Φτιάχνουμε μόνοι μας παραδοσιακό ξυλόφουρνο, με χώμα, νερό και άχυρο

Μια εύκολη κατασκευή που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις θα παρακολουθήσουμε σήμερα. Απαραίτητες προϋποθέσεις να «πιάνουν» λίγο τα χέρια μας, να μη «φοβηθούμε» να τα λερώσουμε (ούτε τα πόδια μας) και να διαθέτουμε έστω λίγο από αυτό που λέγεται μεράκι.
Θα δούμε με ποιον τρόπο, δυο γυναίκες από το χωριό Αγράμπελο Αιτωλοακαρνανίας, θα κατασκευάσουν έναν παραδοσιακό φούρνο σαν αυτούς που χρησιμοποιούν στο χωριό τους. Τα υλικά που θα χρειαστούν είναι:

Τσιμεντόλιθοι με τους οποίους θα σχηματιστεί η βάση του φούρνου.
Κομμάτια από σπασμένα κεραμίδια, παλιά τούβλα και πέτρες για να κατασκευαστεί ο θόλος του (καλούπι).
Χώμα που αφού κοσκινιστεί θα γίνει λάσπη (πηλός).
Άχυρα που θα ανακατευτούν με τον πηλό, οπλίζοντάς τον.
Νερό.

Στο κτίσιμο του φούρνου παίρνουν μέρος οι γυναίκες και οι άνδρες περιορίζονται μόνο στη μεταφορά των υλικών.....

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν, παρακολουθούμε βήμα βήμα την κατασκευή του φούρνου:

Πρώτα φτιάχνουμε τη βάση, χρησιμοποιώντας τσιμεντόλιθους και κομμάτια από παλιά τούβλα ή κεραμίδια.

Με το μεγάλο ταψί του νοικοκυριού παίρνουμε τα μέτρα του φούρνου.

Στη συνέχεια πρέπει να κοσκινίσουμε το χώμα που μαζέψαμε από το βουνό ή οπουδήποτε αλλού.

Κάθε βοήθεια στο κοσκίνισμα, δεκτή.

Αφού ανοίξουμε το χαρμάνι ρίχνουμε το νερό.

Πατώντας με τα πόδια και ανακατεύοντας περιοδικά με την τσάπα, έχοντας προσθέσει και το άχυρο, φτιάχνεται σιγά σιγά η λάσπη-πηλός.

Στη συνέχεια η λάσπη μετατρέπεται σε μπάλες.



Οι μπάλες λάσπης απλώνονται πάνω στην βάση
του φούρνου...

...αφού πεταχτούν με δύναμη από ψηλά.

Ακολουθεί καλό στρώσιμο της λάσπης με τα χέρια.



Για να σχηματιστεί στιλπνή επιφάνεια, το τελευταίο στρώσιμο γίνεται με βρεγμένο χέρι και μετά το σκεπάζουνε γα να μην σκάσει μέχρι να στεγνώσει.

Αφού στεγνώσει η βάση του φούρνου στοιβάζουμε σε σωρό τα σπασμένα, τούβλα ή πέτρες, για να σχηματιστεί το καλούπι του θόλου.

Στη συνέχεια τοποθετούμε τη λάσπη κυκλικά στο καλούπι...

...από κάτω προς τα πάνω...

...χτυπώντας την δυνατά.









Το καλούπι έχει σκεπαστεί παντού με λάσπη.



Χρησιμοποιώντας νερό και χαϊδεύοντάς την με τα χέρια, η λάσπη γυαλίζει.

Ο φούρνος είναι έτοιμος...

και αρχίζει σιγά σιγά να στεγνώνει.

Θα πρέπει να περάσει τουλάχιστον μια εβδομάδα για να στεγνώσει καλά ο φούρνος. Όταν στεγνώσει ο πηλός, αφαιρούμε σταδιακά τα κομμάτια τούβλα, κεραμίδια, πέτρες από το εσωτερικό του και τον ανάβουμε. Φροντίζουμε μια δυνατή φωτιά να τον καίει για περίπου 48 ώρες. Μετά και από αυτήν την διαδικασία, ο φούρνος είναι έτοιμος. Καλά ψησίματα!


Οι φωτογραφίες είναι του κ. Γ. Τσέλιου και τις βρήκα εδώ.

e-oikodomos.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα δέντρα προβλέπουν τον καιρό

Oι κλιματικές αλλαγές αποτυπώνονται στους δακτυλίους των κορμών. Η μελέτη τους μπορεί να προσφέρει, πέρα από ιστορική γνώση, στοιχεία για μελλοντικές κλιματικές μεταβολές.

Κάθε χρόνο, από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο, με τη διχοτόμηση των κυττάρων του καμβίου κάτω από το φλοιό των δένδρων, ένας ακόμη ετήσιος δακτύλιος δημιουργείται στον κορμό τους. Η δενδροχρονολόγηση αποτελεί μέθοδο που χρησιμοποιεί κυρίως η αρχαιομετρία με στόχο την εξαγωγή συμπερασματάτων, και μάλιστα με μεγάλη ακρίβεια, που αφορούν πέρα από την ιστορία και θετικές επιστήμες όπως την κλιματολογία.

Με μία εγκάρσια τομή μπορεί κανείς να υπολογίσει, μετρώντας τους δακτυλίους, την ηλικία του δέντρου, αλλά κι ένα πλήθος ακόμη χρήσιμων πληροφοριών: θερμοκρασία, βροχοπτώσεις, εκρήξεις ηφαιστείων και πυρκαγιές που συνέβησαν όσο το εκάστοτε δέντρο βρισκόταν ακόμη εν ζωή. Περίοδοι ακμής και παρακμής στην ιστορία παρουσιάζουν συχνά αντιστοιχία με τις κλιματικές αλλαγές που καταγράφηκαν στους δακτυλίους των δέντρων.

Νεκρά δέντρα προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες

Πεδίο για τους ερευνητές που ασχολούνται με τη δενδροχρονολόγηση δεν προσφέρουν μόνο τα ζωντανά δέντρα. Το νεκρό ξύλο εμπεριέχει αποθηκευμένες πληροφορίες ικανές να διαμορφώσουν μία εικόνα για τις κλιματικές αλλαγές.

«Στη Φινλανδία έχουμε πολλές αβαθείς λίμνες. Σε περίπτωση που ένα δέντρο παρασυρθεί και πέσει στη λίμνη, μπορεί να παραμείνει για χιλιάδες χρόνια σε καλή κατάσταση», επισημαίνει ο Γιάν Έσπερ, επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος για τη μελέτη των δενδροδακτύλιων στο πανεπιστήμιο του Μάιντς. Μέσα από τους κορμούς των δέντρων αυτών μπορούν οι ερευνητές να μελετήσουν τις κλιματικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία 2000 χρόνια στην περιοχή.

