Κεράσια… Η γλυκιά συντροφιά του καλοκαιριού!

Μέρα με τη μέρα ο ήλιος καίει όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα σιγά - σιγά στο διαιτολόγιό μας να ενταχτούν τα κεράσια…

Στην χώρα μας  καλλιεργούνται, στα Γρεβενά, την Έδεσσα και σε πολλά άλλα μέρη. Κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουριά για τον τόπο καταγωγής της κερασιάς, ωστόσο, οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι προερχόταν από τη Μικρά Ασία και πιο συγκεκριμένα από την πόλη της Κερασούντας (εξ’ ου και το όνομα) στην Ανατολία της σημερινής Τουρκίας, κοντά στη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή το όνομα της κερασιάς προέρχεται από τη λέξη “κεραία”, εξαιτίας της ορθόκλαδης διαμόρφωσης του δένδρου.

Ο Θεόφραστος, ο αρχαίος χρονογράφος που κατέγραψε τα είδη των φυτών, αναφέρει ότι η κερασιά ευδοκιμεί όπου και η φιλύρα (φλαμουριά) και περιέγραψε το κεράσι ως ένα “φρούτο χρώματος ερυθρού το οποίο έμοιαζε στο σχήμα με διόσπυρο και στο μέγεθος με φασόλι”.



Ο γλυκός αυτός καρπός περιέχει βιταμίνες Α, C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης μας προσφέρει φυτικές ίνες, ενώ είναι πλούσιο σε χαλκό, φώσφορο, σίδηρο, ασβέστιο και μαγνήσιο. Ακόμη περιέχουν ανθοκυανίνες.

Τα κεράσια βοηθάνε στην αντιμετώπιση αλλά και πρόληψη κάποιων ασθενειών όπως :

• Ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού
• Είναι ενάντια της πλάκας και της τερηδόνα των δοντιών
• Μειώνουν των κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων καρκίνων
• Είναι κατά του διαβήτη
• Καθώς και της δυσκοιλιότητας
• Ενώ είναι μία πολύ καλή επιλογή σε δίαιτες για μείωση βάρους
• Μειώνουν την χοληστερίνη
• Αυξάνουν την παραγωγή αίματος, οπότε ενδείκνυται σε ασθενείς με αναιμία
• Προστατεύουν το ήπαρ και τη χολή
• Ακόμη προσφέρουν αντισηπτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Μπορείτε να τα απολαύσετε χωρίς να σκέφτεστε και πολύ τις θερμίδες , αφού ένα κεράσι αποδίδει μόλις 4 Kcal . Ενώ μπορείτε να φυλάξετε τα κοτσάνια τους, και να τα χρησιμοποιήσετε ως αφέψημα  το χειμώνα,για την προστασία του ουροποιητικού συστήματος.

Η φύση πάντα δίνει τη δική της απάντηση. Χαρείτε το καλοκαίρι σας με…. κεράσια!

Πηγή: veriapress.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Νέος δικτυακός τόπος από τη Freshfel με στόχο την προώθηση της κατανάλωσης των φρούτων και των λαχανικών

Η Freshfel ανακοίνωσε τη λειτουργία του νέου δικτυακού τόπου, που κύριο στόχο έχει τη διάδοση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών από τους μικρούς μαθητές, ενώ παράλληλα προσφέρει χρήσιμες συμβουλές σε γονείς και καθηγητές.

Περισσότερα στο: www.kidsenjoyfresh.eu/

Διαβάστε περισσότερα ...

Αύγουστος στο αγρόκτημα

Σπέρνουμε: Μπρόκολα, κουνουπίδια, λάχανα, μαρούλια, καρότα, παντζάρια, ραπανάκια, πατάτες.

Μεταφυτεύουμε: Αγγούρια, κολοκύθια, μπρόκολα, κουνουπίδια, λάχανα.

Συγκομιδή: Καλαμπόκια, ντομάτες, μελιτζάνες, κολοκύθια, αγγούρια, πιπεριές, φασόλια, μπάμιες, βλίτα, αντράκλα, σέλινο, μαϊντανό, κόλιανδρο.




Φρούτα: Ροδάκινα, αχλάδια, αμύγδαλα, μήλα, σύκα, καρπούζια, πεπόνια.


Δεντροκομικές εργασίες το μήνα Αύγουστο

Οι δενδροκομικές εργασίες γενικώς αποβαίνουν ελάχιστες. Αυτές κυρίως είναι τα ποτίσματα, τα οποία όμως βαθμηδόν πρέπει να λιγοστεύουν για όσα δένδρα έχει τελειώσει η συγκομιδή, ενώ πρέπει να συνεχίζονται τακτικά για αυτά που βρίσκονται σε καρποφορία. Πάντως, κατά την εποχή αυτή πρέπει να αποφεύγεται η απότομος διακοπή ή κατάχρησης των ποτισμάτων, γιατί βλάπτονται τα δέντρα από ανώμαλη διαταραχή της βλαστήσεως, οι δε καρποί συνήθως διαρρηγνύονται (γόμα στα πυρηνόκαρπα και σχίσιμο στα ρόδια, σύκα κλπ.).
Στα σπορεία και φυτώρια συνεχίζονται κανονικά οι καλλιεργητικές εργασίες, ποτίσματα, σκαλίσματα, μονοβεργίσματα κλπ, καθώς και οι εμβολιασμοί επί των πυρηνοκάρπων, γιγαρτοκάρπων και καστανέων. Αυτοί οι εμβολιασμοί εφαρμόζονται και προς εξημέρωση των άγριων αυτοφυών οπωροφόρων δέντρων.
Ενεργείται η καταπολέμησης των παρουσιαζόμενων ασθενειών, όπως είναι ο τίγρης της αχλαδιάς, ο φυτόπτης, ο καπνότης, ο τετράνυχος κλπ. με τα ενδεικνυόμενα μέσα.
Κατά τον Αύγουστο μήνα ωριμάζουν και συγκομίζονται φρούτα διαφόρων ειδών και ποικιλιών, όπως βερίκοκα, δαμάσκηνα, ροδάκινα, αχλάδια, μήλα, αμύγδαλα, σύκα και φουντούκια.


