Η τομάτα στην διατροφή μας

| 

Η τομάτα μπαίνει στη διατροφή μας κάθε καλοκαίρι.Είναι ευεργετική για την υγεία μας καθώς είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία που βοηθούν στην ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, στην δυσκοιλιότητα, καθώς και στην ρύθμιση της χοληστερόλης, ενώ έχει λίγες θερμίδες και αποτελεί ιδανική τροφή για άτομα σε δίαιτα.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ειναι καλύτερα να την καταναλώνουμε αφού έχει πρώτα μαγειρευτεί ενώ καποιοι άλλοι οτι θα πρέπει να την καταναλώνουμε όσο είναι φρέσκια.Καμία απο τις δυο απόψεις όμως δεν είναι απόλυτη.Oι λόγοι που θα πρέπει να τρώμε τομάτα είναι:

 1. Είναι γεμάτες βιταμίνη C, μια σημαντική θρεπτική ουσία που ισχυροποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα δυο τρίτα της ημερήσιας ανάγκης μας στη βιταμίνη αυτή, καλύπτονται από δυο μέτριες τομάτες.

2. Περιέχουν μια σημαντική φυσική χρωστική ουσία που ονομάζεται λυκοπένιο και έχει αποδειχθεί ότι καταπολεμά τη γήρανση και έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό κατά του καρκίνου του προστάτη και του παχέος εντέρου.

3. Το λυκοπένιο προστατεύει επίσης το γενετικό υλικό μας από τη φθορά και τις ασθένειες.

4. Οι τομάτες διεγείρουν την παραγωγή του αμινοξέος καρνιτίνη, ένα φυσικό θρεπτικό δομικό στοιχείο που έχει αποδειχθεί ότι επιταχύνει την ικανότητα του σώματος να καίει το λίπος, πάνω από 30%.

 5. Η έρευνα έχει δείξει ότι το λυκοπένιο που βρίσκεται στις τομάτες, όταν καταναλώνεται τακτικά, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων κατά 29%.

6. Η έλλειψη του λυκοπενίου από τη διατροφή μιας γυναίκας σε εμμηνόπαυση, έχει συνδεθεί με την οστεοπόρωση.

7. Οι φρέσκες τομάτες και τα εκχυλίσματα τομάτας, έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν την ολική χοληστερόλη, την LDL χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια. Επίσης έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπουν τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα, που είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την αθηροσκλήρωση.

8. Οι τομάτες περιέχουν επίσης κι άλλα πολύτιμα φυτοθρεπτικά συστατικά, όπως: β-καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, τα οποία βελτιώνουν την όραση και προστατεύουν τα μάτια από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

9. Είναι νόστιμες και μπορείτε να τις καταναλώσετε με διάφορους τρόπους: σε σάλτσες ζυμαρικών, σούπες, μαγειρευτά, σάντουιτς και φυσικά σε σαλάτες, ακόμη και σε χυμό.

10. Η τομάτα περιέχει άφθονο φολικό οξύ, που είναι απαραίτητο για την αναδόμηση και την αποκατάσταση των κυττάρων του οργανισμού. Όσοι παίρνουν φάρμακα, πίνουν πολύ αλκοόλ ή καταναλώνουν πολύ κρέας, όπως επίσης οι έγκυες γυναίκες και οι ηλικιωμένοι, είναι καλό να καταναλώνουν πολλές τομάτες, λόγω των αυξημένων αναγκών τους σε φολικό οξύ.

11. Οι τομάτες αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από νερό και βιολογικές ουσίες. Είναι πολύ φτωχές σε θερμίδες και για το λόγο αυτό, αποτελούν μια έξοχη τροφή για αδυνάτισμα.

http://www.agrocapital.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Φτιάχνω σκιάχτρα-Προστασία από ζώα και πουλιά

ΤΑ ΖΟΥΛΑΠΙΑ - ΤΑ ΣΚΙΑΖΟΥΡΙΑ - ΟΙ ΤΣΑΚΑΤΟΥΡΕΣ 

α') Ποιά ζώα βλάφτουν τά σπαρτά.

Όλα τά ζούμπερα (μικρά και μεγάλα ζώα)  είναι κίντυνος στά σπαρτά. Άπ τό μερμήγκι ως τ’ αλλο μεγαλύτερο ζουλάπι μέ τον καημένον τό γεωργό τά βάζουν. Άπ’ αυτόν αρπάζουν γιά νά ζήσουν.

 Καί πρώτα-πρώτα: Τον καιρό όπου είναι χλόη ακόμα τό σιτάρι κιντυνεύει απ’ τούς λαγούς. Πέφτουν στη σπαρμουδιά μέ τά μοΰτρα καί σάν σέ λειβάδι τους βόσκουν γιά νά χορτάσουν. Χειμώνας τότε καί τά μόνα χορτάρια πού βρίσκουν είναι τοΰ γεωργού τό σιτάρι. Μά καί σάν πατήση ή άνοιξη, λιμασμένα από την πείνα πέφτουν τά σκατζοχέρια καί οί χελώνες.ο Τρώνε τρώνε κι αυτά, ξεκάνουν τό σιτάρι ολότελα κάποτε. Κι όταν έρθη ο καιρός καί ψανίση η ξεραθή, σκυλιά, πουλιά, μυρμήγκια στο χωράφι πέφτουν σάν τά όρνια στο λέσι, μέρα καί νΰχτα μέσα βρίσκονται. Άπό τον ιδρώτα τοΰ κακόμοιρου τοΰ γεωργοϋ πίνουν, καί πίνουν αλύπητα. Έφτασε κι ό καιρός πού γίνονται οί όψιμιές.

Ασβοί, σκυλιά, κοράκια, καρακάξες, χελώνες,, σκατζοχέρια, όλα- όλα τά ρούπετα χύνονται μονοκοπανιά νά ξεμπερδέψουν τό καλαμπόκι ευθύς πού θα αρχίση νά γαλατώνη.

Καί στά βουνά, όπου φτωχά τά χωράφια, τί τό παράξενο κι αν ξεκάνουν κάποτε όλοτελα σιτάρι καί καλαμπόκι! Δέν αφήνουν σπειρί γιά σπειρί άφάωτο, νά βρή νά μαζέψη ό γεωργός!

Κι αυτό είναι πού τον έκαμε νά σκεφτή νάβρη τόν τρόπο νά προφυλάγη τις σπαρμουδιές του άπό φανερούς καί κρυφούς οχτρούς.

β') Τά σκιάχτρα.

Έχει παρατηρήσει, έμαθε κι άπό τούς παλιούς πώς τά ζουλάπια σκιάζονται τόν άνθρωπο, τρομάζουν όταν άκούσουν βρόντο. Φοβούνται άπό κάμποσα παράξενα σχήματα καί χρώματα.

