Ενεργειακή απόδοση: νέα ευρωπαϊκή οδηγία Τι προβλέπει

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε την περασμένη εβδομάδα το πράσινο φως στη νέα ευρωπαϊκή οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, η οποία θα υποχρεώνει τα κράτη μέλη στη λήψη μέτρων όπως οι ανακαινίσεις δημοσίων κτιρίων, η υποχρέωση εξοικονόμησης ενέργειας για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και οι ενεργειακοί έλεγχοι για όλες τις μεγάλες εταιρείες.

Η επίτευξη του στόχου για 20% εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να οδηγήσει σε εξοικονόμηση έως και 50 δισ. ευρώ ετησίως για την ΕΕ.

“Αυτή η βασική νομοθεσία δεν είναι μόνο ζωτικής σημασίας για την επίτευξη της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού και των κλιματικών μας στόχων• θα δώσει επίσης μια πραγματική ώθηση στην οικονομία συμβάλλοντας στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Θα μειώσει σημαντικά και καθοριστικά το σημαντικό και αυξανόμενο κόστος της εξάρτησή μας από τις εισαγωγές ενέργειας – € 488. δισ. ευρώ το 2011 ή 3,9% του ΑΕΠ – το οποίο είναι ιδιαίτερα έντονο στις χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση”, δήλωσε ο εισηγητής του ΕΚ, Claude Turmes (Πράσινοι, Λουξεμβούργο).

Ανακαινίσεις δημοσίων κτιρίων

Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση θα απαιτεί από τα κράτη μέλη, από την 1η Ιανουαρίου 2014, να προχωρούν κάθε χρόνο σε “ανακαίνιση του 3 % του συνολικού εμβαδού δαπέδου θερμαινόμενων ή/και ψυχόμενων κτιρίων που είναι ιδιόκτητα και καταλαμβανόμενα από την κεντρική δημόσια διοίκησή τους” (όλες οι διοικητικές υπηρεσίες των οποίων η αρμοδιότητα εκτείνεται σε ολόκληρη την επικράτεια κράτους μέλους).

Το ποσοστό 3 % υπολογίζεται επί του συνολικού εμβαδού δαπέδου των κτιρίων με συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου πάνω από 500 τ.μ.  και, από τις 9 Ιουλίου 2015, πάνω από 250 τ.μ.

Εναλλακτικώς, τα κράτη μέλη θα μπορούν να επιλέξουν να λάβουν άλλα ισοδύναμα μέτρα πολιτικής για την επίτευξη ισόποσης εξοικονόμησης ενέργειας.

Σχέδια εξοικονόμησης ενέργειας για τις εταιρείες ενέργειας

Οι υπόχρεοι διανομείς ενέργειας ή/και οι εταιρείες λιανικής πώλησης ενέργειας που λειτουργούν στην επικράτεια κάθε κράτους μέλους θα πρέπει να επιτυγχάνουν έναν “σωρευτικό στόχο εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020″. Ο στόχος αυτός θα ισοδυναμεί τουλάχιστον με την πραγματοποίηση νέων εξοικονομήσεων κάθε χρόνο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020 ίσων με το 1,5 % των κατ’ όγκον ετήσιων πωλήσεων ενέργειας στους τελικούς καταναλωτές (μέσος όρος των τριών τελευταίων ετών πριν από την 1η Ιανουαρίου 2013).

Εναλλακτικώς, τα κράτη μέλη θα μπορούν να επιλέξουν να λάβουν άλλα ισοδύναμα μέτρα πολιτικής για την επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας στους τελικούς καταναλωτές.

Οι πωλήσεις ενέργειας για χρήση στον τομέα των μεταφορών θα μπορούν να εξαιρεθούν από το μέτρο αυτό.

Ενεργειακοί έλεγχοι

Όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις θα πρέπει να υποβάλλονται σε ενεργειακό έλεγχο κάθε τέσσερα χρόνια. Οι ενεργειακοί αυτοί έλεγχοι θα πρέπει να ξεκινήσουν εντός τριών ετών μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας και θα διεξάγονται από ειδικευμένους και διαπιστευμένους εμπειρογνώμονες. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαιρούνται από το μέτρο αυτό.

Μηχανισμοί χρηματοδότησης

Τα κράτη μέλη θα διευκολύνουν τη δημιουργία ή τη χρήση υπαρχόντων μηχανισμών χρηματοδότησης για μέτρα βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης.

