή επιταχύνθηκε σημαντικά, φθάνοντας τα 60 χιλιόμετρα το 2002 και έκτοτε έχει ελαφρά μειωθεί στα 55 χλμ., με κατεύθυνση βόρεια-βορειοδυτική στον Αρκτικό Ωκεανό. Αν συνεχίσει έτσι, σε μια δεκαετία περίπου ο βόρειος μαγνητικός πόλος θα βρεθεί στη Σιβηρία.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Μια εξήγηση, σύμφωνα με το αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό “Scientific American”, δίνει μια ομάδα γάλλων γεωφυσικών με επικεφαλής τον Arnaud Chulliat του Ινστιτούτου Φυσικής της Γης στο Παρίσι, οι οποίοι δημοσίευσαν σχετικές μελέτες στα περιοδικά “Eos” και “Journal of Geophysical Research-Solid Earth” της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης.

Οι ερευνητές αποδίδουν την μετακίνηση σε μια ελικοειδή στήλη λιωμένων υλικών που ανεβαίνει από τα έγκατα του πλανήτη. Όπως αναφέρουν, τέτοιες στήλες λιγότερο πυκνών υγρών σχηματίζονται στα σύνορα του εσωτερικού πυρήνα της Γης και στη συνέχεια βρίσκουν διέξοδο προς την επιφάνεια μέσω ενός “κυλίνδρου”, ο κεντρικός άξονας του οποίου είναι ο άξονας περιστροφής του πλανήτη μας.

Η γρήγορη περιστροφή της Γης προκαλεί ισχυρή ελικοειδή κίνηση στα λιωμένα υλικά που περιέχονται μέσα σε αυτή τη στήλη. Οι κινήσεις αυτές, που επιδρούν στον μανδύα κάτω από την Αρκτική, έχουν ως συνέπεια την μετακίνηση του βορείου μαγνητικού πόλου, μέσω μιας διαδικασίας που κάπως μοιάζει με την μεταβαλλόμενη μαγνητική δραστηριότητα, η oποία παράγει τις πιο σκούρες “κηλίδες” στον ήλιο.

Οι νέες μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου στα Νέα Σιβηριανά Νησιά δείχνουν ότι μια τέτοια διαδικασία πρέπει να βρίσκεται σε εξέλιξη από κάτω τους, αν και απόδειξη προς το παρόν δεν μπορεί να υπάρξει, όπως παραδέχτηκαν οι γάλλοι επιστήμονες. Η λύση του μυστηρίου, που βρίσκεται “θαμμένο” στο εσωτερικό της Γης, θα απαιτήσει νέες επιστημονικές γνώσεις και μεθόδους, καθώς και περισσότερα στοιχεία από τους δορυφόρους που μελετούν το Αρκτικό μαγνητικό περιβάλλον.



Links: http://blogs.scientificamerican.com/observations/2010/12/24/why-is-the-north-magnetic-pole-racing-toward-siberia/

Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση:http://europa.agu.org/?view=article&uri=/journals/jb/jb1007/2009JB007143/2009JB007143.xml&t=jb,Chulliat

Διαβάστε περισσότερα ...

Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο

Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (3)


Πρόκειται ουσιαστικά για το πιο ευτυχισμένο είδος ζώου στον κόσμο, αφού είναι πάντα χαμογελαστά!
Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (2)
Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (6)
Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (7)
Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (4)
Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (1)
Ακόμα και όταν κοιμούνται!
Το πιο ευτυχισμένο ζώο στον κόσμο (5)
Παρόλα αυτά μη σας ξεγελάει το… αγγελικό πρόσωπο. Ίσως δεν είναι καλή ιδέα να δοκιμάσετε να τα ταΐσετε…








otherside
Διαβάστε περισσότερα ...

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΟ ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΟ ΑΠΟ 7000€ ΣΤΗ ΝΕΑ ΠΟΤΙΔΑΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