Βότανα: Είναι η εποχή να μαζέψουμε αψιθιά, απήγανο, δάφνη, μέντα, δυόσμο, μαντζουράνα, ρίγανι και άλλα αρωματικά φυτά για να τα αποξεράνουμε.

Γενικές εργασίες και φροντίδες: Επιθεωρούμε τακτικά τα φυτά μας για ύπαρξη εχθρών και ασθενειών. Σκαλίζουμε τα λαχανικά μας και τα λιπάρουμε με φουσκί, κομπόστα ή βιολογικό λίπασμα κατά προτίμηση και εφαρμόζουμε εδαφοκάλυψη. Ψεκάζουμε με βιολογικά εντομοκτόνα, χαλκό ή θειάφι τις καλλιέργειές μας ανάλογα με τις ανάγκες.

Για σπόρο: Μαζεύουμε και ξεραίνουμε σπόρους από τα καλοκαιρινά λαχανικά και φρούτα μας όπως ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκύθια, καρπούζια, καλαμπόκια, πεπόνια και τα αποθηκεύουμε. Το ίδιο κάνουμε με τα αρωματικά φυτά μας όπως πράσα, κρεμμύδια, σέλινο, μαϊντανό, κόλιανδρο κ.α.

Πηγή: Πλήρης οδηγός του Δενδροκαλλιεργητού-Παράρτημα "Γεωργικού δελτίου" μηνός Ιουλίου 1937

Διαβάστε περισσότερα ...

Σπαράγγι...μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική καλλιέργεια!

Το σπαράγγι, συμβάλλοντας σημαντικά τα τελευταία χρόνια στη σταδιακή αντικατάσταση συμβατικών καλλιεργειών όπως ο καπνός και ο αραβόσιτος, αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική καλλιέργεια που ανέκαθεν είχε εξαγωγικό προσανατολισμό.

Eνα προϊόν που γνωρίζει "δόξες" τα τελευταία χρόνια κερδίζοντας φανατικούς υποστηρικτές, κυρίως νέους, αλλά και μεγαλύτερους σε ηλικία αγρότες.

Με εξασφαλισμένη, ως είθισται, την εγχώρια παραγωγή σπαραγγιών -δεδομένου ότι το 90% της παραγόμενης εν Ελλάδι ποσότητας εξάγεται προς τις αγορές του εξωτερικού και ειδικότερα της Γερμανίας- η καλλιέργεια αυτή προσφέρει σταθερό εισόδημα.

Το σπαράγγι ως καλλιέργεια ξεκίνησε στη χώρα μας το 1961, εντούτοις συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των καλλιεργητών από τη δεκαετία του '80. Αποτελεί δυναμική καλλιέργεια, ο κύριος όγκος παραγωγής (περίπου το 95%) βρίσκεται στη Μακεδονία και τη Θράκη και αφορά μόνο το λευκό σπαράγγι. 

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Γεωργίας, το 2008 η καλλιεργούμενη έκταση έφτασε τα 42.420 στρέμματα και η παραγωγή τους 18.328 τόνους. Το σύνολο σχεδόν της παραγωγής εξάγεται στις ευρωπαϊκές αγορές, με κυριότερη τη γερμανική, όπου το ελληνικό σπαράγγι αντιπροσωπεύει το 52% της συνολικής εισαγομένης ποσότητας στη χώρα αυτή. Η συνολική αξία των εξαγόμενων ποσοτήτων ανήλθε στα 49,4 εκατ. ευρώ

Μπορεί βέβαια τα επόμενα χρόνια οι καλλιεργητές σπαραγγιών να λέγεται ότι εύλογα θα αισθανθούν την πίεση του ανταγωνισμού από χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία που αυξάνουν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις τους, καλύπτοντας μέρος των ελληνικών εξαγωγών, ωστόσο το στοιχείο που συνεχίζει να προσδίδει μεγάλες προοπτικές έχει να κάνει με την εγχώρια αγορά, που εμφανίζει τεράστια περιθώρια ανάπτυξης.

Το σπαράγγι είναι φυτό πολυετές, το οποίο καλλιεργείται για τους εδώδιμους βλαστούς του, που συγκομίζονται πράσινοι ή λευκοί. Η παραγωγή λευκών βλαστών σπαραγγιού επιτυγχάνεται με την κατασκευή "σαμαριών" (αναχωμάτων) πάνω από τη γραμμή φύτευσης των φυτών, 1-2 μήνες πριν από την έναρξη της συγκομιδής τους (Ιανουάριο-Φεβρουάριο). Οι βλαστοί αναπτύσσονται μέσα στο ανάχωμα, προστατευμένοι από το φως και συγκομίζονται μόλις η κορυφή τους εμφανισθεί στην επιφάνεια του αναχώματος.

Η διάρκεια της περιόδου συγκομιδής είναι συνήθως 60-70 ημέρες κάθε έτος και στη συνέχεια τα "σαμάρια" καταστρέφονται και οι εκπτυσσόμενοι βλαστοί σχηματίζουν τη βλάστηση. Για την παραγωγή πράσινων βλαστών δεν κατασκευάζονται "σαμάρια", οι βλαστοί αναπτύσσονται σε περιβάλλον με φως και έτσι έχουν πράσινο χρώμα.