Επόμενα βήματα

Η οδηγία θα τεθεί σε ισχύ 20 ημέρες μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ, ενώ τα κράτη μέλη θα έχουν στη διάθεσή τους 18 μήνες προκειμένου να την ενσωματώσουν στο εθνικό τους δίκαιο.

Η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση υιοθετήθηκε με 632 ψήφους υπέρ, 25 κατά και 19 αποχές

econews.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα τέρατα του βυθού!

Αυτά τα ζώα μοιάζουν με τέρατα που πρωταγωνιστούν σε ταινίες επιστημονικής…

φαντασίας ή με εξωγήινα πλάσματα. Ωστόσο βρίσκονται στον πλανήτη μας και συγκεκριμένα στα βάθη των ωκεανών της γης. Οι Πολυχαίτοι μπορούν να αντέξουν σε πιέσεις που ασκούνται στο βάθος ενός χιλιομέτρου κάτω από την επιφάνεια του νερού, σε σημεία όπου οι ακτίνες του ήλιου δεν φτάνουν ποτέ. Δεδομένου των δυνατοτήτων αυτών των οργανισμών οι επιστήμονες επιχειρούν να εντοπίσουν αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, όπου δεν μπορεί να αξιοποιηθεί η ενέργεια του ήλιου. Τα τρομακτικά σαγόνια αυτών των ζώων τους βοηθούν να πιάσουν την τροφή τους.

Έχουν μήκος δύο ή τριών εκατοστών και είναι μέρος ενός οικοσυστήματος που ήταν άγνωστο πριν από 40 χρόνια. Από το 1970, η πρόοδος της τεχνολογίας επέτρεψε στους επιστήμονες να ανακαλύψουν ακόμα περισσότερο τα βάθη των ωκεανών. Οι φωτογραφίες των σκουληκιών, που ακολουθούν, συγκαταλέγονται στα ευρήματά τους.

24wro

Διαβάστε περισσότερα ...

Μυστηριώδη γεωμετρικά μοτίβα στο βυθό!

Μυστηριώδη γεωμετρικά μοτίβα ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στο βυθό του ωκεανού, ανοιχτά των ακτών της Ιαπωνίας, όταν μια επαγγελματίας δύτρια βρέθηκε μπροστά σε παράξενα σχήματα στην άμμο που ποτέ της δεν είχε ξαναδεί.

Η Yoji Ookata έχει αφιερώσει τη ζωή της στην αποκάλυψη θαλάσσιων μυστηρίων, καθώς ασχολείται με τις καταδύσεις και τη φωτογραφία από την ηλικία των 21 ετών. Πενήντα και πλέον χρόνια η Yoji εξερευνά το βυθό της Ιαπωνίας, με πιο πρόσφατη αποστολή… μια βουτιά στα ανοικτά της πόλης Amami Oshima.

Εκεί η Ookata εντόπισε κάτι που ποτέ δεν είχε ξαναδεί: Κυκλικά γεωμετρικά μοτίβα, με σχεδόν δύο μέτρα διάμετρο, φτιαγμένα με απόλυτη ακρίβεια και λεπτομέρεια στην άμμο του βυθού, περίπου 80 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η εικόνα την προβλημάτισε τόσο πολύ που σύντομα επέστρεψε με συναδέλφους της αλλά και με ένα τηλεοπτικό συνεργείο προκειμένου να τεκμηριώσει την ανακάλυψη αυτού του μυστηριώδους κύκλου.

Βέβαια, το μυστήριο λύθηκε πολύ σύντομα, με το «δράστη» (ή καλλιτέχνη αν προτιμάτε!) να είναι το λιγότερο… απρόβλεπτος! Χρησιμοποιώντας υποβρύχιες κάμερες, η ομάδα ανακάλυψε ότι ένα μικρό ψάρι puffer, μήκους μόλις μερικών εκατοστών, κατάφερε να δημιουργήσει αυτούς τους ομοιόμορφους σχηματισμούς στην άμμο.

Μέσα από μια πιο προσεκτική παρατήρηση, η ομάδα διαπίστωσε ότι οι κύκλοι εξυπηρετούν μια ποικιλία λειτουργιών ζωτικής σημασίας για το ψάρι, με σημαντικότερη αυτήν της προσέλκυσης των θηλυκών.