Τα αποτελέσματα των μετρήσεων

Περίπου 2000 χρόνια πριν από τη βιομηχανική επανάσταση, μέχρι το 1900, σημειώθηκε μία σημαντική μεταβολή θερμοκρασίας στη Φινλανδία. Πρόκειται για μείωση με ρυθμό περίπου 0,3 βαθμούς Κελσίου ανά εκατονταετία. Η μετέπειτα περίοδος δεν προσμετρήθηκε στην καταμέτρηση, γιατί παρατηρήθηκε ένα νέο φαινόμενο: το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Επιπλέον στοιχεία για τις κλιματικές αλλαγές έδωσαν στους ερευνητές οι καμπύλες στους κορμούς των δέντρων, αποτέλεσμα ηφαιστειακών εκρήξεων. Αυτές οδήγησαν σε μία μείωση της θερμοκρασίας της τάξεως των 0,7 βαθμών Κελσίου. Ψυχρές και θερμές περίοδοι διαδέχονταν ανέκαθεν η μία την άλλη: η υψηλή θερμοκρασία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία διακόπηκε από μία μικρή περίοδο παγετού. Τα κύματα καύσωνα της μεσαιωνικής περιόδου διαδέχθηκε μία απότομη πτώση της θερμοκρασίας που διήρκησε μέχρι τον 20ο αιώνα.

Η δενδροχρονολόγηση μπορεί να προσφέρει σημαντικές πληροφορίες στην πρόβλεψη των μελλοντικών κλιματικών μεταβολών. Παρόλα αυτά τα επιστημονικά δεδομένα που μέχρι σήμερα μας προσφέρουν οι δακτύλιοι των δέντρων, προέρχονται από μία εποχή όπου η εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ήταν σαφώς μικρότερη. Πρόκειται δηλαδή για μία μέθοδο που δεν λαμβάνει υπόψη της τον ανθρώπινο παράγοντα. 

skai.gr 

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα χρώματα...της φύσης !

Εισόδημα 400 ευρώ ανά στρέμμα εξασφαλίζει στους παραγωγούς η καλλιέργεια φυτών που περιέχουν χρωστικές ουσίες

Μεγάλη είναι η ζήτηση τα τελευταία χρόνια για «φυτικά» χρώματα. Για χρώματα, δηλαδή, που δεν είναι χημικά παράγωγα του πετρελαίου, αλλά προέρχονται από τη μεγάλη φυτική - χρωματική παλέτα της φύσης.

To φυτό Κρόκος (Crocus sativus)

Η καλλιέργεια τέτοιων φυτών, όπως είναι ο κρόκος, η ασπερούλα, η ρεζεντά, που αφθονούν στην ελληνική φύση, μπορούν να αποτελέσουν μία εναλλακτική καλλιέργεια προς όφελος των παραγωγών, της εθνικής οικονομίας αλλά και του περιβάλλοντος. Το κόστος εγκατάστασης των φυτών αυτών είναι μικρό, της τάξης των 200-300 ευρώ το στρέμμα. Σε κάθε στρέμμα υπολογίζονται περίπου 4.000 φυτά, ενώ μπορούν να δίνουν καθαρό εισόδημα της τάξης των 300-400 ευρώ το στρέμμα ή και μεγαλύτερο της τάξης των 700 ευρώ το στρέμμα, εφόσον βέβαια αναπτυχθεί ο τομέας μεταποίησης των φυτών που παράγουν χρωστικές.

Στη χώρα μας υπάρχουν περισσότερα από 500 φυτά από τα οποία μπορούν να παραχθούν χρωστικές ουσίες, ενώ εξαιρετικά μεγάλη είναι η εμπειρία στη χρήση των φυτικών χρωμάτων, ιδίως στην υφαντική, από την αρχαιότητα. Τα γνήσια φυσικά χρώματα, που προέρχονται από διάφορα φυτά που περιέχουν χρωστικές ουσίες, είναι στην ουσία προϊόντα οικολογικά ή βιολογικά. Τα χρώματα αυτά παρασκευάζονται αποκλειστικά και μόνο από φυσικές ουσίες και δεν έχουν υποστεί κάποια σοβαρή χημική επέμβαση.

Οι ουσίες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αυτών των χρωμάτων προέρχονται από φυτά αλλά και από ζωικά παράγωγα, όπως και από μερικές ορυκτές ύλες που δεν έχουν κάποια αρνητική επίπτωση στην υγεία των ανθρώπων.

To φυτό Chrozophora tinctoria

Οι πρώτες ύλες τους μπορεί να είναι: ρητίνες, έλαια, φυτικά κεριά και μαστίχες, αιθέρια έλαια, φυτικές και ορυκτές χρωστικές, διάφοροι άργιλοι, όπως επίσης και κάποιες ουσίες ζωικής προέλευσης. Οι φυτικές χρωστικές ουσίες χρησιμοποιούνταν μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, όταν σταδιακά άρχισαν να αντικαθίστανται από τις συνθετικές χρωστικές.

Η καλλιέργεια, λοιπόν, βαφικών φυτών για παραγωγή φυτικών χρωμάτων μπορεί σήμερα να αποτελέσει μία νέα εναλλακτική καλλιέργεια. Οι φυτικές χρωστικές ουσίες μπορεί να χρησιμοποιούνται ως:

To φυτό Rubia tinctorum

• Χρωστικές από τη βιομηχανία των νημάτων.
• Χρωστικές που χρησιμοποιούνται από τη βιομηχανία τροφίμων.
• Χρωστικές για την παραγωγή σιροπιών και λοιπών φαρμακευτικών σκευασμάτων.
• Χρωστικές που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή καλλυντικών.
• Χρώματα της ζωγραφικής.

Τέτοια φυτά που μπορούν να καλλιεργηθούν και να αποτελέσουν τη βάση του κλάδου των βαφικών φυτών στην Ελλάδα είναι τα εξής:

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΧΡΩΣΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ

ΦΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΜΠΛΕ ΧΡΩΣΤΙΚΕΣ
 

Το φυτό παστέλ (Isatis tinctoria)

Chrozophora tinctoria: Ετήσιο φυτό που φτάνει σε ύψος τα 10-40 εκατοστά. Η άνθιση είναι κατά την περίοδο Μαΐου - Νοεμβρίου. Αυτοφύεται σε μεσογειακές περιοχές. Οι καρποί του είναι τρίχωρες κάψουλες μοβ χρώματος. Οι κάψουλες περιέχουν σπόρους 4mm μαύρους. Από το φυτό αυτό παράγεται μία μπλε - ιώδης χρωστική ουσία, που χρησιμοποιήθηκε στον Μεσαίωνα για τη δημιουργία έγχρωμων χειρόγραφων. Σήμερα χρησιμοποιείται ως αντιδραστήριο στη χημεία και είναι γνωστό ως βάμμα του ηλιοτροπίου, επειδή έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρώμα και να γίνεται κόκκινο όταν σε κάποια διάλυση υπάρχει ένα οξύ.