Έτσι πήγε ο νοΰς του νά φτιάση τά σ κ ι ά χ τ ρ α. Παίρνει, ας ποϋμε, ενα παντελόνι καί τό γεμίζει άχερα. Τό κρεμάει από ψηλό ξύλο καταμεσής στο χωράφι. Παραπάνω απ’ αυτό τεντώνει κι ένα σακάκι. Καπελώνει την κορφή τοΰ ξύλου και σοϋ κορτίζει έναν ψεύτικο άνθρωπο. Τό πουλί, ο ασβός, τό κάθε ρούπετο, βλέποντάς τον, λέει μέ τό νοϋ του :

'Ο  ν ο ι κ ο κ ύ ρ η ς είναι! Τό πιάνει ο φόβος. Δέ ζυγώνει νά χαλάση τό χωράφι.

Έγώ είπα ένα είδος ψεύτικον άνθρωπο. Μπορεΐ όμως να φτιάση και μέ φουστανέλλα άνθρωπο, η κι όπως αλλιώς αυτός τόν φαντασθή- σκιάχτρο δά φτιάνει, ας ειν’ ό,τι νάναι !

Άλλοτε πάλι φτιάνει ασπράδια ασβεστώνοντας τά δέματα τοΰ χωραφιού, Τό ίδιο σάν ανθρώπους. Ασπράδι εδώ, ασπράδι παραπέρα, όλο ασπράδια. Σ’ οποία ξερολιθιά κι αν κοιτάξη τό ροΰπετο, βλέπει τό ασπράδι και φαντάζεται άνθρωπο μέ φουστανέλλα και φύγει όπου φύγει από τό φόβο.

Θά φτιάσω  σ κ ι α ζ ο ύ ρ ι α'. Έστησα ακιαζούρι, άκοϋς νά λένε οί γεωργοί.

Κάποτε περνώντας έξω από σπαρμουδιά βλέπει κανείς στην κορφή παλουκιοϋ μπημένο κάρακλο  γαϊδουρινό, γαϊδουροκοκκάλα η γουμαροκοκκάλα, όπως λένε, κάποτε κι από βόδι η άπ  ό,τι άλλο μεγάλο ζώο κάρακλο.

Επίσης μπορεΐ νά ίδή κρεμασμένη από κάπου μιά σκορδοπλεξάνα (πλέχτρα από σκόρδα). Αυτά δεν τά βάζουν οΐ γεωργοί για νά σκιάζοϋν τά ρούπετα, παρά γιά νά διώχνουν τό κακό. Νά πέφτουν απάνω τους τών οχτρών τά μάτια, κι όχι στο σιτάρι ή στο καλαμπόκι, μην τΰχη και τά αβασκάνουν. Έχει νά κάμη τό κακό μάτι στά σπαρτά, σοϋ λένε.

Τά όσα είπαμε παραπάνω σκιάχτρα τά φτιάνουν γιά τις άλουπές, γιά τούς λαγούς, γιά τούς ασβούς...γιά τά πουλιά είναι άχρηστα.

Πολλές φορές μάλιστα τά κοπροπούλια  (σπουργίτια), κοράκια κι άλλα πουλιά, όχι μόνο δέ σκιάζονται παρά πάνε καί κάθονται πάνω σ’ αυτά. Δέν τά χαμπερίζουν ολότελας. Τόσο τό καλύτερο γι’ αυτά τέτοια σκιάχτρα. Βρίσκουν κάτι μέσα στο άδεντρο χωράφι γιά νά σταθούν.

γ') Οί τσακατοΰρες.

Τά ξέρει αυτά ο γεωργός. Ξέρει όμως κι ένα άλλο. Τόν παραμικρό βρόντο άκουσε τό πουλί, πετάει τρομασμένο. Αυτή ή παρατήρηση τόν οδήγησε νά βρή άλλο είδος  σ κ ι ά χ τ ρ ο, την τσακατούρα. Νά κάνη κάθε ώρα καί στιγμή τσάκα! τσάκα ! Ν' άκούη τό πουλί τό βρόντο της καί νά φεύγη. 

Άλλες τσακατοΰρες κάνουν τράκα, τρούκα, τράκα, τ ρ ο ύ κ α, κι «καυ από αύτό' τις ώνόμασαν τρακατρούκες (έτσι λέγονται και τα γνωστά πυροτεχνήματα).

Μά γιά νά φτιαστή η τσακατοΰρα, μην τό νομίζης καί τόσο εύκολο. Χρειάζεται τέχνη, και τέχνη μεγάλη. Μά έννοια σου ό γεωργός πού καταφέρνει τό αλέτρι του, έμαθε νά καταφέρνη κι άλλα πολλά, και α αυτά κοντά καί την τσακατοΰρα.

Καρφώνει τέσσσερα ξύλα εξήντα πόντους τό καθένα, και φτιάνει ενα τετράγωνο τελάρο. 

Καί φαντάσου το ορθό. Κοντά στις κορφινές άγγωνές του, πάνω στα όρθάρια ανοίγει δυο τρύπες μεγάλες, ίσια νά περνάη ενα αδράχτι (αα) πού νά μπορή νά στριφογυρίζει σάν την ά ν ε μ ο δ ο ύ ρ α. Τα’ αδράχτι ξεπέχει κι απ’ τις δυο μεριές τοΰ τελάρου. Στη μιά μεριά καρφώνει κατακόρυφα ξυλένιον έλικα μέ σχήμα X, πού τόν ονομάζει φτερά (ββ).

Στη μέση τοΰ αδραχτιού δένει δυο σκοινιά σάν κλώσσια.

Στις άκρες τους κρεμάει βρονταλίδια σφαιρίδια ή πέτρες, τά κ ο υ ρ έ λ ι α πού τά λένε (γγ). 

Αυτά μέ τό στριφογΰρισμα τοΰ άδραχτιοΰ κουνιούνται καί χτυπούν πάνω στη σανίδα (δ), όπως λένε ένα τενεκέ σφηνωμένο ανάμεσα στά όρθάρια τοΰ τελάρου παρακάτω απ' τή μέση. Κοντά στις κάτω άγγωνές σφηνώνεται άπό ορθάρι σέ ορθάρι τό τιμόνι (ε) πού ξεπέχει κι άπό δώ κι άπό κεΐ κάμποσο.

Όλη αυτή ή μηχανή στηρίζεται σέ ενα μακρύ παλούκι (ζθ), μυτερό κάτω γιά νά μπήγεται στή γή. Καί ή πάνω του άκρη μπαίνει σέ μιά γουβίτσα (ζ) τοΰ τιμονιού. Γύρω σ’ αυτό τό παλούκι μπορεΐ νά στρεφογυρίζει το τελάρο δίχως καμμιά δυσκολία. Νά, ή στακατούρα.

 Τη στήνει ό γεωργός μπήγοντας τό παλούκι σέ ύψωμα, οπού είναι τό πιό ξάγναντο μέρος τοΰ χωραφιού του. Ώστε άπ’όθε κι αν ράξη (εμφανιστεί) τό ζουλάπι, αυτή φαίνεται. Άκούεται ο βρόντος της κιόλας πιο καλά άπό κεΐ.