Προφανώς τα θηλυκά ψάρια προσελκύονται από τους λόφους και τις κοιλάδες μέσα στην άμμο, τους οποίους διασχίζουν προσεκτικά για να ανακαλύψουν το αρσενικό. Στη συνέχεια το ζευγάρι τοποθετεί τα αβγά στο κέντρο του κύκλου, ενώ οι αυλακώσεις ολόγυρα ενεργούν ως φυσικό ρυθμιστικό προς τα ωκεάνια ρεύματα, προστατεύοντας τους απογόνους .

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μυστήριο με λίμνη που εξαφανίστηκε στην Παταγονία!

​

Η λίμνη Cachet 2, στην Παταγονία της Χιλής «εξαφανίστηκε» αυτές τις μέρες για δεύτερη φορά φέτος.

Η συγκεκριμένη λίμνη έγινε γνωστή από αυτό το παράξενο επαναλαμβανόμενο φαινόμενο. Ξεκίνησε να «αδειάζει» το βράδυ του προηγούμενου Σαββάτου και η στάθμη του νερού μειώθηκε κατά 31 μέτρα τις τελευταίες 48 ώρες.

« Δεν γνωρίζουμε το γιατί, αλλά η λίμνη άδειασε πολύ πιο γρήγορα από το συνηθισμένο και η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν είχε πάλι γεμίσει μετά από περίπου δύο μήνες.» δήλωσε η Φαμπιάν Εσπινόζα , Διευθύντρια κέντρου θαλασσίων ερευνών και πρόσθεσε ότι από το 2008 το φαινόμενο αυτό έχει καταγραφεί 11 φορές.

Δείτε τις αποκαλυπτικές φωτογραφίες …

Star.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

H λύση για το παγκόσμιο ενεργειακό πρόβλημα

Έρευνα του Ινστιτούτου Κάρνεγκι για τις Επιστήμες υποστηρίζει πως το αιολικό δυναμικό του πλανήτη μας είναι ικανό να καλύψει το σύνολο των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών.

Επιστήμονες του εργαστηρίουLawrence Livermore National Laboratory υπό την Κέητ Μάρβελεκτιμούν πως με τη χρήση ιπτάμενων ανεμογεννητριών -οι οποίες εκμεταλλεύονται την υψηλότερη ταχύτητα και τη μεγαλύτερη σταθερότητα των αερίων ρευμάτων σε μεγαλύτερα ύψη- ο άνθρωπος θα μπορούσε να παράξει περισσότερη ενέργεια σε σύγκριση με τα επίγεια ή υπεράκτια αιολικά συστήματα.

Οι επιστήμονες υπολογίζουν το αιολικό ενεργειακό δυναμικό από ιπτάμενες ανεμογεννήτριες σε 1.800 Τεραβάτ, ενώ τα επίγεια αιολικά μπορούν να παράξουν ισχύ έως 400 Τεραβάτ.

Αυτή τη στιγμή εκμεταλλευόμαστε 18 Τεραβάτ από αιολικά που εκμεταλλεύονται τους επιφανειακούς ανέμους. Η εκμετάλλευση της κίνησης του αέρα σε μεγαλύτερα ύψη μπορεί να αυξήσει την ισχύ έως και 100 φορές λένε οι επιστήμονες.

“Είναι πιθανότερο οικονομικοί, τεχνολογικοί ή πολιτικοί παράγοντες να καθορίσουν την ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας παρά γεωφυσικοί περιορισμοί” υποστηρίζουν οι επιστήμονες.

Η Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ τροφοδοτείται από τον αέραΣε διαφορετική έρευνα, επιστήμονες του Πανεπιστημίου Στάνφορντ υπολόγισαν πως το αιολικό δυναμικό στον Ατλαντικό είναι ικανό να καλύψει το ένα τρίτο των ενεργειακών αναγκών των ΗΠΑ με εγκατάσταση υπεράκτιων ανεμογεννητριών.

Το μοντέλο των ερευνητών περιλαμβάνει 140.000 υπεράκτιες ανεμογεννήτριες ισχύος 5 Μεγαβάτέκαστη για τη δημιουργία ενός πάρκου το οποίο θα μπορούσε να παράξει από 965 έως 1.372 Τεραβατώρες ρεύματος ετησίως.

Στη μελέτη των επιστημόνων λαμβάνεται υπόψη το φυσικό τοπίο -υποτίθεται ότι οι ανεμογεννήτριες δεν θα είναι ορατές από την ακτή- αλλά και η προστασία της θαλάσσιας ζωής.