Το σπαράγγι είναι απαιτητικό κηπευτικό ως προς το είδος του εδάφους όπου θα εγκατασταθεί. Προτιμά τα εδάφη που δέχονται έντονη ηλιοφάνεια, είναι βαθιά, καλά στραγγιζόμενα, αμμώδη ή ελαφριάς σύστασης. Στα ελαφρά (αμμώδη) εδάφη οι βλαστοί αναπτύσσονται ανεμπόδιστα, ταχύτερα και πιο εύκολα με αποτέλεσμα η παραγωγή να είναι καλύτερης ποιότητας και μεγαλύτερη σε σχέση με τα βαριά εδάφη. Η φύτευση των ριζωμάτων σε βάθος μεγαλύτερο των 30 cm έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή μικρότερου αριθμού βλαστών, μεγαλύτερου όμως πάχους.

Στη χώρα μας παράγεται σχεδόν κατά αποκλειστικότητα λευκό σπαράγγι (95%) και σε ελάχιστες ποσότητες πράσινο.

Τα σπαράγγια αποτελούν πηγή πλούσια σε μείγμα αντιοξειδωτικών και διάφορων άλλων φαινολών. Μεταξύ 23 κοινών λαχανικών που καταναλώνονται, το σπαράγγι έχει αναφερθεί ότι είναι το πλουσιότερο σε αντιοξειδωτικά, ενώ το κύριο συστατικό που είναι υπεύθυνο για την υψηλή βιοενέργεια του σπαραγγιού είναι οι φαινόλες. Το σπαράγγι είναι μια καλή πηγή βιταμίνης Α και C και μεταλλικών στοιχειών.

Καλλιεργείται κυρίως σε Μακεδονία και Θράκη

Το ελληνικό σπαράγγι παράγεται από δεκάδες ομάδες παραγωγών και αγροτικούς συλλόγους στον Εβρο, στα Γιαννιτσά, στην Καβάλα, την Αιτωλοακαρνανία και την Ξάνθη, μεταξύ των οποίων και ο αγροτικός συνεταιρισμός κοινής γεωργικής εκμετάλλευσης Τυχερού Εβρου, που ιδρύθηκε το 1991 από παραγωγούς της περιοχής.

Με σκοπό την καλλιέργεια, τυποποίηση και εξαγωγή νωπού σπαραγγιού, η ομάδα παραγωγών Τυχερού που αποτελείται από 23 μέλη, εξάγει το 100% της παραγωγής της στη Γερμανία. Η Ομάδα Παραγωγών Τυχερού σήμερα λειτουργεί υπό κοινή διαχείριση ως προς:

• την υποδομή (διαλογητήριο, ψυκτικοί θάλαμοι, κονσερβοποιείο, Γραφεία και Μηχανογράφηση)
• τον κοινό εξοπλισμό για την καλλιέργεια,
• τις κοινές υπηρεσίες ως προς την τεχνική στήριξη στην καλλιέργεια, σε όλα τα στάδια παραγωγής και τυποποίησης,
• την κοινή εξαγωγή για το σύνολο της παραγωγής (το 100% της παραγωγής διατίθεται στη Γερμανία).

Οι τεχνικές καλλιέργειας και οι αποδόσεις της φυτείας

Το κόστος προετοιμασίας και εγκαταστάσεων για την καλλιέργεια σπαραγγιών μπορεί να είναι υψηλό, ωστόσο το εισόδημα που μπορούν να πετύχουν οι παραγωγοί σύμφωνα με τις στρεμματικές αποδόσεις μιας φυτείας με σπαράγγια φθάνει και ξεπερνά τα 2.500 ευρώ.

Συγκεκριμένα, η καλλιέργεια του σπαραγγιού και ιδιαίτερα του λευκού, έχει υψηλό κόστος, κυρίως λόγω της ανάγκης χρήσης των πλαστικών κάλυψης για την πρωίμηση της παραγωγής, της ανάγκης για καθημερινή συλλογή, της υψηλής τιμής του πολλαπλασιαστικού υλικού, αλλά και των ειδικών καλλιεργητικών χειρισμών που απαιτεί. Ωστόσο, η καλλιέργεια αυτή φτάνει να αποδίδει ανά στρέμμα 1.000 - 1.300 κιλά, προς 2 έως 2,3 ευρώ το κιλό για την κατηγορία ποιότητας 22+ και 1 έως 1,5 ευρώ για την κατηγορία ποιότητας κορυφής.

Βέβαια, η τιμή πώλησης του σπαραγγιού στις αγορές του εξωτερικού εξαρτάται από την ποιότητα του προϊόντος και την εποχή διάθεσής του.

Η παραγωγή λευκών σπαραγγιών επιτυγχάνεται με την κατασκευή "σαμαριών" (αναχωμάτων), πριν την περίοδο της συγκομιδής, περίπου στα μέσα Ιανουαρίου με μέσα Φεβρουαρίου, αρχίζοντας από το δεύτερο έτος από τη φύτευση, και για όλη τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου.

Οι εμπορεύσιμοι βλαστοί συλλέγονται πριν εξέλθουν από το έδαφος. Από το κόστος της καλλιέργειας, το 75% είναι για την παραγωγή και το 25% για την εμπορία. Η συλλογή αρχίζει από το 1ο - 3ο έτος μετά την εγκατάσταση των ριζωμάτων στον αγρό, ενώ αξιόλογη συγκομιδή σημειώνεται από το 5ο έτος και μετά, μέχρι το 10ο έτος. Η έναρξη της συλλογής στην Ελλάδα γίνεται από νωρίς τον μήνα Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο, δηλαδή αρκετά πρώιμα ώστε να επιτυγχάνονται υψηλές τιμές στις διεθνείς αγορές.