Καί τώρα πώς δουλεύει ή στακατούρα: Όποιος κι αν τραβάη ο άνεμος, τό στρεφογυρίζει τό τιμόνι, και τό τιμόνι στριφογυρίζει τήν τσακατοΰρα. Με τό στρεφογΰρισμα τά κουρέλια άλλοτε ξεμακραίνουν κι άλλοτε σιμώνουν και κροΰνε τήν τενεκεδένια σανίδα. Τάγκ! τάγκ! τάγκ! τάγκ! Θαρρείς πώς άκοϋς χτυπήματα από βρονταρίδια, πού φτιάνουν γιά νά ρεκλαμάρουν τό εμπόρευμά τους οί ποτοπουλητάδες, κι άκοΰοντάς τα οί περαστικοί νά σιμώνουν από περιέργεια κι ετσι νά γίνωνται πελάτες στά δροσιστικά ποτά πού πωλοΰν τό καλοκαίρι.

Μέρα, νΰχτα τό ίδιο, διόλου ή τσακατοΰρα δεν παύει τό βρόντο. Πού νά ζυγώση απ’ τό φόβο του τό ρούπετο! πού νά μπή πουλί στο σπαρτό γιά νά τσιμπήση σπόρους.

Σε μερικά χωριά φτιάνουν νεροτσακατοΰρες, δηλαδή τσακατούρες πού μέ νερό κινούνται. Εννοείται πώς εκλέγουν εκεί πού έχει το νερό κρέμαση γιά νάχη δύναμη νά τις κινάη.

Υπάρχει κι άλλο είδος τσακατοΰρας, πού και μικρό παιδί νά τήν μπιχειριστή, τή φτιάνει, τόσο εύκολη είναι. Κι όπως φαίνεται, αυτή θα είναι καί ή πρώτη τσακατοΰρα πού κατάφερε ό γεωργός πού έβαλε στο νού του νά σκιάζη τά ρούπ ετα. Ύστερώτερα τήν τελειποίησε καί τής έδωκε τή μορφή πού είδαμε παραπάνω.

Θέλεις νά τή φτιάσης, πάρε ξυλοστέφανο από κάδη. Όλόγυρά του κρέμασε μέ σκοινιά βρονταλίδια. Βλέποντάς το ό νοΰς σου πάει στον κηροπλάστη. Είδες εκείνος τι κάνει! Κρεμάει φυτίλια γΰρω σέ κόθρο από κόσκινο- έπειτα χΰνει στο κάθε φυτίλι λειωμένο κηρί καί φτιάνει τά κηριά τής εκκλησίας. Έτσι εΐναι κι ή τσακατοΰρα.

Τό στεφάνι αυτό κρέμασε το από ένα λιανό κλωνάρι δέντρου, τό ίδιο όπως κρεμάει κι ό κηροπλάστης τον κόθρο από κάπου. 'Οριζόντια θέλω νά πώ. Καταμεσής στο στεφάνι δάγκωσε έναν τενεκέ από πάφιλα. Αυτόν θά χτυπούν τά βρονταλίδια καί θά κάνουν τό βρόντο. Καί τώρα ποιά δΰναμη είναι κείνη πού τά κουνάει; Ή δΰναμη τοΰ αέρα. 

Όσο ήσυχα κι αν φυσάη ό αέρας, τό κλωνάρι θά κουνιέται πάνω και κάτω. Τό κρεμασμένο στεφάνι στρεφογυρίζει άπό τό κούνημα και τά βρονταλίδια άπό τό σείσιμο κροΰνε πάνω στον τενεκέ τσάκ τσάκ-τσάκ, άκούεται αδιάκοπα στην ερημιά τής εξοχής.

δ') Άλλα είδη σκιάχτρα.

Άλλο σκιάχτρο : Ό γεωργός παρατήρησε πώς τά πουλιά φοβούνται νά περάσουν άπό μέρος όπου εΐναι τεντωμένη κλωστή. Ή παρατήρηση αυτή τοΰ έδωκε άφορμή νά βρή κι άλλο είδος σκιάχτρο.

Όλόγυρα στό σπαρτό μπήγει παλούκια μέτρια στον ψήλο. Άπό παλούκι σέ παλούκι τεντώνει σκοινί σάν τηλεγραφικό σύρμα και ζώνει απ’ ολόγυρα τό χωράφι. Τά πουλιά βλέποντας τό σκοινί, δέ ζυγώνουν μυστήριο γιατί.

'Ως και γιά τήν πονηρή αλεπού βρήκε ό γεωργός σκιάχτρο.

Σκορπάει άχερα όλόγυρα στό σπαρτό κι έτσι φτιάνει μιά στράτα αχυρένια. Φόβος και τρόμος τής αλεπούς είναι αυτή ή στράτα. Έτυχε νά τήν ιδή ξαφνικά, τά χάνει. Ποιος ξέρει τι κακό βάνει στό νού της, και πισωδρομίζει.Γλυτώνει τό σπαρτό απ’ τήν επίσκεψή της.

Πηγή: Γεωργικά της Ρούμελης

Διαβάστε περισσότερα ...

Αρωνία: Aronia melanocarpa Γνωρίστε την καλλιέργεια του

Το φυτό Αρωνία ίσως δεν είναι γνωστό τους περισσότερους καλλιεργητές ή καταναλωτές. Ανήκει σε ένα από τα θρεπτικότερα φυτά (super food) και για τα Ελληνικά δεδομένα μπορεί να αποτελέσει άλλη μία εναλλακτική καλλιέργεια.

Το Φυτό Αρωνία Aronia melanocarpa, ανήκει στην Οικογένεια Rosaceae. Είναι ευρέως διαδεδομένη και ως Black choceberry

Η Αρωνία είναι φυλλοβόλος θάμνος και το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 2 έως 2.5 μέτρα. Είναι πολύ ανθεκτικό φυτό σε ποικίλες εδαφοκλιματικές συνθήκες και το εύρος θερμοκρασιών της καλλιέργειας είναι από -25 έως + 40 βαθμούς κελσίου. Οι δε απαιτήσεις του σε θρεπτικά στοιχεία είναι πολύ περιορισμένη ενώ μπορεί να καλλιεργηθεί σε πολλούς τύπους εδαφών από αμμώδη έως αργιλώδη.

Το φυτό ανθίζει ανάλογα, από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο και ο καρπός ωριμάζει αργά το φθινόπωρο.

Η καλλιέργεια του φυτού μπορεί να είναι γραμμική με αποστάσεις φύτευσης 1.20 μέτρα επί της γραμμής και 2.50 μέτρα μεταξύ των γραμμών. Συνολικά απαιτούνται 320 φυτά ανά στρέμμα.

Η σπουδαιότητα του φυτού.