Παστέλ (Isatis tinctoria): Το φυτό αυτό είναι διετές και ανήκει στην οικογένεια των Brassicaceae. Στη Γαλλία παλαιότερα καλλιεργούνταν σε μεγάλες εκτάσεις για την παραγωγή μίας χρωστικής που λέγεται «παστέλ».

Το φυτό ρεζεντά (Reseda luteola)

Το φυτό αυτό έχει ανάγκη από ένα έδαφος πλούσιο, που μπορεί να είναι αργιλώδες αλλά και ασβεστώδες. Το κλίμα που είναι καλύτερο είναι αυτό όπου ο χειμώνας είναι μαλακός και βροχερός, με θερμά καλοκαίρια. Στην περίπτωση που η καλλιέργεια του εντάσσεται σε τριετή αμειψισπορά, αποφεύγεται η εξάντληση των θρεπτικών στοιχείων του εδάφους. Η αμειψισπορά αυτή μπορεί να είναι: παστέλ - ακαλλιέργεια - σιτηρό - παστέλ.

Η σπορά του φυτού γίνεται στα τέλη του χειμώνα, με μία ποσότητα σπόρου 1,5 κιλό το στρέμμα. Το φύτρωμα γίνεται μετά 3 εβδομάδες.

Η χρωστική του παράγεται στα φύλλα του φυτού. Τα φύλλα του, που έχουν επίμηκες σχήμα, αποσπώνται εύκολα από τον βλαστό όταν φτάσουν σε ωριμότητα κατά το τέλος Ιουνίου.

Το φυτό Ασπερούλα (Galium odoratum)

Η συγκομιδή συνεχίζεται το διάστημα από τον Ιούλιο μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Τα φύλλα στη συνέχεια τα αναμειγνύουν με νερό και τα πολτοποιούν δημιουργώντας μικρούς βόλους. Οι βόλοι αυτοί δέχονται μια ζύμωση κατά τη διάρκεια της αποξήρανσης, που διαρκεί έναν έως δύο μήνες. Στη συνέχεια, οι βόλοι κονιορτοποιούνται και αναμειγνύονται με ουρίνη για να προκληθεί μία οξείδωση και να δημιουργηθεί μία ζύμη που μετά την αποξήρανση παράγει μία χρωστική που περιέχει την «ιντικοτίνη».

Η χρωστική αυτή παρουσιάζει μεγάλη σταθερότητα.

Σήμερα, υπολογίζεται ότι από έναν τόνο φύλλων του παστέλ παράγονται 2 κιλά χρωστικής.

ΦΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΧΡΩΣΤΙΚΕΣ

Ρεζεντά (Reseda luteola): Είναι ένα ποώδες διετές φυτό της οικογένειας των Resedaceae, που φύεται στην Ευρώπη και κατάγεται από την περιοχή της Μεσογείου και τη Δυτική Ασία. Χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι ολόκληρο το φυτό περιέχει χρωστικές ουσίες. Το φυτό αυτό μπορεί να διατηρηθεί περισσότερα χρόνια και να φτάσει σε ύψος από 0,5-1,2 μέτρα. Ανθίζει την περίοδο Ιουνίου-Οκτωβρίου, η δε επικονίαση γίνεται με τα έντομα. Γίνεται συγκομιδή ολόκληρου του φυτού μαζί με τις ρίζες του κατά την περίοδο της άνθισης. Απαιτείται 1 κιλό φυτικής μάζας για το βάψιμο 1 κιλού μαλλιού.

Από τη στιγμή που τα χείλη των φύλλων αποκτήσουν ένα μπλε χρώμα, το φυτό είναι έτοιμο για συγκομιδή. Γίνεται κονιορτοποίηση των φύλλων και επεξεργασία για την παραγωγή της χρωστικής. Η ρεζεντά περιέχει ως κύρια χρωστική ουσία τη λουτεολίνη. Το χρώμα που παράγεται από τη ρεζεντά είναι ένα πολύ σταθερό κίτρινο χρώμα. Για την παραγωγή της χρωστικής χρησιμοποιούνται όλα τα εναέρια μέρη του φυτού.

Γενίστα ή βαφική (Genista tinctoria): Είναι ένας χαμηλός θάμνος που έχει ύψος 0,3-1 μέτρο. Αυτοφύεται σε λιβάδια και δάση της Ευρώπης και της Ασίας. Ο θάμνος αυτός έχει ένα ινώδες ρίζωμα, που έρπει στο έδαφος και το οποίο φέρει βλαστούς με φύλλα εναλλασσόμενα. Είναι φυλλοβόλος θάμνος. Ανθίζει Ιούνιο-Αύγουστο.

Περιέχει δύο αλκαλοειδή, την κυτισίνη και τη μεθυλκιστίνη, και ένα χρωστικό κίτρινο γλυκοσίδιο, τη λουτεολίνη. Είναι φαρμακευτικό (διουρητικό και καθαρτικό) και βαφικό φυτό.

Κρόκος (Crocus sativus): Ο κρόκος ανήκει στην οικογένεια των Iridaceae. Περιέχει 3 στίγματα που έχουν χρώμα ζωηρό πορτοκαλί. Τα στίγματα αποξηραίνονται και χρησιμοποιούνται στη μαγειρική ως άρτυμα. Είναι μία βολβώδης πολυετής πόα. Ανθίζει τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο.

Τα στίγματα του κρόκου όταν αποξηρανθούν περιέχουν ένα γλυκοσίδιο, την πικροκροκίνη, από το οποία προέρχεται η σαφρανάλη με τη χαρακτηριστική οσμή, και τη χρωστική την κροκίνη. Η κροκίνη είναι πολύ ισχυρή χρωστική ουσία, ώστε σε διάλυση 1 προς 100.000 το νερό παραμένει κίτρινο. Σήμερα ο κρόκος χρησιμοποιείται ως διορθωτικό της γεύσης αλλά και ως χρωστική των τροφίμων. Ο κρόκος καλλιεργείται στην περιοχή της Κοζάνης και αποτελεί ένα σημαντικό προϊόν της περιοχής.

Ο κρόκος πολλαπλασιάζεται με υπόγειους βλαστούς. Κατά τη διάρκεια της άνθισης ο κρόκος έχει ύψος περίπου 30 εκατοστά.