ΠΗΓΗ: econews.gr 

Διαβάστε περισσότερα ...

Το «χρυσό» Τσακάλι – Ένας θησαυρός της Σάμου

Η Σάμος είναι το μοναδικό νησί στη Μεσόγειο όπου εντοπίζεται το πιο σπάνιο σαρκοφάγο της Ελλάδας, το ευρωπαϊκό «χρυσό» τσακάλι. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της μοναδικής βιοποικιλότητας της Σάμου, καθώς κοσμεί με την παρουσία του το νησί για χιλιάδες χρόνια.

Το «χρυσό» τσακάλι μαζί με την ξεχωριστή χλωρίδα και πανίδα της Σάμου προσφέρουν ένα διαφορετικό συγκριτικό πλεονέκτημα, και ενισχύουν την αειφόρο ανάπτυξη του νησιού.

Οι μικροί και διάσπαρτοι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί του «χρυσού» τσακαλιού συναντώνται κυρίως στις ακτές της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, στο ύψος της Βαλκανικής Χερσονήσου. Αν και αρχικά το είδος ήταν αρκετά διαδεδομένο στην ελληνική επικράτεια, το τσακάλι σημείωσε μια κατακόρυφη πληθυσμιακή πτώση στην Ελλάδα (μέχρι και 90%) τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Η Σάμος είναι το μοναδικό ελληνικό νησί στο οποίο ακόμα συναντάται το τσακάλι.

Το είδος πλέον έχει χαρακτηριστεί ως «προστατευόμενο» βάσει του Κόκκινου Βιβλίου των Απειλούμενων Ειδών Ζώων και είναι με διαφορά το πιο σπάνιο σαρκοφάγο της Ελλάδας. Οι ακριβείς λόγοι της εξαφάνισης του δεν είναι γνωστοί. Παρόλα αυτά, το «χρυσό» τσακάλι έχει ταλαιπωρηθεί πολύ στο παρελθόν καθώς θεωρείτο, εσφαλμένα, πληγή για την ποιμενική αιγοπροβατοτροφία, απειλή για τον άνθρωπο, τα οικόσιτα ή ακόμα και φορέας διάφορων νόσων. Τα τελευταία χρόνια δε, υπάρχουν πολλές πληροφορίες εσκεμμένης θανάτωσης τσακαλιών από ασυνείδητους κυνηγούς, οι οποίοι χρησιμοποιούν δηλητηριασμένα δολώματα.


ΠΗΓΗ: econews.gr 

Διαβάστε περισσότερα ...

Φτιάχνω σπιτικό κρασί

1. Διάσπαση της ρόγας του σταφυλιού.Τα παλιά τα χρόνια για να γίνει η διάσπαση της ρόγας του σταφυλιού, η διαδικασία γινόταν με το πάτημα των σταφυλιών. Την σημερινή εποχή που υπάρχουν τα μηχανικά μέσα, για εξοικονόμηση χρόνου, αυτό γίνεται με ένα μηχάνημα που λέγεται κόφτης. Άλλες φορές είναι χειροκίνητος και άλλες με μηχανή. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι ένας χειροκίνητος έχει περίπου 100 euro. Πάντα μου αρέσουν τα χειροκίνητα μηχανήματα για αυτό το αναφέρω.
 Στην δική μου περίπτωση υπήρχε από το θείο μου ένα με μηχανή οπότε χρησιμοποίησα αυτό.
Η διαδικασία ξεκινάει με τον διαχωρισμό των ρογών του σταφυλιού από το στέλεχός του, τα λεγόμενα τσάμπουρα. Αυτό γίνεται για να έχουμε καλύτερο ποιοτικός κρασί και κυρίως αν σκεφτόμαστε να φτιάξουμε και τσίπουρο. Η διαδικασία είναι λίγο χρονοβόρα για αυτό πολύ την αποφεύγουν. Βέβαια υπάρχει και το σχετικό μηχάνημα που το κάνει για μεγάλες ποσότητες αλλά αυτό θα μας ανέβαζε και άλλο το κόστος.
Εάν τα σταφύλια μας έχουν και πολλές σάπιες ρόγες καλό θα ήταν να τις αφαιρέσουμε και αυτές, προσοχή όμως ποτέ δεν πλένουμε τα σταφύλια. Δεν είναι τυχαίο ότι αν βρέξει πριν τρυγήσουμε, πρέπει να περιμένουμε το λιγότερο 3 μέρες πριν το κάνουμε για να προλάβουν τα σταφύλια μας να ξαναποκτήσουν τις ουσίες που είχαν οι ρόγες στην επιφάνειά τους. Οι ουσίες που υπάρχουν στις ρόγες του σταφυλιού (μύκητες και βακτήρια), είναι υπεύθυνες και απαραίτητες για την διαδικασία της ζύμωσης. Είναι σαν να λέμε η μαγιά που χρειάζεται για να αρχίσει η διαδικασία της ζύμωσης.
Να μην ξεχάσω να σας πω και κάτι πολύ σημαντικό, ότι τα σταφύλια μας δεν θα πρέπει να έχουν ραντιστεί με τίποτα, το λιγότερο 2 εβδομάδες πριν τα τρυγήσουμε.
Περνάμε λοιπόν τα σταφύλια μας από τον κόφτη που σπάει τις ρόγες και απελευθερώνει το υγρό τους που ονομάζεται γλεύκος και τα αποθηκεύουμε σε ένα μεγάλο δοχείο. Στη δική μου περίπτωση αγόρασα ένα μεγάλο πλαστικό κάδο ενός τόνου με κάνουλα στο κάτω μέρος, ειδικό για τρόφιμα. Το κόστος του ανέρχεται περίπου στα 120 euro.