Ο καρπός της Αρωνίας περιέχει βιταμίνες :Α, Β1, Β2, Β3, Β5, Β6, Β9, C, E, K, P.
Το πιο χαρακτηριστικό της αρώνιας είναι ασύγκριτα η υψηλή περιεκτικότητα των ζωτικών πολυφαινολών της βιταμίνης p.

Η ιδιαίτερη περιεκτικότητα του φυτού σε πεκτίνη βοηθά στην απορρόφηση και την προστασία των οργανισμών από την ραδιενέργεια. Για αυτό τον λόγο στις Ανατολικές χώρες της Ευρώπης και στην πρώην ΕΣΣΔ ο καρπός της Αρωνίας χορηγείται σε εργάτες πυρηνικών εργοστασίων και κοσμοναύτες, πριν και μετά τις διαστημικές τους αποστολές.

Επιπλέον ο καρπός θεωρείται εξαιρετικά ωφέλιμος για τον ανθρώπινο οργανισμό αφού :

1. Ομαλοποιεί την αρτηριακή πίεση
2. Βοηθά στην καταπολέμηση της υπέρτασης 50ml χυμό 3 φορές την ημέρα. (Κλινικές δοκιμές)
3. Προλαμβάνει και αντιμετωπίζει μια σειρά από καρδιαγγειακά νοσήματα.
4. Ενισχύει τους συνδετικούς ιστούς.
5. Μειώνει τα επίπεδα των ορμονών του στρες.
6. Προκαλεί απελευθέρωση του ραδιόφωνου δραστικών ουσιών και βαρέων μετάλλων
7. Βοηθά την θεραπεία του καρκίνου.
8. Έχει Ισχυρές αντιοξειδωτικές δράσεις
9. Αυξάνει την ζωτικότητα του σώματος, υπερνικά νευρικές διαταραχές, και την κόπωση ,διεγείρει την ανάπλαση των μυών και των ιστών, το σχηματισμό του αίματος και το μεταβολισμό.
10. 'Εχει Αντισηπτικές ιδιότητες: Ισχυρό εργαλείο για την καταπολέμηση του ιού της γρίπης. Υψηλή περιεκτικότητα του ιωδίου οφέλη την ανάπτυξη στα παιδία. Ανακουφίζει από βρογχίτιδα.
11. Είναι Επωφελής για τις εγκύους, παιδιά, διαβητικούς, αθλητές και για ασθενείς που υποβάλλονται σε πολύπλοκες αγωγές.
12. Αντιμετωπίσει τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.
13. Έχει Υποαλλεργικά αποτελέσματα: Χρησιμοποιείται σε γαστρίτιδα, αιμορραγία, αναιμία, ρευματισμούς.

Ο καρπός του φυτού Αρωνία μπορεί να καταναλωθεί σε μορφές

Μαρμελάδας - κρασιού- λικέρ- χυμού- καρπός νωπός και κατεψυγμένος

Σήμερα στον κόσμο καλλιεργούνται 54.000 στρέμματα στην Ρωσία αλλά και σε μικρότερες εκτάσεις στον Καναδά και την Αμερική. Το Εθνικό κέντρο Γεωργικών ερευνών έχει μελετήσει την καλλιέργεια της Αρωνίας στην Ελλάδα και μελέτες δείχνουν ότι η καλλιέργεια του σε ευρύτερη κλίμακα είναι εφικτή στην χώρα μας.

Από το e-geoponoi.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Χρειάζεται… υπομονή για το ελληνικό γαϊδουρινό γάλα

Μια εναλλακτική διέξοδο στον κλάδο της… ονοτροφίας αναζήτησαν κι επέτυχαν δυο αδέρφια από το νομό Αργολίδας, που δημιούργησαν μονάδα εκτροφής γαϊδουριών. Σκοπός τους, η παραγωγή γάλακτος και η διάθεσή του στην εγχώρια αγορά ως τυποποιημένο γαλακτοκομικό προϊόν. Στην προσπάθειά τους αυτή, ωστόσο, δεν είναι λίγα τα εμπόδια που συναντούν, κυρίως γραφειοκρατικά.

Σε μία έκταση πενήντα στρεμμάτων, γεμάτη με ελιές, βρίσκεται η μονάδα παραγωγής γαϊδουρινού γάλακτος του κ. Σπύρου Οικονόμου κοντά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στην Αργολίδα. Ο κ. Οικονόμου με τον αδερφό του Γιώργο εκτρέφει στη μονάδα 30 γαϊδουράκια, τα οποία είναι σταβλισμένα στο κέντρο του ελαιώνα και ελεύθερα να κινούνται και να βόσκουν στην ελληνική γη και σε πείσμα της τάσης και των επιστημονικών δεδομένων, που δείχνουν ότι ο πληθυσμός των γαϊδουριών παρουσιάζει μείωση στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει ο Γιώργος Οικονόμου πρόκειται ίσως για τη μοναδική οργανωμένη προσπάθεια εκτροφής των συμπαθών τετράποδων σε πανελλαδικό επίπεδο. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο, υποστηρίζει ο νέος σε ηλικία αγρότης, από την Πελοπόννησο, Γιατί, όπως εξηγεί, «αν αναζητήσει κανείς τη νομοθεσία που διέπει τέτοιου είδους προσπάθειες, που έχουν να κάνουν με την ίδρυση δηλαδή τυποποιητικής μονάδος, για το γάλα που παράγουν τα γαϊδούρια, δεν θα μπορέσει να βρει ιδιαίτερα πράγματα, καθώς η ελληνική πολιτεία δεν έχει φροντίσει για κάτι τέτοιο ανέκαθεν».

«Και είναι πράγματι να απορεί κανείς», επισημαίνει ο νέος επιχειρηματίας, «πως κάποιος έχει τη δυνατότητα να εισάγει το γαϊδουρινό γάλα από το εξωτερικό, ωστόσο δεν μπορεί κάποιος να «στήσει» επιχείρηση στην Ελλάδα». Μπροστά σ’ αυτή τη δύσκολη κατάσταση, τα δυο αδέρφια παράγουν το γάλα, αρμέγοντας τα ζώα τρεις φορές την ημέρα.

Στη συνέχεια το γάλα αποστραγγίζεται και εμφιαλώνεται σε μπουκάλια των 200 γραμμαρίων, που πληρούν όλες τια απαραίτητες προδιαγραφές ποιότητας.

Τα δείγματα, μάλιστα, αποστέλλονται για ανάλυση, ενώ το γάλα καταψύχεται στους -18 βαθμούς Κελσίου.

Σ’ αυτές τις συνθήκες φυλάσσεται μέχρι την πώλησή του. «Η ημερήσια παραγωγή είναι 20 κιλά περίπου», καταλήγει ο κ. Οικονόμου, ζητώντας τη συμπαράσταση της πολιτείας.