Καλλιεργείται σε εδάφη με άμεση έκθεση στον ήλιο. Η μέση παραγωγή στιγμάτων στην Ελλάδα φτάνει τα 0,4-0,7 κιλά το στρέμμα, ενώ στην Ιταλία φτάνει ακόμη και το 1-1,6 κιλά το στρέμμα. Η συγκομιδή των ανθέων πρέπει να είναι ταχεία, επειδή μετά την άνθισή τους το πρωί, μαραίνονται πολύ γρήγορα στη διάρκεια της ημέρας. Υπολογίζεται μία ποσότητα 150 λουλουδιών ότι απαιτείται για την παραγωγή 1 γραμμαρίου ξηρών στιγμάτων, ενώ απαιτείται 1 κιλό λουλουδιών για να παραχθούν 12 γραμμάρια ξηρά στίγματα. Οι τιμές χονδρικής του κρόκου στη διεθνή αγορά κυμαίνονται από 1.500-3.200 ευρώ το κιλό.

ΦΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΧΡΩΣΤΙΚΕΣ

Ασπερούλα ή εύοσμος (Galium odoratum): Φύεται σε ολόκληρη την Ευρώπη και την Ασία. Είναι πολύ διαδεδομένο σε δάση φυλλοβόλων και ιδίως οξιάς. Είναι ένα ποώδες πολυετές φυτό που φτάνει σε ύψος 20-30 εκατοστά. Ανθίζει την περίοδο Απριλίου-Ιουνίου. Είναι ένα φυτό που περιέχει ένα ασπερουλοσίδιο που έχει γλυκιά γεύση και τανίνες. Το νωπό φυτό χρησιμεύει στην παρασκευή ενός βάμματος που χρησιμοποιείται στην ομοιοπαθητική, ενώ από τις ρίζες του παίρνουμε μία κόκκινη χρωστική που χρησιμοποιείται στη βαφή του μαλλιού των προβάτων.Χρησιμοποιείται επίσης ως αρωματικό σε κέικ, γλυκά, κ.λπ.

Carthamus tin-ctorius: Είναι ένα φυτό χαμηλού ύψους, που φτάνει μέχρι τα 60 εκατοστά και το οποίο κατάγεται από την Αίγυπτο. Ο καρπός του είναι αχαίνιο και περιέχει έλαιο που χρησιμοποιείται στη μαγειρική ή την παρασκευή καλλυντικών για μασάζ αλλά και για τα μαλλιά. Ανθίζει από την άνοιξη μέχρι το καλοκαίρι για 20 ημέρες. Το άνθος έχει χρώμα σκούρο κίτρινο πορτοκαλί. Οι καρποί φέρουν ελαιούχους σπόρους.

Ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται με σπόρους την άνοιξη. Χρησιμοποιούνται συνήθως 1-6 κιλά ανά στρέμμα, την ίδια εποχή που σπέρνεται ο ηλίανθος. Το φύτρωμα διαρκεί 2-3 εβδομάδες. Προβλέπεται τα φυτά να απέχουν 10-15 εκατοστά.

Το φυτό μπορεί να ανεχθεί θερμοκρασίες μέχρι -14ο C. Πρέπει να καλλιεργείται σε περιοχές που δεν έχουν υπερβολική υγρασία για την αποφυγή σαπισμάτων. Ο βλαστικός του κύκλος διαρκεί 110-150 ημέρες από τη σπορά μέχρι τη συγκομιδή. Η συγκομιδή γίνεται τον Αύγουστο με Σεπτέμβριο.

Τριγωνέλλα (Trigonella foenum- graecum): Είναι φυτό που αυτοφύεται στη Νοτιοδυτική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Εχει άνθη με χρώμα λευκοκίτρινο. Η τριγωνέλλα χρησιμοποιείται ως φυτό που παράγει ένα πολύ ωραίο κόκκινο χρώμα για το βάψιμο των νημάτων.Στη βιολογική γεωργία ως χλωρή λίπανση. Επίσης η τριγωνέλλα χρησιμεύει ως καρύκευμα. Σημαντικές είναι επίσης οι φαρμακευτικές της ιδιότητες αυτού του φυτού. Χρησιμοποιείται ως υπογλυκαιμικό φάρμακο, αλλά και ως φάρμακο εναντίον της χοληστερίνης. Επίσης, έχει ιδιότητες προστασίας του ήπατος αλλά και εναντίον της παχυσαρκίας. Εχει δείξει αντικαρκινικές ιδιότητες ιδίως του παχέος εντέρου, του στήθους και της χοληδόχου κύστης.

Rubia tinctorum: Είναι ένα πολυετές φυτό που καλλιεργείται για τις ρίζες του, από τις οποίες παίρνουμε μία κόκκινη χρωστική. Τα άνθη του είναι κιτρινωπά, που σχηματίζονται τον Ιούνιο-Ιούλιο. Ο καρπός του είναι σαρκώδης και μοιάζει με μπιζέλι, είναι δε μαύρου χρώματος. Οι ρίζες και τα ριζώματά του περιέχουν την αλιζαρίνη, που δίνει στα υφάσματα ένα ωραίο κόκκινο χρώμα. Επίσης, χρησιμοποιείται στα χρώματα της ζωγραφικής και ως φαρμακευτικό φυτό εναντίον της ουρικής λιθίασης.

Το φυτό αυτό θέλει εδάφη βαθιά, υγρά, με καλή στράγγιση. Η φύτευση των ριζωμάτων γίνεται τον Μάρτιο. Η συγκομιδή γίνεται τον Σεπτέμβριο, τρία χρόνια μετά τη φύτευση. Το ξερίζωμα των ριζωμάτων είναι επίπονη εργασία λόγω του βάθους που αναπτύσσονται. Η απόδοση είναι περίπου 300 κιλά το στρέμμα.

Εφη Καραγεώργου

http://www.agrotikabook.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μέντα, η καλλιέργεια και ιδιότητες

Οι Άραβες λατρεύουν τη μέντα, ορκίζονται στο όνομα της. Η λεπτή μυρωδιά της μέντας, του μαγικού φυτού, διαχέεται μέσα στα παλάτια των εμίρηδων. Τόσο ο ταπεινός φελάχος όσο και ο ισχυρότερος εμίρης φροντίζουν να έχουν πάνω τους βλασταράκια μέντας.