Θερμοκρασία

Η απόδοση του σπαραγγιού στα εύκρατα κλίματα την άνοιξη διαφοροποιείται ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας κατά την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο καθώς και κατά τη διάρκεια της τρέχουσας συγκομιδής. Ο βαθμός στον οποίο είναι "ισορροπημένο" το καλοκαίρι ως προς τους δύο αυτούς περιβαλλοντικούς παράγοντες επηρεάζει τον αριθμό και τη διάμετρο βλαστών που θα παραχθούν την άνοιξη.

Οι ανάγκες της καλλιέργειας σπαραγγιού σε νερό σχετίζονται με την εποχή και την ποσότητα της βλάστησης.

Η άρδευση κατά την περίοδο του σχηματισμού της βλάστησης αυξάνει την απόδοση σε εδώδιμους βλαστούς, κατά την επόμενη χρονιά, αυξάνοντας και τον αριθμό και τη διάμετρό τους.

H αύξηση της απόδοσης προκύπτει από την αύξηση της φωτοσυνθετικής ικανότητας των φυτών, που οδηγεί στην αποθήκευση μεγαλύτερων ποσοτήτων υδατανθράκων στο ρίζωμα των φυτών, από τους οφθαλμούς του οποίου συγκομίζονται οι εδώδιμοι βλαστοί την επόμενη άνοιξη.

Αντίθετα, η άρδευση κατά τη διάρκεια της περιόδου συγκομιδής μειώνει την απόδοση, πιθανότατα λόγω μείωσης της θερμοκρασίας του εδάφους.

Η μορφή και το σχήμα του βλαστού καθορίζουν την ποιότητα

Η κατάταξη των βλαστών σπαραγγιού σε κατηγορίες ποιότητας γίνεται με βάση διάφορα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την εμφάνιση των βλαστών (π.χ. σχήμα, μορφή, μήκος και διάμετρος βλαστών, σχήμα, μορφή και χρώμα κορυφής κ.ά.).

H μορφή και το σχήμα των βλαστών και των κορυφών είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται ως κριτήριο ποιότητας του λευκού σπαραγγιού μαζί με το μήκος και τη διάμετρο των βλαστών, την υφή (σκληρότητα, τρυφερότητα) και την υγιεινή κατάσταση (συμπτώματα ασθενειών ή εντομολογικών προσβολών).

H εμφάνιση ολόκληρων των βλαστών καθώς και των κορυφών είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό που χρησιμοποιείται ως αρχικό κριτήριο για την ποιότητα του λευκού σπαραγγιού σε όλη την αλυσίδα της διάθεσης.

Το χρώμα όμως της άκρης (κορυφής) είναι η βάση της ταξινόμησης των λευκών σπαραγγιών σε εμπορικές κατηγορίες, ενώ βλαστοί με πορφυρό χρώμα (βιολέ) στην κορυφή τους εκτιμούνται με υποβάθμιση της ποιότητάς τους. Η βιολέ απόχρωση της κορυφής των βλαστών οφείλεται στη σύνθεση ανθοκυανών στον επιδερμικό ιστό.

Η υφή είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στον καθορισμό της ποιότητας, που γίνεται αντιληπτή από τον καταναλωτή αφού αγοράσει και καταναλώσει το προϊόν και καθορίζεται από την περιεκτικότητα των βλαστών σε ίνες.

Η απόδοση, η πρωιμότητα και η ποιότητα του σπαραγγιού επηρεάζονται από διάφορους παράγοντες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, όπως οι εδαφοκλιματικές συνθήκες, οι καλλιεργητικές φροντίδες, ο γενότυπος κ.ά.

Η θερμοκρασία σε όλη τη διάρκεια του έτους ασκεί καθοριστική επίδραση στα διάφορα στάδια αύξησης και ανάπτυξης των βλαστών και της βλάστησης και καθορίζει τόσο την πρώιμη, όσο και τη συνολική παραγωγή. Επιπλέον, η θερμοκρασία ασκεί σημαντική επίδραση στην ποιότητα των βλαστών.

Βλαστοί που αναπτύσσονται σε υψηλές θερμοκρασίες είναι πιο τρυφεροί και έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε ίνες. Ωστόσο, εάν κατά τη διάρκεια της συγκομιδής επικρατήσουν πολύ υψηλές θερμοκρασίες, παρατηρείται άνοιγμα τις κορυφής, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ποιότητα και οι βλαστοί να καθίστανται μη εμπορεύσιμοι. Γενικά η σταθερή θερμοκρασία των 28οC εμφανίζεται ως η πιο ευνοϊκή θερμοκρασία για το σπαράγγι όσον αφορά ανάπτυξη βλαστών για όλες τις ποικιλίες, γιατί σε αυτή τη θερμοκρασία τα φυτά του σπαραγγιού παράγουν τη μέγιστη απόδοση και μέγεθος βλαστών.

Πηγή : http://www.ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Απόβλητα «ξαναζωντανεύουν» ξηραμένα χωράφια

Ξεκίνησε η άρδευση 4.000 στρεμμάτων από επεξεργασμένα απόβλητα του Βιολογικού Καθαρισμού του Δήμου Ηρακλείου, με στόχο μελλοντικά το πότισμα να επεκταθεί σε 30.000 στρέμματακαλλιεργειών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας ethnos.gr, σε πρώτη φάση αρδεύονται 4.000 στρέμματα αμπελώνων, ελαιώνων και κηπευτικών περιμετρικά της πόλης του Ηρακλείου.

Το πότισμα σε εκτάσεις που μέχρι σήμερα ήταν ξηραμένες γίνεται από τις εγκαταστάσεις της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑΗ) στη Φοινικιά Ηρακλείου, μέσω μιας πρωτοποριακήςμονάδας τριτοβάθμιας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων.