ΑΠΘ: Καμπανάκι κινδύνου για εξαφάνιση

Με τους πληθυσμούς όνων στην Ελλάδα έχει ασχοληθεί διεξοδικά η ερευνητική ομάδα της Κτηνιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης, με συντονιστή τον αναπληρωτή καθηγητή Γεώργιο Αρσένο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο πληθυσμός των ελληνικών όνων είναι πλέον κάτω από τις 13.000, όταν μόλις δεκαπέντε χρόνια πριν ήταν 95.000.

Επίσης είναι αδιευκρίνιστο σε ποιες φυλές ανήκουν τα εναπομείναντα ζώα, ενώ καμία από τις εγχώριες φυλές όνων δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο απειλούμενων φυλών του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (F.A.O), ο οποίος αποτελεί την παγκόσμια βάση αναφοράς.

Τα οφέλη

Με δεδομένη την ευρωπαϊκή εμπειρία, όπου το γαϊδουρινό γάλα χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή καλλυντικών, αλλά και για ανθρώπινη κατανάλωση, στην έρευνα παρουσιάζονται στοιχεία από την ελληνική πραγματικότητα των υφιστάμενων μονάδων παραγωγής γαϊδουρινού γάλακτος και αναλύονται οι προοπτικές αυτής της καινοτόμου δραστηριότητας.

Είναι γεγονός ότι στη διαθέσιμη επιστημονική βιβλιογραφία παρατηρείται μια έντονη ερευνητική δραστηριότητα με αντικείμενο το γαϊδουρινό γάλα. Μόνο την τελευταία πενταετία έχουν δημοσιευτεί 60 περίπου επιστημονικές εργασίες αποκλειστικά για το γαϊδουρινό γάλα. Οι εργασίες αυτές υποδηλώνουν, ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση για τα βρέφη που παρουσιάζουν δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα και σε επιλεγμένες περιπτώσεις αλλεργίας, αλλά και ως προληπτικό μέτρο για μια σειρά από παθήσεις ενηλίκων ατόμων.

Από τα στοιχεία για τη χημική σύνθεση του γαϊδουρινού γάλατος και τις αναλύσεις, που έχουν πραγματοποιηθεί, προκύπτει ότι είναι σχετικά φτωχό σε ολικά στερεά (8 έως 10%) και πρωτεΐνες (1,5 έως 1,8%) ενώ έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη (6 έως 7%).

Η λιποπεριεκτικότητά του κυμαίνεται από 0,28% έως και 1,82% και εξαρτάται από την εποχή του έτους. Η ημερήσια γαλακτοπαραγωγή μιας γαϊδούρας κυμαίνεται από 0.9 έως 1.7 λίτρα, ενώ η μέση ετήσια ποσότητα είναι 489±36 λίτρα με μέση διάρκεια αρμέγματος 295±12 μέρες.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι, όλες οι επιχειρήσεις με γαϊδούρια που έγιναν στο εξωτερικό βασίστηκαν αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία και την ευρηματικότητα των δημιουργών τους.

Σήμερα, εκτρέφονται στην Ελλάδα περίπου 14.600 γαϊδούρια. Στη Θεσσαλία εκτρέφονται 801 γαϊδούρια, σύμφωνα με στοιχεία που υπάρχουν για τους νομούς Τρικάλων, Καρδίτσας και Μαγνησίας, ενώ για το νομό Λάρισας δεν υπάρχουν δηλωμένα ζώα.

Φυσικό αντιβιοτικό, το γαϊδουρινό γάλα

Οι αρχαίοι έλληνες το θεωρούσαν άριστη θεραπεία για διάφορες ασθένειες, οι Ρωμαίοι το εξυμνούσαν ως ένα… ποτό πολυτελείας.

Ο Ιπποκράτης το συνιστούσε για όλα τα είδη των ασθενειών και των παθήσεων.

Το γαϊδουρινό γάλα ήταν πολύτιμο για τους αρχαίους έλληνες, αφού είναι πολύ θρεπτικό, δεν χρειάζεται παστερίωση και θεωρείται ότι είναι το πιο κοντινό γάλα στο μητρικό γάλα του ανθρώπου.

Περιέχει περισσότερη λακτόζη και λιγότερα λιπαρά από το αγελαδινό και χαρακτηρίζεται από μια γλυκιά, ελαφριά γεύση. Επίσης, είναι πολύ πιο εύπεπτο απ’ όλα τα είδη γάλακτος.

Μια πλούσια ποικιλία βιταμινών το καθιστούν ελκυστικό τόσο για κατανάλωση όσο και για την περιποίηση της επιδερμίδας.

http://www.paseges.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Ελεγχόμενη διατροφή

Ένα video που πραγματικά δεν έχω τρόπο και λόγια να προλογίσω.

Ξέρω πως οι πληροφορίες που φτάνουν στα μάτια και τα αυτιά μας είναι πολλές.

Κάποιες μπορεί να είναι αληθινές και κάποιες ίσως όχι. Οφείλουμε να τις θέτουμε υπόψη σας ειδικά σε αυτό το blog που κατά κύριο λόγο ασχολείται με την αυτάρκεια με βάση την διατροφή. Κάθε ένας μπορεί να βάλει τα δικά του “φίλτρα”  σε κάθε ανάγνωσμα ή άκουσμα και να πράξει ανάλογα.

Ξέρω πολλούς όμως που αναγκάστηκαν να αλλάξουν τρόπο ζωής  και κυρίως διατροφής, γιατί το ένστικτο της επιβίωσης ήταν πολύ πιο ισχυρό από την δύναμη της συνήθειας, για αρρώστιες που σήμερα θεωρούνται ανίατες.

http://www.ftiaxno.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Φυσικη καλλιεργια. Π.Μανικης. Μαραθωνας Σπιθαρι

O Παναγιώτης Μανίκης στο Μαραθώνα (Σπιθάρι). Μιλάει για τη φιλοσοφία της Φυσικής Καλλιέργειας και τη σημασία της για το σήμερα στο "Eργαστήρι Φυσικής καλλιέργειας-Σπορά λαχανόκηπου με σβώλους" που διοργάνωσε η ομάδα Σπιθάρι-Marathon Project.(22-2-2012)

Διαβάστε περισσότερα ...

«Μετάφραση» διαδικασιών αδειοδότησης στάβλων

«Μετάφραση» διαδικασιών αδειοδότησης στάβλων

Για να καταλάβουν οι κτηνοτρόφοι τον πρόσφατο ευνοϊκότερο νόμο για τους στάβλους και την σχετική διευκρινιστική εγκύκλιο, η Ένωση Νέων Αγροτών Θεσσαλονίκης οργάνωσε συνάντηση στα Βασιλικά στις 3 Αυγ 2012. Οι κτηνοτρόφοι έγιναν «σοφότεροι», αλλά με πολλές απορίες, κυρίως της μορφής, «γιατί για όσους επιχειρούν στον δευτερογενή και τριτογενή τομέα έχουν εξαγγελθείone shop stop (υπηρεσίες μιας στάσης) και για όσους δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή τομέα πρέπει να γίνονται σεμινάρια και διευκρινιστικές κλπ κλπ?»