Οι αφροδισιακές αρετές του φυτού έχουν τόσο υμνηθεί, που ασφαλώς κάπου θα υπάρχει κάποια αλήθεια. Η ωραία Σεχραζατ, που διηγούταν στο Σουλτάνο τις ωραίες ιστορίες των Χιλίων και Μιας Νυχτών, οφείλει πιθανότατα τη ζωή της σε μερικά φλιτζάνια μυρωδάτο τσάι μέντας, που της σερβίριζαν κάθε μέρα, πριν ξημερώσει την ίδια πάντα ώρα για να μπορέσει να συνεχίσει τις ιστορίες του Σεβάχ του θαλασσινού και του Αλαντίν

Στη Ελληνική μυθολογία η Mentha, το σημερινό όνομα του είδους, ήταν μια πανέμορφη νύμφη την οποία είχε ερωτευτεί ο Πλούτωνας, ο θεός του κάτω κόσμου. Όταν όμως η ζηλιάρα Περσεφόνη ανακάλυψε τη σχέση του άνδρα της μα τη Mentha τη μετέτρεψε, για να την εκδικηθεί, σε ένα μικρό ποώδες φυτό ώστε να μπορούν να τη πατήσουν εύκολα. Το φυτό ευτυχώς κατάφερε να διατηρήσει το υπέροχο άρωμα του.

Πέρα από μύθους και εικασίες το γένος Mentha είναι το πιο εμπορικό και βιομηχανικό γένος αρωματικών φυτών στον κόσμο. Οι λόγοι για τους οποίους το γένος αυτό κατέχει τη πρώτη θέση διεθνώς, στα αρωματικά φυτά είναι:
* Η εύκολη καλλιέργεια των φυτών μέντας με αποτέλεσμα να έχουν μεγάλη απόδοση χαρτομάζας ανά στρέμμα .* Η μεγάλη χημική ποικιλότητα που παρουσιάζουν τα είδη του γένους αυτού. Το ιδιαίτερο αυτό χαρακτηριστικό, δηλαδή, η εξαιρετικά μεγάλη χημική ποικιλομορφία οδηγεί στη παραγωγή αιθέριων ελαίων με διαφορετική ποιοτική σύσταση, προερχόμενα όμως από το ίδιο είδος.

Το πλέον διαδομένο και ιδιαίτερα ποικιλόμορφο, τόσο από μορφολογικής όσο και από χημικής άποψης, είδος του γένους Mentha στην Ελλάδα, είναι το M.spicata, με το οποίο θα ασχοληθούμε και εκτενέστερα στα πλαίσια της παρούσας εργασία.. Η μορφολογία του φυτού μεταβάλλεται σταδιακά κατά μήκος της εξάπλωσης του στον Ελλαδικό χώρο. Επίσης κατά μήκος της χώρας μεταβάλλεται σημαντικά και η απόδοση σε αιθέριο έλαιο των φυτών.

Μια άλλη ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει το είδος αυτό πέρα από τη ποσοτική, χημική ποικιλότητα δηλαδή το ποσό του παραγόμενου αιθέριου ελαίου χαρακτηρίζεται και από έντονη ποιοτική ποικιλότητα.

Ταξινόμηση

Η Mentha spicata ανήκει στην οικογένεια Labiatae ή Lamiaceae (Χειλανθή ή Λαμιίδες). Η οικογένεια αυτή περιλαμβάνει φυτά ποώδη, ετήσια ή πολυετή, ή φρύγανα καμία φορά θάμνους και σπανιότερα δένδρα ή αναρριχόμενα. Τα φυτά αυτά ευδοκιμούν στα θερμά και ξηρά κλίματα και φέρουν αδενώδεις τρίχες στα φύλλα και στους βλαστούς. Οι τρίχες αυτές εκκρίνουν αιθέρια έλαια. Οι βλαστοί των φυτών αυτών είναι τετράγωνοι (εκτός από τα φυτά που έρπουν) και φέρουν φύλλα αντίθετα, σταυρωτά ή κατά σπονδύλους, συνήθως απλά, χωρίς παράφυλλα. Τα άνθη φέρονται μεμονωμένα ή πολλά μαζί στις μασχάλες των φύλλων (συνήθως κατά δισταχία) ή επάκρια (κατά βότρεις ή στάχεις). Τα άνθη είναι αρσενικοθήλικα, σπάνια δίκλινα, ζυγόμορφα, σπάνια ακτινόμορφα, με βράκτια ή χωρίς βράκτια. Ο κάλυκας είναι σωληνοειδής ή κωδωνοειδής, αποτελούμενος συνήθως από 5 δόντια.

Η στεφάνη είναι σωληνοειδής, συμπέταλη, αποτελούμενη από 4-5 λοβούς, δίχειλη. Είναι δυνατόν το πάνω τμήμα της στεφάνης να αποτελείται από 3,1 ή 0 πέταλα και το κάτω από 2 ή 4 πέταλα αντίστοιχα. Οι στήμονες είναι 2-4 , συχνά διδύναμοι, δηλαδή σχηματίζουν ανισοϋψή ζεύγη. Επίσης, συχνά παρατηρούνται στημονόδη άνθη. Η ωοθήκη είναι επιφυής, σύγκαρη ,τετραλοβη, αποτελούμενη από 2 καρπόφυλλα τα οποία σχηματίζουν 4 χώρους. Σε κάθε χώρο περιέχεται μία ανάτροπη σπερμοβλάστη. Ο στύλος είναι απλός και καταλήγει σε ένα δισχιδές στίγμα. Συχνά στα άνθη της οικογένειας αυτής παρατηρείται ένας υπόγυνος νεκταριοφόρος δίσκος. Ο καρπός είναι σχιζοκαρπιο και αποτελείται από 4 μονόσπερμα κάρυα. Τα σπέρματα περιέχουν ευθύ έμβρυο και μικρή ποσότητα ενδοσπερμίου. Ορισμένα φυτά της οικογένειας αυτής είναι αρωματικά, διακοσμητικά, αρτυματικά, μελισσοτροφικά, φαρμακευτικά ή εδώδιμα.

Είδη και υβρίδια του γένους Mentha
Όλα τα είδη του γένους Mentha, άγρια και καλλιεργούμενα, ακόμα και οι ποικιλίες που καλλιεργούνται για διακοσμητικούς σκοπούς, αναδίδουν ένα χαρακτηριστικό, έντονο άρωμα, που οφείλεται σε ένα από τα κύρια αιθέρια έλαια του φυτού, που υπάρχει στα φύλλα και στα στελέχη και περιέχει μινθόλη. Η ποσότητα του ελαίου αυτού, που ποικίλλει από είδος σε είδος, αυξάνεται πολύ λίγο πριν την ανθοφορία.

Στην Ελλάδα τα φυτά του γένους αυτού είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα στη φύση. Συγκεκριμένα στη χώρα μας απατούνται πέντε διαφορετικά είδη τα:· Mentha pulegium
· Mentha longifoli · Mentha spicata · Mentha suaveolens · Mentha aquatica.