Το νερό υφίσταται ειδική επεξεργασία, απολυμαίνεται με υπεριώδη ακτινοβολία (UV) και στη συνέχεια μέσω αντλιοστασίων και αγωγών οδηγείται στις υφιστάμενες αρδευτικές δεξαμενές και τελικά στα δίκτυα άρδευσης των περιοχών Προφήτη Ηλία, Βασιλειών και Αγίου Βλάσση.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι επιδράσεις του επεξεργασμένου νερού στη φυτική παραγωγή θα τεθούν υπό αυστηρή παρακολούθηση, αφού θα ελέγχονται εργαστηριακά για μήνες, ώστε να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τα αποτελέσματα της άρδευσης με αυτόν τον τρόπο

www.agrotikabook.gr 

Διαβάστε περισσότερα ...

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΗΓΗ ΝΕΡΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΡΕΥΜΑ 230V 3000W.

Δείτε  το βίντεο

Διαβάστε περισσότερα ...

Κρανιά: Το “αουτσάιντερ” της εναλλακτικής καλλιέργειας

Η ζήτηση για προϊόντα κράνου αυξάνεται διαρκώς τα τελευταία χρονιά στην ευρωπαϊκή βιολογική αγορά, με την προσφορά να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Αν και γνωστή από την αρχαία Ελλάδα, μόλις τα τελευταία χρόνια αρχίζει να κερδίζει μια θέση μεταξύ των πολλά υποσχόμενων καλλιεργειών, εντασσόμενη και σε χρηματοδοτικά προγράμματα του υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης. Ο λόγος για την κρανιά, ένα αυτόχθονο, μακρόβιο δέντρο, προσαρμοσμένο στις κλιματικές και εδαφικές συνθήκες της χώρας μας, που θεωρείται ιδανικό για ορεινές και ημιορεινές περιοχές.

Η κρανιά, καθώς πρόκειται για δέντρο δασικό που αυτοφύεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας, ουδέποτε καλλιεργήθηκε σε εμπορική κλίμακα κατά το παρελθόν. Όμως, ο καρπός της, το κράνο,διαθέτει εξαιρετικά ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, καθώς περιέχει βιταμίνες C και Ε, καροτινοειδή και φαινολικές ενώσεις. Οι ιδιότητες αυτές έχουν φέρει σταδιακά τα κράνα στο προσκήνιο των εναλλακτικών καλλιεργειών, με τη ζήτηση από τις οργανωμένες ευρωπαϊκές αγορές να αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο.

Σε αντίθεση με άλλες καλλιέργειες, η κρανιά τώρα «ανακαλύπτεται» από τους μεγάλους παραγωγούς, κάτι που καθιστά τη συμβολαιακή της καλλιέργεια πολλά υποσχόμενη. Προοπτική ιδιαίτερα ευοίωνη, καθώς συγκαταλέγεται, μαζί με τα συγγενή βατόμουρα και μούρα, στις σημαντικότερεςυπερτροφές (super foods), αυτές που περιέχουν ισχυρές ουσίες, που ενδυναμώνουν το αγγειακό σύστημα. Μάλιστα, λόγω της διατροφικής της αξίας, των αντιοξειδωτικών και των φαρμακευτικών ιδιοτήτων της, αξιοποιείται και στη φαρμακοβιομηχανία.

Έρευνες απέδειξαν ότι τα κράνα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φλαβονοειδή, ανθοκυάνες και φαινολικά παράγωγα. Σε άλλες εργαστηριακές έρευνες βρέθηκε μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe) αλλά και βιταμίνη C (103 mg/100 g), καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε ασκορβικό οξύ (4873 mg/100 g, περισσότερο από φράουλες, πορτοκάλια και ακτινίδια), καροτίνη και τανίνες.

Τα μυστικά της καλλιέργειας

 

Σε αντίθεση με άλλες απαιτητικές καλλιέργειες, η κρανιά τα πρώτα χρόνια ζωής της σχεδόν ζητά μόνο… νερό. Χαρακτηρίζεται από εξαιρετική αντοχή και δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Ευδοκιμεί σχεδόν σε όλα τα είδη των εδαφών και σε όλες τις θερμοκρασίες, ακόμα και σε εξαιρετικά χαμηλές, ενώ δεν χρειάζεται επίπονη εργασία και σπάνια κλαδεύεται. Ωστόσο, όπως σημειώθηκε, όταν το δέντρο είναι νεαρό, χρειάζεται άφθονο νερό. Επιθυμητό είναι να υπάρχει νερό και να αρδεύονται κάθε 10-15 ημέρες κατά τη θερινή, άνομβρη περίοδο. Καθώς δεν χρειάζεται φυτοφάρμακα και λιπάσματα, τα προϊόντα της είναι100% βιολογικά.

Η κρανιά είναι κατάλληλη για ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Η εκμετάλλευση αυτών των εκτάσεων είναι δυνατή μόνο με καλλιέργειες που δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικές, δεν χρειάζονται, δηλαδή, εντατική φροντίδα.Έτσι, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν στους οριακής απόδοσης μικρούς αγρούς, που συνήθως συναντώνται στην ορεινή και ημιορεινή Ελλάδα. Για τον λόγο αυτό, θεωρείται πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για την υψομετρική ζώνη μεταξύ 300 και 800 μέτρων, ενώ μπορεί να καλλιεργηθεί και σε εγκαταλειμμένα χωράφια.

Φύτευση

Τα δενδρύλλια φυτεύονται στα τέλη Οκτωβρίου, σε χαμηλά υψόμετρα, ή στις αρχές Μαρτίου, σε μεγαλύτερα υψόμετρα, με πιο χαμηλές θερμοκρασίες (60-85 δενδρύλλια/στρέμμα). Ανθίζει τον χειμώνα (Ιανουάριο-Φεβρουάριο), ενώ οι καρποί ωριμάζουν στα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου.