«Οδηγοί» στις δαιδαλώδεις ακόμα και σήμερα διαδικασίες προσφέρθηκαν εθελοντικά οι κκ Ηλίας Σουμελίδης (οικονομολόγος) και Πασχάλης Καραγιάννης (Πολιτικός μηχανικός), που τους ευχαρίστησαν οι συμμετέχοντες μεταξύ των οποίων οι: Γ. Μπατσιούδης, Κ. Μπράτσας, Α.Κασταρός, Φ. Ρογκότης, Α. Κώτης, Α. Γιαννακούδης και άλλοι.

Οι Η.Σουμελίδης & Π.Καραγιάννης ώθησαν και προσπάθησαν να βοηθήσουν να γίνουν κατανοητές οι διαδικασίες για την έκδοση αδείας λειτουργίας σταβλικής εγκατάστασης, που είναι απαραίτητη για την πώληση του παραγόμενου γάλακτος, για την παραγωγή κτηνοτροφικών ΠΟΠ-Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης, όπως είναι η φημισμένη φέτα μας.

Ο κ. Στέλιος Βογιατζής (πρόεδρος της Ένωσης Νέων Αγροτών Θεσσαλονίκης, γεωργοκτηνοτρόφος), συνοψίζοντας επισήμανε ότι:

1.Κάθε μια περίπτωση είναι διαφορετική περίπτωση

2.Κατ’ αρχήν πρέπει να θέλει ο κτηνοτρόφος να τακτοποιήσει την εγκατάστασή του

3.Φαίνεται ότι χρειάζονται κάποια λεφτά, που όμως κυμαίνονται σε μεγάλη διακύμανση, αν δεν ξέρεις τι ακριβώς χρειάζεσαι. Αναφέρθηκαν ποσά από ομαδικές αναθέσεις 600 αδειοδοτήσεων με δημοπρασία που έφθασαν τα 600€ (Κρήτη) έως συνήθη ποσά των 2-2.500€ αλλά και απίθανες περιπτώσεις 12-13.000€ (πάντα χωρίς κατασκευές)

4.Μόνο η συλλογική δράση μπορεί να προφυλάξει από μεγάλα λάθη, που όπως φάνηκε μπορούν πολύ εύκολα να συμβούν

5.Οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις απαιτούν επιτόπια αυτοψία, πριν από οποιαδήποτε ανάθεση εργασίας τακτοποίησης και ανάληψης οικονομικών υποχρεώσεων.

6.Η σωστή επιχειρηματική συμπεριφορά απαιτεί κατ’ αρχήν να εξασφαλίσεις την πώληση των προϊόντων, και ακολούθως να δρομολογήσεις σωστές σταβλικές εγκαταστάσεις.

Με το σημερινό πλαίσιο διαμόρφωσης τιμών οι κτηνοτρόφοι είναι δέσμιοι σε μεγάλες επενδύσεις, και δεν μπορούν να ελιχθούν με τις συνήθεις επιχειρηματικές επιλογές. Ένας κτηνοτρόφος αν δεν πετύχει καλή τιμή γάλακτος ή κρέατος, ή ακόμα και ζωοτροφών δεν μπορεί να αποφασίσει το «κλείνω» και μόλις διαμορφωθούν καλύτερες τιμές ξαναρχίζω, όπως μπορούν να κάνουν όλοι οι άλλοι επιχειρηματίες. Δεν μπορεί ο κτηνοτρόφος να πετάξει το ζωικό του κεφάλαιο (όπως δεν μπορεί να κόψει τα δένδρα του στις πολυετείς καλλιέργειες) σήμερα, και να ξανανοίξει τον στάβλο και να παράγει γάλα, μόλις γίνουν συμφέρουσες οι τιμές. Είναι δεμένος με την επιλογή του μακροχρόνια, αλλά οι ανάγκες του είναι καθημερινές. Ενώ ο αγρότης κάνει καθημερινά τα ίδια και σωστά, λόγω εξωτερικών επιδράσεων και σε λόγους που δεν οφείλονται σε αυτόν, διαμορφώνονται νέες συνθήκες, στις οποίες είναι εκτεθειμένος χωρίς να μπορεί να αμυνθεί. ΜΟΝΟ η συλλογική δράση, ο συνεργατισμός και η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία μπορεί να δώσει προοπτικές επιβίωσης. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα εξασφάλισης σταθερού αγροτικού εισοδήματος, το οποίο να μπορεί να απορροφήσει, βραχυχρόνια, εξωγενείς παράγοντες, όπως αλλαγές επιτοκίων, αλλαγές διεθνών τιμών πετρελαίου, απρόβλεπτες αλλαγές ζήτησης, ή έκτακτες μειώσεις ζωοτροφών κλπ.

Ο κ. Η. Σουμελίδης (6984235114) υποσχέθηκε στην διαμόρφωση ενός «μονοπατιού» για όσους θέλουν να ασχοληθούν με την τακτοποίηση των σταβλικών τους εγκαταστάσεων, που θα δώσει σε επόμενη συνάντηση στον κ. Σ. Βογιατζή.

agrigate.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Γνωριμία με τη..μαστίχα !

Σήμερα στο agrotikabook.gr σας παρουσιάζουμε ένα μικρό αφιέρωμα για το μαστιχόδενδρο και τη μαστίχα. Θα λέγαμε ότι είναι μια πρώτη γνωριμία με ένα φυτό που παράγει ένα προϊόν με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), που δεν παράγεται πουθενά αλλού στον κόσμο. Διαβάστε λοιπόν το αφιέρωμα και να θυμάστε ότι:

"Το παράδοξο και ανεξήγητο είναι ότι ενώ ευδοκιμεί και σε άλλες περιοχές της Μεσογείου,

τα πολύτιμα δάκρυά του τα χαρίζει μόνο στο έδαφος της Νότιας Χίου.."

1.Tι είναι το μαστιχόδενδρο;

Το μαστιχόδενδρο(Pistacia lentiscus var.chia) είναι θάμνος αειθαλής με ύψος 2-3 μέτρα και φύλλωμα βαθυπράσινο το οποίο ευδοκιμεί μόνο στο νότιο τμήμα της Χίου (φωτογραφία 1). Η πλήρης ανάπτυξη αυτού επέρχεται σε 40-50 χρόνια και αρχίζει να δίνει μαστίχα μετά τον 5ο χρόνο.

Φωτογραφία 1. Ο μαστιχοφόρος σχίνος ή μαστιχόδεντρο

Τα αρσενικά φυτά είναι εκείνα που αποδίδουν περισσότερη και καλυτερη ποιότητα μαστίχας και αυτά κυρίως καλλιεργούνται.