Ο υβριδισμός μεταξύ διαφορετικών ειδών είναι ιδιαίτερα συχνό φαινόμενο στα αυτοφυή φυτά, αλλά και στα καλλιεργούμενα όταν υπάρχουν σε γειτνίαση με άλλα είδη του γένους. Στην Ελλάδα έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη πέντε διειδικών υβριδίων
· Mentha longifolia Χ Mentha spicata (M. X villoso-nervata ), · Mentha longifolia X Mentha suaveolens (M. X rotundifolia), · Mentha longifolia X Mentha aquatica .(M. X dumetorum) · Mentha spicata X Mentha suaveolens (M. X villosa) · Mentha spicata X Mentha aquatica (M. X piperita)
Εκτός από το υβρίδιο M. X rotundifolia, τα υπόλοιπα είναι στείρα και αναπαράγονται αγενώς με παραφυάδες.

Mentha spicata
Το φυτό φτάνει σε ύψος λιγότερο από 80 cm, έχει τον τυπικό τετράγωνο βλαστό που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των φυτών της οικογένειας Labiatae, τα φύλλα του είναι λονχοείδη και εκπτύσσονται απευθείας από το βλαστό, έχουν ανοιχτό πράσινο χρώμα. Τα άνθη σχηματίζονται πολλά μαζί στις μασχάλες των φύλλων. το χρώμα τους είναι συνήθως μεταξύ λιλά και ροζ.

Εξάπλωση
Το γένος Mentha είναι ιθαγενές της κεντρικής Ευρώπης, λόγο του μεγάλου οικονομικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει, τώρα πλέον έχει προσαρμοστεί και καλλιεργείται ευρύτατα και σε άλλες περιοχές του κόσμου, στις Η.Π.Α., στον Καναδά, στην Ασία και Β. Αφρική.
Στην Ελλάδα, λόγο της μεγάλης γεωκλιματικής ποικιλομορφίας απαντάτε σε όλη την έκταση της χώρας. Πιο συγκεκριμένα το είδος Mentha spicata είναι το πλέον διαδεδομένο τόσο από μορφολογικής όσο και από χημικής άποψης . Οι διαστάσεις και το μήκος των φύλλων μεταβάλλονται σταδιακά κατά μήκος της εξάπλωσης του στον Ελλαδικό χώρο (όπως φαίνεται στο σχήμα αριστερά). Επίσης κατά μήκος της χώρας μεταβάλλεται σημαντικά και η απόδοση σε αιθέριο έλαιο των φυτών.Τα πλέον πλούσια σε αιθέριο έλαιο φυτά απαντώνται στα νότια τμήματα της χώρας (μέγιστο στην Κρήτη 4,1%) που χαρακτηρίζεται από τυπικό μεσογειακό κλήμα. Στις βόρειες περιοχές της Ελλάδας που χαρακτηρίζονται από χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες και αυξημένη βροχόπτωση, τα φύλλα των φυτών είναι μεγαλύτερα και η απόδοση σε αιθέριο έλαιο κατά πολύ μικρότερη (ελάχιστο στην Κερκίνη 0,2%)

Χημικά χαρακτηριστικά
Η ιδιαιτερότητα του είδους Μ.spicata όσο αφορά τα χημικά του χαρακτηριστικά έχει να κάνει με την έντονη ποιοτική ποικιλότητα που παρουσιάζει. Στο είδος αυτό υπάρχουν τέσσερις διαφορετικοί χημειότυποι που χαρακτηρίζονται από έλαια με διαφορετικά κύρια συστατικά. Οι χημειότυποι αυτοί αναλύονται παρακάτω:

Χημειότυπος 1: Κύριο συστατικό αιθέριων: Λιναλοόλη ή και οξικός λιναλυλεστέρας
Τα φυτά της κατηγορίας αυτής έχουν ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον. Επειδή η λιναλοόλη χαρακτηρίζει τα αιθέρια έλαια του είδους Landula angustifolia, τα φυτά αυτά παρόλο που ανήκουν στο γένος Mentha αναφέρονται και χρησιμοποιούνται σαν λεβάντα.

Χημειότυπος 2: Κύρια συστατικά αιθέριων ελαίων: Καρβόνη και διυδροκαρβόνη
Φυτά του είδους M.spicata που χαρακτηρίζονται από αιθέρια έλαια πλούσια σε καρβόνη και διυδροκαρβόνη, παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον γιατί χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων. Στην Ελλάδα είναι γνωστά με την ονομασία δυόσμος ή ηδύοσμος.

Χημειότυπος 3: Κύρια συστατικά αιθέριων ελαίων: Μινθόλη, ισομινθόνη.
Η καλλιέργεια των φυτών που ανήκουν σε αυτό το χημειότυπο ξεκίνησαν πρόσφατα στις Η.Π.Α. με σκοπο την εμπορική χρήση των αιθέριων ελαίων σε εταιρείες παραγωγής προϊόντων υγιεινής στόματος, ζαχαροπλαστικής, καλλυντικών και αρωματοθεραπείας.

Χημειότυπος 4: Κύρια συστατικά αιθέριων ελαίων: Επoξείδιο της πιπεριτόνης ή εποξείδιο της πιπεριτενόνης.
Τα φυτά που ανήκουν σε αυτόν τον χημειότυπο είναι πολύ κοινά στην ελληνική φύση. Δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερο τεχνολογικό ενδιαφέρον μια και δεν χρησιμοποιούνται σε τομείς εφαρμογών. Συχνά αναφέρονται με τα κοινά ονόματα αγριοδυόσμος και αγριομέντα.

Καλλιέργεια
Τα φυτά του είδους Mentha spicata αναπτύσσονται εύκολα, η καλλιέργεια τους είναι επιτυχής στα περισσότερα εδάφη και στις περισσότερες καταστάσεις, επιθυμητά για τη καλλιέργεια της είναι δροσερά βαθιά και εύφορα ποτιστικά εδάφη, πλούσια σε ασβέστιο και καλά λιπασμένα. Σημαντικό είναι επίσης ότι παραλού που τα φυτά χρειάζονται άφθονα ποτίσματα ,δεν μπορούν να καλλιεργηθούν σε εδάφη που συγκρατούν πολύ υγρασία και ακόμα λιγότερο σε εδάφη βαλτώδη. Καλό είναι να προτιμούνται για την καλλιέργεια του περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια, αυτό εξασφαλίζει παραγωγή μεγαλύτερης ποσότητας αιθέριου ελαίου, δυνατή όμως είναι και η καλλιέργειά του σε μερικώς σκιερές περιοχές. Μόνο στα κατάλληλα εδάφη και στις κατάλληλες, συνθήκες που προαναφέρθηκαν, τα φυτά προορίζονται για συγκομιδή και μπορούν να καλλιεργηθούν περισσότερο από ένα χρόνο, διαφορετικά πρέπει να ανανεώνονται κάθε άνοιξη ή κάθε φθινόπωρο. Στην περίπτωση πολυετούς καλλιέργειας κάθε χρόνο θα πρέπει τα ήδη ριζωμένα στελέχη να παραχώνονται με ελαφρό σκάψιμο. Με τον τρόπο αυτό ευνοείται η ανάπτυξη των νέων βλαστών.