Πριν ρίξουμε το σταφυλοπολτό φροντίζουμε να βάλουμε μια σήτα στο εσωτερική μεριά του δοχείου εκεί που υπάρχει η τρύπα για την κάνουλα μας για να μην βουλώσει από τα στέμφυλα όταν θα αδειάσουμε τον μούστο μας. Στη φωτογραφία θα δείτε μια αυτοσχέδια σήτα όπως έκαναν παλιά.




Μόλις τελειώσουμε την διαδικασία κοψίματος του σταφυλιού μπορούμε να κρατήσουμε μούστο για μέτρηση του γράδου αλλά και για να φτιάξουμε μουσταλευριά ή πετιμέζι.
Η μέτρηση των βαθμών του λεγόμενου γράδου ή πυκνότητας αν θέλετε, γίνεται με ένα μικρό όργανο σαν θερμόμετρο το οποίο επιπλέει στον μούστο μας και μας δείχνει τους βαθμούς στην κλίμακα μπωμέ. Το κόστος του ανέρχεται στα 20 euro περίπου.
Ο καταλληλότεροι βαθμοί που θα πρέπει να έχει ο μούστος μας πρέπει να είναι 11.5-12.5.
Σε περίπτωση κατώτερου βαθμού σε 100 λίτρα μούστου μπορούμε να προσθέσουμε 2 κιλά ζάχαρη για να ανεβάσουμε 1 αλκοολικό βαθμό. Σε περίπτωση αρκετά υψηλότερου αλκοολικού βαθμού προσθέτουμε 8 λίτρα νερού στα 100 λίτρα γλεύκους για να ελαττώσουμε τo βαθμό κατά 1 μονάδα.Αυτό γίνετε γιατί το κρασί που έχει μικρότερο βαθμό είναι πιο ευαίσθητο σε μικροοργανισμούς και μπορεί να μας χαλάσει ευκολότερα, ενώ αυτό που έχει μεγαλύτερο βαθμό μπορεί να έχει πρόβλημα στη διαδικασία της ζύμωσής του.




Σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να ρίξουμε στον κάδο με τα στέμφυλα την πρώτη αποστείρωση, για να μην μας χαλάσει το κρασί από τυχόν μικροοργανισμούς και για να παρατείνουμε έτσι την συντήρησή του. Η λεγόμενη αποστείρωση γίνεται με μεταμπισουλφιτ (άλας του θειώδη ανυδρίτη) που είναι το μόνο συντηρητικό που χρησιμοποιείτε για τα κρασιά και επιτρέπει η νομοθεσία. Η ποσότητα που χρησιμοποιούμε είναι 10-15 γραμμάρια για κάθε 100 λίτρα γλεύκους. Το ρίχνουμε στο βαρέλι μας, αφού το διαλύσουμε καλά σε μισό κρασοπότηρο νερό. Στη δική μου περίπτωση δεν χρησιμοποίησα καθόλου αποστείρωση, γιατί η ποσότητα του κρασιού μου δεν θα ξεπεράσει τα 80 κιλά και σίγουρα θα καταναλωθεί μέχρι την άνοιξη, πριν η θερμοκρασία αρχίσει να ανεβαίνει και τότε θα υπήρχε πρόβλημα να μου χαλάσει.
Ποτέ δεν γεμίζουμε το δοχείο μας μέχρι επάνω, γιατί με την έναρξη της διαδικασίας της ζύμωσης, ο σταφυλοπολτός θα αφρίσει και θα αυξήσει τον όγκο του περίπου 20%, με αποτέλεσμα να μας χυθεί. Εκεί θα αφήσουμε τον σταφυλοπολτό, σκεπασμένο με ένα πανί για 2-3 μέρες, μέχρι να τον στύψουμε. Αυτές τις 2-3 μέρες, που αφήνουμε τα στέμφυλα με το γλεύκο, πρέπει να ανακατεύουμε αρκετά συχνά γιατί τα στέμφυλα μένουν στην επιφάνεια και το γλεύκος στον πυθμένα. Αυτό είναι απαραίτητο για να δώσουν τα στέμφυλα όλες τις ουσίες τους(χρωματικές, αρωματικές) στο τελικό προϊόν μας.
Εδώ και η ανάλογη διαδικασία σε φωτογραφίες.





2. Διαχωρισμός και πίεση του σταφυλοπολτού.Μετά από 2-3 μέρες όπως είπαμε παραπάνω περνάμε στην επόμενη φάση, την διαδικασία της παραλαβής όλου του υγρού των σταφυλιών. Ανοίγοντας την κάνουλα αδειάζουμε όλο το υγρό από το δοχείο μας μέχρι να μείνουν μόνο τα στέμφυλα.
Με ένα καθαρό σκεύος μεταφέρουμε τα στέμφυλα από τον κάδο μας στο πιεστήριο μας. Ένα χειροκίνητο πιεστήριο 120 λίτρων περίπου, στοιχίζει περίπου 350 euro. Στην αγορά υπάρχουν και υδραυλικά πιεστήρια που δεν απαιτούν πολλή δύναμη αλλά αυτά στοιχίζουν την διπλάσια τιμή.
Αφού γεμίσουμε το πιεστήριό μας με τα στέμφυλα τα στύβουμε μέχρι να πάρουμε όλα το χυμό που έχουν. Εδώ συναντήσαμε ένα μικρό προβληματάκι. Η ποσότητα των σταφυλιών μας δεν ήταν αρκετά μεγάλη και το πιεστήριό μας δεν θα μπορούσε να το πιέσει τόσο χαμηλά για αυτό προσθέσαμε μερικά ξύλα ακόμα όπως θα δείτε στις φωτογραφίες.



 
 



Τελειώσαμε πλέον με την παραλαβή του μούστου από τα σταφύλια, τον οποίο μεταφέρουμε στο βαρέλι μας σουρώνοντας τον. Το γέμισμα του βαρελιού δεν θα πρέπει να γίνει μέχρι το πάνω μέρος, γιατί με την ζύμωση θα δημιουργηθεί αφρισμός με αποτέλεσμα να μας χυθεί.

3.Βρασμός του κρασιού
Μεταφέρουμε τον μούστο μας στο τελικό βαρέλι, εκεί που θα αρχίσει η διαδικασία της ζύμωσης, κοινός βρασμού. Το βαρέλι μας σε αυτή την φάση, δεν το κλείνουμε αλλά το αφήνουμε να αναπνέει, για να φεύγει το διοξείδιο του άνθρακα. Ο χώρος αποθήκευσής του κατά τη διάρκεια της ζύμωσης, δεν πρέπει να έχει μεγάλες διακυμάνσεις θερμοκρασίας και θα πρέπει να αερίζεται καλά. Ανά διαστήματα ελέγχουμε αν το κρασί μας βράζει και το ανακατεύουμε μερικές φορές.

4.Απολάσπωση του κρασιού
Η βασική απολάσπωση γίνεται όταν έχει σταματήσει το βράσιμο του κρασιού μας πριν κλείσουμε το βαρέλι μας. Αυτό γίνεται για να καθαρίσει περισσότερο γιατί έτσι παράγουμε πιο ποιοτικό κρασί. Η λάσπη κάθεται στο κάτω μέρος του βαρελιού και έτσι μπορούμε να πάρουμε το καθαρό κρασί από την κάνουλα του βαρελιού μας που είναι ψηλότερα ή να το μεταγγίσουμε με άλλους τρόπους από πάνω σιγά σιγά.