Το δένδρο ζεί πάνω από εκατό χρόνια αλλά από το εβδομηκοστό έτος περίπου αρχίζει η παρακμή του.Υπάρχουν αναφορές για δένδρα 200 ετών.

Ιστορικά στοιχεία για τη μαστίχα - Παράδοση.

Οι πρώτες πληροφορίες για το μαστιχόδενδρο προέρχονται από τον Ηρόδοτο(500 π.Χ.) ο οποίος αναφέρει ότι στην αρχαία Ελλάδα, μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που ρέει από τον φλοιό του μαστιχόδενδρου.

Ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης(500 π.χ.): Συνιστά τη μαστίχα ώς θεραπευτικό μέσο.

Γαληνός(131-202 μ.χ.) και Διοσκουρίδης(1ος αιώνας μ.χ.): Αναφέρονται στο μαστιχόδενδρο και στις ευργετικές ιδιότητες της μαστίχας.

Πλίνιος(23-79 μ.χ.): Αναφέρει ότι μόνο στο νότιο τμήμα της Χίου καλλιεργείται το μαστιχόδενδρο.

Ριβάσιος,Σορανός,Εφέσιος, Etius Medicus,Scribonius Largus: Αναφέρουν τις χρήσεις και τις φαρμακευτικές ιδιότητες της μαστίχας προτείνοντας μια σειρά συνταγών σε συνδυασμό με άλλα βότανα.

Διόδωρος Σικελιώτης: Αναφέρει τη χρήση της μαστίχας για την ταρίχευση του ανθρωπίνου σώματος.

Avicenna(980-1037 μ.χ.): Στο έργο του "Κανόνας της Ιατρικής" περιλαμβάνει τα πορίσματα των αρχαίων Ελλήνων ιατρών σχετικά με τη μαστίχα.

Αγία Γραφή: Στο βιβλίο του προφήτη Δανιήλ αναφέρεται το μαστιχόδενδρο με το όνομα σχίνος

Ταλμούδ(ιερό βιβλίο των Εβραίων): Αναφέρεται η χρήση της μαστίχας για την πρόληψη της κακοσμίας του στόματος.

Κοράνιο(ιερό βιβλίο των Μωαμεθανών): Ο Μωάμεθ συνιστά τη χρήση της μαστίχας στους πιστούς του.

Βυζαντινή εποχή: Η μαστίχα της Χίου είναι γνωστή στα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης και Ανατολής.

14ος Αιώνας: Οι γενοβέζοι γίνονται κυρίαρχοι της Χίου και ιδρύουν τη Μαόνα(είδος μετοχικής-ναυλωτικής-μονοπωλιακής επιχείρησης), που συστηματοποιεί το εμπόριο της μαστίχας και θεσπίζει νόμους για την προστασία της.

16ος Αιώνας: Κατάκτηση της Χίου από τους Τούρκους οι οποίοι λόγω της ιδιαίτερης αγάπης τους προς τη μαστίχα (διοχετεύεται και χρησιμοποιείται σε μεγάλες ποσότητες από τα χαρέμια του Σουλτάνου), παραχωρούν ιδιαίτερα προνόμια στους κατοίκους των χωριών που καλλιεργούν μαστιχόδενδρα. Η αγάπη των Τούρκων για τη μαστίχα τους κάνει να ταυτίσουν τη Χίο με αυτή έτσι ώστε να ονομάσουν το νησί Σακίζ(=μαστίχα), ονομασία που διατηρείται μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με τον Wagner(1828) "..πατρίδα του μαστιχόδενδρου είναι η Ελλάδα και ιδιαιτέρως η νήσος Χίος,όπου το δένδρο καλλιεργείται για την παραγωγή μαστίχης".Η ηλικία απολιθωμένων φύλλων μαστιχόδενδρου που βρέθηκαν στη Χίο υπολογίστηκε στα έξι εκατομμύρια χρόνια.

1912: Απελευθέρωση της Χίου από τους Τούρκους και εκμετάλλευση της μαστίχας από λίγους εμπόρους(μαστιχάδες) οι οποίοι πλουτίζουν από το εμποριό της.

1938: Ίδρυση της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου με σκοπό την προστασία της μαστίχας, με τη συστηματοποίηση της παραγωγής, της συγκεντρώσεως και της από κοινού διαθέσεως.

Κατά την παράδοση της Χίου, οι σχίνοι άρχισαν να δακρύζουν όταν μαρτύρησε ο Άγιος Ισίδωρος από τους Ρωμαίους, περί το 250. Από την περίοδο του 3ου αιώνα χρονολογείται πάντως η καλλιέργεια του φυτού στο νησί. Οι ελάχιστες βροχοπτώσεις, η μεγάλη ηλιοφάνεια και η ασβεστολιθική σύσταση του εδάφους αποτελούν το ιδανικό περιβάλλον ευδοκίμησης του φυτού.

 3. Tι είναι η μαστίχα;

Η μαστίχα είναι ένα ρητινώδες φυσικό προιόν που εκκρίνεται από τον κορμό και τους κλάδους του μαστιχόδενδρου μετά από κεντήματα(τομές) επάνω σ'αυτό.

Στη φυσική της κατάσταση και σε θερμοκρασία περιβάλλοντος,αμέσως μετά την εκκρισή της από τις πληγές του κορμού και των κλάδων, βρίσκεται υπό μορφή παχύρευστου,εξαιρετικά κολλώδους και διαυγούς υγρού(φωτογραφία 2).

Φωτογραφία 2. Σχηματισμός μαστίχας ή αλλιώς τα "δάκρυα" της μαστίχας

Εάν παραμείνει επάνω στο δένδρο ή μετά την πτώση της στο έδαφος,στις θερμοκρασίες που επικρατούν κατά την περίοδο της συλλογής της (Ιούλιος-Σεπτέμβριος),στερεοποιείται σε 15-25 ημέρες με τη μορφή σταγόνων η συσσωμάτων ακανονίστου σχήματος(φωτογραφία 3). Η στερεοποίηση αυτής είναι το αποτέλεσμα της μερικής εξατμίσεως του μαστιχελαίου και του πολυμερισμού των συστατικών της ρητίνης.

Φωτογραφία 3. Στερεοποιημένη μαστίχα

Μετά τη συλλογή της γίνεται η πρώτη κατεργασία(καθάρισμα-πλύσιμο και στέγνωμα) από τον παραγωγό και παραδίδεται στην Ένωση Μαστιχωπαραγωγών Χίου για τη δεύτερη κατεργασία, την ταξινόμηση σε κατηγορίες,τη συσκευασία και την εμπορική προώθηση.

Ένα μέρος αυτής χρησιμοποιείται για την παραγωγή του μαστιχελαίου.

Σε τι μορφές τη βρίσκουμε;

Κρύσταλλοι μαστίχας (ΠΟΠ)

Οι σεφ ζαχαροπλαστικής προτιμούν τους κρυστάλλους και όχι την έτοιμη σκόνη, γιατί είναι πιο έντονο το αρωματικό αποτέλεσμα.