Πολλαπλασιασμός
Ο πολλαπλασιασμός είναι δυνατόν να γίνει με σπόρο. Η σπορά γίνεται την άνοιξη , σε σπορείο ή απευθείας στη οριστική θέση στον αγρό. Ο τρόπος όμως πολλαπλασιασμού που κυρίως χρησιμοποιείται είναι ο διαχωρισμός των θυσάνων ριζών. Η διαδικασία αυτή γίνεται το φθινόπωρο σε ζώνες με ξερά καλοκαίρια και την άνοιξη σε περιοχές με δροσερά καλοκαίρια. Τα κομμάτια του φυτού φυτεύονται αμέσως και ποτίζονται με αφθονία μέχρι να ριζοβολήσουν στην νέα τους θέση.

Παραλαβή δραστικών συστατικών
Τα μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για την παραλαβή των δραστικών ουσιών είναι τα φύλλα και ανθισμένες κορυφές-αποξηραμένες. Η συλλογή τους πρέπει να γίνει πριν από την πλήρη άνθηση. Για εξασφάλιση καλύτερης ποιότητας παραγόμενου προϊόντος, η αποξήρανση θα είναι προτιμότερο να συμβεί με τη βοήθεια ζεστής αέριας μάζας θερμοκρασίας περίπου 40 0C και σε σκιερό περιβάλλον. Με τον τρόπο αυτό μειώνονται οι πιθανότητες εξάτμισης των αιθέριων ελαίων (ιδιαίτερα πτητικές ενώσεις) η οποία θα συνέβαινε σε περίπτωση αποξήρανσης κάτω από το φως του ηλίου. Το χαρακτηριστικό άρωμα της Mentha spicata που περιέχεται στις χημικές ενώσεις και στο αιθέριο έλαιο παραλαμβάνεται με την απόσταξη των αποξηραμένων φύλλων και κορυφών. Το αιθέριο έλαιο είναι ένα υγρό ανοιχτού κίτρινου ή πρασινοκίτρινου χρώματος, η κύρια χημική ένωση που περιέχει είναι η καρβόνη (50-70%).

Χρήσεις και ιδιότητες
Οι ιδιότητες και οι χρήσεις της μέντας ήταν γνωστές από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν πολύ καλά τις ιδιότητες της . Χρησιμοποιούσαν τη μέντα για δαγκώματα φιδιών, σκορπιών, τσιμπήματα εντόμων, κολικούς, βήχα, εμετούς, κάθε είδους προβλήματα του ουροποιητικού, ίλιγγους, πονοκεφάλους, σεξουαλική ανικανότητα. Το Μεσαίωνα, οι γιατροί ανακάλυψαν κι άλλες σημαντικές ιδιότητες του φυτού όπως το ότι καταπολεμούσε τον πυρετό, τόνωνε το στομάχι, και το έντερο, καλμάριζε τα νεύρα, θεράπευε προβλήματα όρασης, πρηξίματα και γενικότερα ανακούφιζε κάθε πόνο.

Σήμερα οι χρήσεις της μέντας και του αιθέριου ελαίου, που παράγεται από την επεξεργασία της είναι πολλές. Εμφανίζεται πολύ συχνά στην βιομηχανία τροφίμων είτε σαν προσθετό αρωματικό σε διάφορα σκευάσματα είτε σαν μπαχαρικό, δίνοντας χαρακτηριστική γεύση σε διάφορες συνταγές μαγειρικής. Χρησιμοποιείται σαν κρύο ή ζεστό ρόφημα (τσάι). Πολλές χρήσεις και μεγάλη εμπορική αξία έχει η παραγωγή των αιθέριων ελαίων της Mentha spicata και η διάθεσή τους σε εταιρείες παραγωγής προϊόντων υγιεινής στόματος, ζαχαροπλαστικής, καλλυντικών και αρωματοθεραπείας. Όσο αφορά τις ιδιότητες του φυτού τα πράγματα δεν έχουν τροποποιηθεί και τόσο από αυτά που γνώριζαν οι παλαιότεροι. Παρουσιάζει λοιπόν ευεργετικές ιδιότητες σε πονοκεφάλους, ναυτίες, φουσκώματα, κολικούς και γενικότερα έχουν διασταυρωθεί οι περισσότερες ιδιότητες που γνώριζαν οι άνθρωποι από την αρχαιότητα.
 

Πηγή:
* Βαρδαβάκης Μανόλης, Συστηματική Βοτανική, Θεσσαλονίκη 1993
* Κοκκίνη Στελλα ,Φυτικά Προϊόντα Βιολογικώς Δραστικά, Θεσσαλονίκη 1998
* Gunnar Samuelsson, Φαρμακευτικά Προϊόντα Φυσικής Προελεύσεως, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 1996
* Maurice Messegue , Τα Βότανα και η υγεία μας, Αθήνα 1983
και fytokomia.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Βιολογική καλλιέργεια μοναχές

http://www.youtube.com

Διαβάστε περισσότερα ...

Πώς να φτιάξετε μόνοι σας λουκάνικα

Τα λουκάνικα αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τα μαγειρέψετε. Έχετε όμως σκεφτεί και να τα φτιάξετε μόνοι σας; Το τελικό αποτέλεσμα θα σας καταπλήξει. Σας παρουσιάζουμε τρεις συνταγές για να φτιάξετε γρήγορα και εύκολα τα δικά σας λουκάνικα.