Οι νωποί, ώριμοι σπόροι της κρανιάςσπέρνονται σε εξωτερικά παρτέρια. Ο σπόρος πρέπει να αποσπάται από τη σάρκα, διότι αυτή περιέχει απαγορευτικά εκβλάστησης. Σπόρος από συντήρηση στρωματώνεται σε ψυχρό χώρο για 3-4 μήνες και σπέρνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα την άνοιξη. Επειδή ο σπόρος της κρανιάς φυτρώνει δύσκολα, αναφέρεται πως και μια βραχεία περίοδος θερμής στρωμάτωσης, που προηγείται της ψυχρής, βελτιώνει την εκφύ-τρωση. Η εκφύτρωση συντηρημένου σπόρου είναι πολύ αργή και μπορεί να πάρει και 18 μήνες. Τα σπορόφυτα πρέπει να μεταφυτεύονται σε μικρά δοχεία και να διατηρούνται σε θερμοκήπιο τον πρώτο χειμώνα. Την άνοιξη μεταφέρονται σε εξωτερική έκταση του φυτωρίου, αμέσως μετά την παρέλευση των παγετών.

Πολλαπλασιασμός

Η κρανιά πολλαπλασιάζεται με σπόρους, μοσχεύματα και παραφυάδες. Νέα φυτά μπορεί να προέλθουν και από μοσχεύματα μαλακού ξύλου βλαστών στο τέλος της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού, ή από μοσχεύματα ημίσκληρου ξύλου στο μέσον ή το τέλος του καλοκαιριού, ή από μοσχεύματα σκληρού ξύλου στο τέλος φθινοπώρου ή τον χειμώνα. Επίσης, μπορεί να πολλαπλασιαστεί με παραφυάδες ή εναέριες καταβολάδες. Η συλλογή του καρπού γίνεται με άπλωμα διχτύων και δόνηση των κλαδιών. Ο καρπός πλένεται και είτε καταναλώνεται νωπός είτε ψύχεται την ίδια ημέρα.

Θα πρέπει, όμως, να σημειωθεί πως η καρποφορία αρχίζει από το 4ο με 5ο έτος, ενώ φτάνει στην κορύφωση της στο 15ο έτος, με την παραγωγή τότε να ξεπερνά τον 1 τόνο ανά στρέμμα. Έτσι, σε βάθος χρόνου και σε πλήρη ανάπτυξη των δέντρων, η παραγωγή μπορεί να αποφέρει μέχρι και 1.500 ευρώ ανά στρέμμα, έσοδο σημαντικό, δεδομένου ότι τα έξοδα είναι σχεδόν αμελητέα. Επιπλέον, προβλέπονται ενισχύσεις από 40% έως και 75% για την εγκατάσταση φυτείας, ανάλογα με την ιδιότητα του δικαιούχου και τον τόπο της μόνιμης κατοικίας ή έδρας.

Από το χωράφι στη μεταποίηση

Αν και θεωρείται «θαυματουργό» φυτό, οι χρήσεις και τα προϊόντα της κρανιάς δεν είναι ιδιαίτερα πολλά. Μόλις τα τελευταία χρόνια ένας παραγωγός από την Κυψέλη Ημαθίας, ο Κώστας Ντούλιας, ο οποίος θεωρείται από τους πρωτοπόρους της συγκεκριμένης καλλιέργειας, δημιούργησε στην Ελλάδα τον πρώτο πρότυπο συστηματικό βιολογικό κρανεώνα, 16 στρεμμάτων, και εδώ και χρόνια ασχολείται με την παραγωγή, την εμπορία και τη μεταποίηση της κρανιάς και των προϊόντων της (εκχύλισμα κράνων, κομπόστα, κρανοποτό, μαρμελάδα, γλυκό, αφέψημα κ.ά.).

Η εκμετάλλευση αυτή επικεντρώνεται στην έρευνα της ανάπτυξης της κρανιάς και τη χρησιμότητα των καρπών διαφορετικών ποικιλιών της στη μεταποίηση και διαθέτει φυτώριο με δενδρύλλια κρανιάς, σπορόφυτα ή εμβολιασμένα. Αποτέλεσμα της χρόνιας ενασχόλησης του συγκεκριμένου καλλιεργητή ήταν και η δημιουργία παραγωγικών ποικιλιών, στις οποίες έδωσε το όνομά του και κατοχυρώθηκαν από το Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (CPVO).

Στην Ευρώπη υπάρχουν διάφορες ποικιλίες, με κίτρινους, λευκωπούς και μοβ καρπούς. Η ποικιλία Jolicoπαράγει νόστιμους και γλυκείς καρπούς, μεγάλους σε μέγεθος. Η ποικιλία Pioneer φημίζεται για τους εύχυμους, γλυκείς και αρωματικούς, αχλαδόμορφους καρπούς της, που φτάνουν σε μέγεθος τα 35 χιλιοστά.

Αλλά στο φυτώριο «Ντούλια» καλλιεργούνται και δοκιμασμένες ελληνικές ποικιλίες, με άριστα χαρακτηριστικά.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι Έλληνες καλλιεργητές παραλαμβάνουν τη σκυτάλη στην καλλιέργεια της κρανιάς. Καθώς η κρανιά αγαπά το υψόμετρο, οι περισσότερες καλλιέργειες εντοπίζονται σήμερα στη Ροδόπη, τις Σέρρες, την Ημαθία, την Κοζάνη, αλλά και την Ήπειρο, από παραγωγούς που έχουν εκτάσεις σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές, οι οποίες, κατά κύριο λόγο, ήταν ακαλλιέργητες επί σειρά πολλών ετών.