Για να τους χρησιμοποιήσουμε, πρέπει να τους κοπανίσουμε πολύ καλά σε γουδί μέχρι να γίνουν λεπτή σκόνη. Προσοχή: στο γουδί προσθέτουμε και λίγη ζάχαρη, που βοηθάει να μην κολλήσουν στο γουδοχέρι.

Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στις ποσότητες που θα χρησιμοποιήσουμε, καθώς, αν βάλουμε έστω και λίγο παραπάνω σε ένα γλυκό, θα πικρίσει. Ο γενικός κανόνας είναι ο εξής: για γλυκό 1 κιλού, η ποσότητα σε κρυστάλλους που αρκεί για να το αρωματίσει είναι 4 - 5 γρ.

Οταν φτιάχνουμε ζεστές κρέμες, π.χ. πανακότα, επειδή μπορεί οι κρύσταλλοι να κολλήσουν στην κατσαρόλα, την περνάμε πρώτα με λίγο λάδι.

Ετοιμη σκόνη μαστίχας

Πέρα από σκόνη μαστίχας, περιέχει και μαλτοδεξτρίνη, ένα συνδυασμό υδατανθράκων φυσικής προέλευσης, που χρησιμοποιείται ως βελτιωτικό ροής. Οι σεφ δεν την προτιμούν, όμως είναι μια λύση αν δεν έχουμε γουδί ή χρόνο, για να κοπανίσουμε κρυστάλλους.

Η ποσότητα που χρειάζεται για να αρωματίσουμε γλυκό 1 κιλού είναι περίπου η διπλάσια από τους κρυστάλλους (λόγω της προσθήκης μαλτοδεξτρίνης), δηλαδή περί τα 9 - 10 γρ.

 Μαστιχέλαιο

Πρόκειται για αιθέριο έλαιο από την απόσταξη φυσικής μαστίχας.

Το μαστιχέλαιο είναι η Νο 1 επιλογή των σεφ ζαχαροπλαστικής. Το ατού του είναι πως δεν πικρίζει. Επίσης, λόγω της μορφής του,ενσωματώνεται πολύ καλά στα μείγματα στα οποία προστίθεται.

Είναι αρκετά ακριβό, όμως έχει πολύ δυνατό, συμπυκνωμένο άρωμα και γι' αυτό δεν χρειάζονται παρά 2 - 3 σταγόνες για να αρωματίσουμε γλυκό 1 κιλού.

Για να διατηρηθεί αναλλοίωτο το άρωμά του, μπαίνει στην κατάψυξη. Οπως όλα τα αιθέρια έλαια, δεν παγώνει.

Μαστιχόνερο

Πρόκειται για φυσικό υδατικό εκχύλισμα μαστιχελαίου.

Χρησιμοποιείται όπως τα ανθόνερα, για τον αρωματισμό διάφορων γλυκών, όπως κουραμπιέδες, αλλά και σε σιρόπια για γλυκά του ταψιού, παγωτά κ.λπ.

Είναι πιο φθηνό από το μαστιχέλαιο και έχει πιο αδύναμο άρωμα, γι' αυτό χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα. Υπολογίζουμε τουλάχιστον 50 γρ. για γλυκό ενός κιλού.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ

Οι καλλιεργητικές φροντίδες του μαστιχόδεντρου και η συλλογή και η επεξεργασία της μαστίχας είναι εργασίες που καλύπτουν τις τέσσερις εποχές του έτους.

Ιανουάριος + Φεβρουάριος: Κατά τους μήνες αυτούς γίνεται το κλάδεμα των χαμηλών κλαδιών για να παίρνει αέρα το φυτό.

Μάρτιος - Μάιος: Ολοκληρώνονται οι εργασίες περιποίησηςτου μαστιχόδεντρου. Το έδαφος σκάβεται για να ανανεωθεί και απομακρύνονται τυχόν ζιζάνια.

Ιούνιος - μέσα Ιουλίου: Το έδαφος προετοιμάζεται για να δεχτεί την πολύτιμη ρητίνη. Η περιοχή κάτω από το φυτό ξεχορταριάζεται και καθαρίζεται από πέτρες και ξύλα. Στη συνέχεια σκουπίζεται με κοινές σκούπες ή «φροκαλιές», σκούπες φτιαγμένες από αγριόθαμνους.

Η επόμενη εργασία είναι το ασπροχωμάτισμα:
το έδαφος καλύπτεται με ψιλοκοσκινισμένο ασπρόχωμα από τις γύρω περιοχές (φωτ. 1). Πάνω στο χώμα αυτό, που αποτελείται από ανθρακικό ασβέστιο και δεν επηρεάζει τις φυσικές και χημικές ιδιότητες της μαστίχας, οι σταγόνες της στερεοποιούνται και καθαρίζονται πιο εύκολα. Αν δεν χρησιμοποιηθεί ασπρόχωμα, η μαστίχα σκουραίνει και ευτελίζεται η αξία της.

Μέσα Ιουλίου - μέσα Οκτωβρίου: Η συλλογή της μαστίχας γίνεται βάσει νόμου αυτή την περίοδο. Αρχικά, γίνεται το «κέντημα» (φωτ. 2), δηλαδή ο φλοιός του δέντρου χαράσσεται με ειδικά αιχμηρά εργαλεία. Οι τομές, συγκεκριμένου βάθους και μήκους, είναι αρχικά λίγες και με την πάροδο του χρόνου πυκνώνουν. Από τις τομές αυτές εκκρίνεται το μαστίχι. Μετά τον Δεκαπενταύγουστο, όταν η μαστίχα στεγνώσει και στερεοποιηθεί, ξεκινά η συλλογή της από το έδαφος, τον κορμό του δέντρου και τα κλαδιά με ειδικά εργαλεία, τα «τιμητήρια» (φωτ. 3). Ακολουθεί δεύτερο κέντημα και δεύτερη συλλογή μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου.

Μέσα Οκτωβρίου - Δεκέμβριος: Ξεκινάει η πρώτη φάση επεξεργασίας της μαστίχας στα σπίτια των παραγωγών. Αρχικά, γίνεται το κοσκίνισμα της μαστίχας, ώστε να απομακρυνθούν φύλλα και χώματα. Εν συνεχεία, η μαστίχα πλένεται μέσα σε κρύο νερό με φυσικό σαπούνι ελαιολάδου, ξεπλένεται και, αφού στεγνώσει, καθαρίζεται με μικρό μαχαιράκι από ξένες ύλες (φωτ. 4). Από τα σπίτια των παραγωγών η μαστίχα οδηγείται στους τοπικούς συνεταιρισμούς και μετά στο εργοστάσιο της Ενωσης,για να καθαριστεί ξανά, να συσκευαστεί και να φύγει για το εμπόριο.

www.agrotikabook.gr

Διαβάστε περισσότερα ...