Λουκάνικο Χωριάτικο

Υλικα:

• 1κ κιμά μοσχαρίσιο
• 1κ κιμά χοιρινό
• λιγότερο από 1/2 κ έντερο χοιρινό
• 2 ξερά κρεμμύδια
• 1,5 πράσο
• 1 πράσινη πιπεριά
• 1-2 πιπεριές Φλωρίνης
• λίγο λάδι αν ο κιμάς δεν έχει λίπος
• μπαχάρι
• μοσχοκάρυδο
• κύμινο
• ρίγανη
• πάπρικα γλυκιά
• μπουκοβο
• αλάτι - πιπέρι

Εκτέλεση

• Πλύντε πολύ καλά τα έντερα και στη συνέχεια τα αφήνετε και στη συνέχεια τα αφήνετε σε μια λεκάνη με νερό για να στεγνώσουν.
• Ψιλοκόψτε τα κρεμμύδια το πράσο και τις πιπεριές.
• Ρίξτε τα ψιλοκομμένα υλικά μαζί με τους κιμάδες σε μια λεκάνη.
• Ζυμώστε τα όλα μαζί καλά και στη συνέχεια γεμίστε τα έντερα με το μείγμα.
• Δέστε τη μία άκρη και γεμίστε καλά για να μην έχει αέρα μέσα το έντερο.
• Αφού τελειώσετε κόψετε τα λουκάνικα στο μέγεθος που θέλετε, κρεμάστε τα στον αέρα σε ένα σκοινί για 1-2 μέρες να στεγνώσουν

Λουκάνικο με πορτοκάλι

Υλικά

• 3-4 μέτρα κατσικίσιο ή αρνίσιο έντερο.
• 2 ½ κιλά  κιμά  κομμένο  λίγο χοντρό  μισό χοιρινό και μισό μοσχαρίσιο.
• Αλάτι
• Λίγο ξύσμα πορτοκαλιού
• Λίγο σκόρδο.
• Πιπέρι μαύρο
• Μπαχάρι κοπανισμένο
• Κύμινο,
• Κόλιανδρο  κοπανισμένο

Εκτέλεση

• Πλύντε καλά τα έντερα αλλά μην τα αφήσετε να στεγνώσουν
• Ζυμώστε όλα τα υλικά μαζί και γεμίστε τα έντερα
• Κρεμάστε τα λουκάνικα που θα έχετε φτιάξει σε θηλιές στον αέρα για 3 έως 5 μέρες

Λουκάνικο με φασκόμηλο

Υλικά

• Μισό κιλό έντερο
• 1.5 κιλό χοιρινός κιμάς
• Τριμμένη φρυγανιά
• Νερό
• Πιπέρι
• Φασκόμηλο
• Μπαχάρι
• Κύμινο

Εκτέλεση

• Αναμείξτε τον κιμά (καλό θα ήταν να περαστεί δύο φορές από το μηχάνημα) με την τριμμένη φρυγανιά και το νερό.
• Αφού τα ζυμώσετε προσθέστε τα μπαχαρικά και τα μυρωδικά
• Τοποθετείστε το μείγμα μέσα στο έντερο με προσοχή και κλείστε όπου θέλετε να σταματήσετε το λουκάνικο

Αφήστε τα σε ξηρό και σκιερό μέρος για αρκετό διάστημα για να μεστώσουν οι γεύσεις.

Σύνδεσμοι: 

flowmagazine

Διαβάστε περισσότερα ...

Ξεφορτωθείτε τα μυρμήγκια με απλούς φυσικούς τρόπους.

Αντίθετα από ό,τι νομίζεις, υπάρχουν τρόποι και μάλιστα φυσικοί, μακριά από εντομοκτόνα και χημικά που θα σε βοηθήσουν να κρατήσεις μακριά τα κατά τα άλλα συμπαθέστατα έντομα... 

Βήμα πρώτο: Επειδή η πρόληψη είναι η θεραπεία όλων των κακών, φρόντισε να μην δίνεις στα κατά τα άλλα συμπαθέστατα ζωύφια λόγους για να σε επισκεφτούν. Καθάρισε καλά μετά τα γεύματα και μη αφήνεις ψίχουλα πουθενά. 

Βήμα δεύτερο: Μην αφήνεις τα σκουπίδια να μαζεύονται. Αυτή η λεπτομέρεια βέβαια θα κρατήσει μακριά και άλλα, πιο ενοχλητικά έντομα, όπως για παράδειγμα οι κατσαρίδες, αλλά θα βοηθήσει και στην καλύτερη υγιεινή του σπιτιού. Πέταξέ τα και μην τα στοιβάζεις στη βεράντα. 

Βήμα τρίτο: Πρόσεξε να τυλίγεις προσεκτικά όλα τα τρόφιμα που αποθηκεύεις στα ντουλάπια της κουζίνας, μην αφήνοντας υπολείμματα ή ανοιχτές σακούλες. 

Βήμα τέταρτο: Αν περισσέψει λίγο φαγητό, κράτησέ το στο ψυγείο -κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Ιδιαίτερα τα φρούτα και τα λαχανικά που δεν έχουν μεγάλη ανθεκτικότητα και χαλάνε εύκολα. 

Το λεμόνι σε διάφορες μορφές(ανακατεμένο με νερό ως καθαριστικό ή κομμένο στη μέση στα ντουλάπια) κρατά μακριά τα μυρμήγκια. 

Βήμα πέμπτο: Θυμήσου ότι και τα μυρμήγκια διψάνε επίσης, οπότε φρόντισε να μην τους δώσεις ευκαιρία να ξεδιψάσουν. Οποιαδήποτε εστία στάσιμου νερού -ακόμα και λίγες σταγόνες- είναι αρκετή για να τα προσελκύσει. 

Βήμα έκτο: Εντόπισε πιθανές ρωγμές στο σπίτι και κλείσε τις. Η λιγότερο τοξική λύση είναι η σιλικόνη. 

Βήμα έβδομο: Στα μυρμήγκια αρέσει το φαγητό, αλλά υπάρχουν και μερικές μυρωδιές και γεύσεις που τους απωθούν πολύ. Σε περίπτωση που εντοπίσεις κάπου αυτή την ενοχλητική, αεικίνητη, μαύρη... γραμμούλα ράντισε επάνω της λίγη πάπρικα, κανέλα, ναφθαλίνη, ή καπνό από τσιγάρο. Ακόμη και το κατακάθι του καφέ θα κάνει... δουλειά! 

Βήμα όγδοο: Φτιάξε ένα φυσικό εντομοαπωθητικό αναμιγνύοντας ξύσμα λεμονιού με νερό και ψέκασε επάνω στη μυρμηγκοφωλιά. 

Βήμα ένατο: Αν έχεις δει μυρμήγκια στο ντουλάπι με τα τρόφιμα, άδειασέ το και καθάρισε καλά με νερό στο οποίο θα έχεις ρίξει και λίγο χυμό λεμονιού και στη συνέχεια, βάλε μέσα στο ντουλάπι μισό λεμόνι, ως έχει. Άφησέ το 2-3 μέρες και μετά αντικατέστησέ το με ένα φρέσκο. 

Βήμα δέκατο: Αν έχεις δει μυρμήγκια να πλησιάζουν επικίνδυνα στο σπίτι σου, πασπάλισε με ρίγανη ή σόδα μαγειρικής τις εξώπορτες και τα παράθυρα και δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα.

πηγή 
planet-greece

Διαβάστε περισσότερα ...