Σε πολλές περιπτώσεις, αναφέρουν οι ειδικοί, η καλλιέργεια της κρανιάς λειτουργεί συμπληρωματικά με άλλες δραστηριότητες. Αυτό συμβαίνει καθώς πολλοί αγρότες διαθέτουν εκτάσεις σε ορεινά σημεία, οι οποίες ελάχιστα αξιοποιούνται. Έτσι, κάποιοι δοκιμάζουν την κρανιά, μεταπουλώντας στη συνέχεια τον καρπό της. Επίσης, τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη καλλιέργεια κερδίζει έδαφος και σε γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σερβία και η Τουρκία.

Κράνα, όχι κράνμπερι

Ένα από τα πιο συχνά λάθη που γίνονται αναφορικά με την κρανιά (Cornus mas) είναι η σύνδεση της με το κράνμπερι (Vaccinium macrocarpon), περισσότερο συγγενές με το μύρτιλλο. Το κράνμπερι είναι αειθαλής θάμνος με καταγωγή από τη Β. Αμερική. Οι καρποί του έχουν σκούρο βυσσινί χρώμα, με απαλή γεύση μήλου, και θεωρούνται επίσης ευεργετικοί για την υγεία. Αντίθετα, η ελληνική κρανιά είναι δέντρο φυλλοβόλο που αυτοφύεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας, με κόκκινους γυαλιστερούς καρπούς και ακόμα περισσότερες ευεργετικές ιδιότητες.

Μια «άγνωστη» σούπερ-τροφή με υψηλή διατροφική αξία

Αν και η αξία του ξύλου και των καρπών της έχει επισημανθεί ήδη από την εποχή του Ιπποκράτη και στην αρχαία Ελλάδα έφτιαχναν δόρατα και βέλη από το ξύλο της, ακόμα πιο χρήσιμη ήταν στην παραδοσιακή ελληνική βοτανοθεραπεία, καθώς τα κράνα συμπεριλαμβάνονται στην καταπολέμηση αρκετών ασθενειών που σχετίζονται με την πέψη.

Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διαπιστώνεται πως τα κράνα είναι σημαντικής διατροφικής αξίας, καθώς είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και η ολική αντιοξειδωτική τους ικανότητα είναι υψηλότερη από κάθε άλλο φρούτο με το οποίο συγκρίθηκαν. Συγκεκριμένα, εξετάστηκαν ελληνικές ποικιλίες κρανιάς που ήδη καλλιεργούνται και έγινε σύγκριση με 62 ποικιλίες από 17 είδη οπωροφόρων με τη μέθοδο ΕΚΛΡ. Όπως προέκυψε, η αντιοξειδωτική ικανότητα των διαφόρων ειδών που μελετήθηκαν -με φθίνουσα σειρά- ήταν: κράνα, τζίτζιφα, κεράσια, κόκκινα σταφύλια, βατόμουρα, αχλάδια, λωτοί, δαμάσκηνα, ροδάκινα, λευκά σταφύλια, ρόδια, μήλα, νεκταρίνια, ακτινίδια, κυδώνια, σύκα, βερίκοκα. Διαφοροποιήσεις βρέθηκαν και μεταξύ ποικιλιών του κάθε είδους.

Σήμερα νέες έρευνες αποδεικνύουν πως τα κράνα περιέχουν υψηλό επίπεδο φλαβανοειδών και ανθοκυάνης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και ωρίμανσης του καρπού. Επίσης, έχει διαπιστωθεί με εργαστηριακές αναλύσεις ότι περιέχουν βιταμίνη C και είναι πλούσια σε καροτίνη, πηκτίνη και τανίνη, καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe). Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφική έρευνα τηςΦαρμακευτικής Σχολής του Α.Π.Θ., το κράνο περιέχει φλαβανοειδή, ανθοκυανίνες, έντονα αντιοξειδωτικά και φαινολικά παράγωγα. Λόγω των εμπεριεχομένων τανινών έχει, επίσης, στυπτικές ιδιότητες.

Γνωστή από την αρχαία Ελλάδα

Η κρανιά (Cornus mas) είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που αυτοφύεται στη νότια Ευρώπη και στη νοτιοδυτική Ασία. Στη χώρα μας συναντάται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα, ως θάμνος ή ως δέντρο 5-12 μέτρων. Έχει σκούρους καφέ βραχίονες και πράσινα φύλλα, που γίνονται κίτρινα το φθινόπωρο και πέφτουν τον χειμώνα (φυλλοβόλο). Ειδικότερα τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, έχει κίτρινα άνθη σε γυμνά κλαδιά και κόκκινους εδώδιμους καρπούς, με σαρκώδες περίβλημα, που φτάνουν σε μήκος τα 1,5-2 εκ. και ωριμάζουν από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο, τα γνωστά «κράνα». Οι καρποί της κρανιάς δεν πρέπει να συγχέονται με τα κράνμπερι (μύρτιλλα μακρόκαρπα).

Παρά το γεγονός ότι είναι φυτό της εύκρατης ζώνης, αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Ευδοκιμεί σχεδόν σε όλους τους τύπους των εδαφών, αλλά προτιμά εδάφη χαλαρά και κυρίως ασβεστολιθικά. Είναι φυτό που αγαπά το φως, ενώ αντέχει στην ξηρασία και στους παγετούς. Μια από τις σημαντικότερες χρήσεις της κρανιάς είναι ότι αποτελεί όμορφο καλλωπιστικό φυτό, αφού ανθίζει μέσα στον χειμώνα, ενώ και την περίοδο ωρίμανσης των καρπών είναι εξαιρετικά ελκυστική. Η κρανιά χρησιμοποιείται στην κηποτεχνία, με κυρίαρχα χαρακτηριστικά την εποχή και τη διάρκεια άνθισης.