5.Κλείσιμο του βαρελιού
Μετά από περίπου 40 ημέρες αναλόγως τις θερμοκρασίες και το σταφύλι μας, η διαδικασία του βρασμού θα σταματήσει και αφού κάνουμε την απολάσπωση θα πρέπει να κλείσουμε το βαρέλι μας για να μην παίρνει αέρα. Οι παλιοί συνήθιζαν να ρίχνουν στο βαρέλι λάδι, για να είναι απόλυτα σίγουροι ότι το κρασί τους δεν θα έρχεται καθόλου σε επαφή με τον αέρα. Το κρασί μας είναι σχεδόν έτοιμο πλέον. Θα το αφήσουμε να ηρεμήσει και να καθαρίσει και μετά από λίγο καιρό και θα είμαστε έτοιμοι να το απολαύσουμε.


http://www.ftiaxno.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Στην Κίνα ψαρεύουν… με κορμοράνους!

Οι κορμοράνοι, τα γνωστά θαλασσοπούλια, είναι άριστοι κολυμβητές και ακόμη καλύτεροι ψαράδες. Αυτή την δεύτερη ιδιότητά τους εκμεταλλέυονται οι Κινέζοι ψαράδες, προκειμένου να έχουν μια καλή και πλούσια ψαριά καθημερινά.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως τα σκυλιά και τα άλογα, οι κορμοράνοι μπορούν να φέρουν εις πέρας όποια εργασία τους ανατεθεί. Η σημαντική διαφορά τους είναι ότι δεν μπορούν να ζήσουν σε αιχμαλωσία και δελεάζονται μόνο με ψάρια, προκειμένου να εκπαιδευτούν στη συνέχεια για το ρόλο του «βοηθού ψαρά»!

Από τη στιγμή που συλλαμβάνονται, οι κορμοράνοι αντιμετωπίζονται με τη μέγιστη φροντίδα και προσοχή. Οι ψαράδες κρατούν στενή επαφή με τα πουλιά κατά τις πρώτες εβδομάδες, με σκοπό να αποκτήσουν μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους.

Τα πουλιά συνηθίζουν να ζουν με τους νέους τους φίλους εκπληκτικά γρήγορα και σύντομα είναι έτοιμα να χρησιμοποιηθούν στο νέο τρόπο ζωής τους. Μια λεπτή ξύλινη βέργα αποτελεί τη βάση στήριξης των πτηνών πάνω στη βάρκα, ενώ τα πόδια τους δένονται στις σχεδίες.

Πώς, όμως, οι ψαράδες εξασφαλίζουν ότι τα πουλιά δεν θα τρώνε τα ψάρια που πιάνουν; Το μυστικό βρίσκεται σε μια λεπτή κορδέλα που δένουν γύρω από τολαιμό των πτηνών, προκειμένου να δυσκολέψουν την κατάποση κυρίως των μεγάλων ψαριών.

Οι βάρκες βγαίνουν πριν από την αυγή με τους κορμοράνους στη θέση τους, ενώ μια λάμπα φωτίζει τα νερά και προσελκύει τα ψάρια. Τα πουλιά βουτούν το κεφάλι τους στο νερό και στη συνέχεια επανέρχονται με το ψάρι στο στόμα, το οποίο ο ψαράς απομακρύνει προσεκτικά.

Οι ψαράδες φροντίζουν να αφήνουν τους κορμοράνους να τρώνε μικρά ψαράκια, αλλά ποτέ πάρα πολλά έτσι ώστε να είναι σίγουροι ότι τους διατηρούν… πεινασμένους και έτοιμους για μια καλή ψαριά!

Το ψαρεμα με τους κορμοράνους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ασία και αρκετά κοινό στην Κίνα και την Ιαπωνία. Στις μέρες μας πάντως αποτελεί περισσότερο μια προσοδοφόρα τουριστική «ατραξιόν» και σε καμία περίπτωση αυτό το είδος της αλιείας δεν παρέχει τα προς το ζην.

Όσο για την εκμεταλλευτική σχέση πτηνών και ανθρώπων, ποτέ δεν έχει καταγραφεί βάναυση συμπεριφορά ή επίπονη εκπαίδευση, καθώς ο κορμοράνος από τη μία και ο ψαράς από την άλλη έχουν τους λόγους τους να συνεργάζονται άψογα!

Πηγή: perierga.gr

Διαβάστε περισσότερα ...