Στην «Ιλιάδα»

Το δέντρο είναι γνωστό από την εποχή του Ομήρου με το όνομα «κράνεια», και μάλιστα αναφέρεται στην «Ιλιάδα» (Π, 767). Ο Όμηρος αναφέρει ότι η φοβερή Κίρκη παρέθεσε στον Οδυσσέα και στην παρέα του για τροφή «καρπόν κρανείας και άκυλλον βάλανον», κράνα, δηλαδή, και πουρναρίσια βαλανίδια.

Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό όσο και το κόκκαλο και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια. Σύμφωνα με τον Παυσανία, οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο με ξυλεία κρανιάς από το ιερό δάσος του Απόλλωνα. Από το ίδιο ξύλο φτιάχνονταν και τα μακεδονικά δόρατα, οι γνωστές«σάρισες». Ήδη από την αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν οι καρποί της κρανιάς και για φαρμακευτικούς σκοπούς. [Κώστας Γιαννόπουλος, αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 13ης Αυγούστου

www.capital.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

ΜΟΥΡΑ ΕΝΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΣΑΣ

Moύρα: Ένας πολύχρωμος θρεπτικός θησαυρός
της Τζούλης Αποστολάτου
 

Βατόμουρα, μαύρα, μπλε, κόκκινα και λευκά μούρα, σμέουρα, κράνμπερι, φραμπουάζ, μύρτιλα, φράουλες, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και φτωχά σε θερμίδες, υδατάνθρακες και λίπος. Χάρη σε αυτά τα χαρακτηριστικά τους, κατατάσσονται ανάμεσα στα πιο ωφέλιμα φρούτα για την υγεία, ενώ κερδίζουν μία από τις πρώτες θέσεις στη λίστα με τις «σούπερ» τροφές. Προστατεύουν από διάφορες μορφές καρκίνου, καρδιαγγειακά νοσήματα, προφυλάσσουν την υγεία του εντέρου και ενισχύουν τις λειτουργίες του εγκεφάλου. Μπορείτε, λοιπόν, να τα εντάξετε στη διατροφή σας με διάφορους τρόπους και να επωφεληθείτε από τις ευεργετικές τους δράσεις.

«Βόμβα» θρεπτικών συστατικών
Όλα τα είδη μούρων περιέχουν σε μεγαλύτερες ή μικρότερες ποσότητες τα παρακάτω θρεπτικά συστατικά:

Βιταμίνες C και Ε Ένα φλιτζάνι χυμός μαύρων μούρων περιέχει το 50% της ημερήσιας συνιστώμενης δόσης βιταμίνης C, η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό, έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και περιορίζει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων και καρκίνου. Η βιταμίνη Ε προστατεύει από τις καρδιαγγειακές παθήσεις, επιταχύνει την επούλωση των τραυμάτων και δυναμώνει το ανοσοποιητικό.
Ανθοκυανίνες Είναι οι χρωστικές ουσίες που ευθύνονται για το έντονο χρώμα των μούρων και βρίσκονται σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στα μαύρα και τα μπλε μούρα. Είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά και, σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, προστατεύουν από καρδιαγγειακά νοσήματα και μορφές καρκίνου, καθώς διαθέτουν αντιφλεγμονώδη, αγγειοπροστατευτική αλλά και υπογλυκαιμική δράση.
Κηκιδικό οξύ Πρόκειται για άλλο ένα αντιοξειδωτικό. Προστατεύει το δέρμα από την υπεριώδη ακτινοβολία και εξουδετερώνει τη δράση των καρκινικών κυττάρων, εμποδίζοντας την ανάπτυξη όγκων.
Καροτενοειδή Μπλοκάρουν τις ελεύθερες ρίζες -τον κύριο εχθρό των κυττάρων-, αποτρέπουν την πρόωρη γήρανση και ενισχύουν το ανοσοποιητικό.
Φυτοοιστρογόνα Έχουν ήπια δράση που μοιάζει με αυτήν των οιστρογόνων που εκκρίνει ο γυναικείος οργανισμός. Περιορίζουν τον κίνδυνο θρομβώσεων, εγκεφαλικών, καρδιακών αρρυθμιών, μειώνουν τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια και ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση.
Μέταλλα και ιχνοστοιχεία Τα μούρα είναι πλούσιες πηγές σιδήρου, ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου και σεληνίου. Η παρουσία τους σε επαρκείς ποσότητες στον οργανισμό είναι καθοριστική για πολλές ζωτικές λειτουργίες.

Η γνώμη της επιστήμης
Τα επιστημονικά συμπεράσματα για την ευεργετική δράση των μούρων στην υγεία στηρίζονται σε εργαστηριακά πειράματα που έχουν γίνει σε ανθρώπους και σε πειραματόζωα και αφορούν κυρίως τα μαύρα και τα μπλε μούρα, που θεωρούνται και τα πιο θρεπτικά.

«Ασπίδα» κατά του καρκίνου
Μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Cancer Prevention Research», αποδεικνύει ότι η κατανάλωση εκχυλίσματος μαύρων μούρων από ασθενείς που πάσχουν από οικογενή αδενωματώδη πολυποδίαση μπορεί να μειώσει μέχρι και κατά 59% τους πολύποδες. Στις ΗΠΑ, ειδικοί του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο πραγματοποίησαν μελέτες σε πειραματόζωα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μαύρα μούρα αποτρέπουν την εμφάνιση κακοήθειας στη στοματική κοιλότητα, τον οισοφάγο και το παχύ έντερο. Τέλος, έρευνες του αμερικανικού ερευνητικού κέντρου για τον καρκίνο του μαστού «James Graham Brown» σε πειραματόζωα επιβεβαιώνουν τα παραπάνω συμπεράσματα και, επιπλέον, αναδεικνύουν τη δράση των μαύρων μούρων κατά του καρκίνου των πνευμόνων. Επίσης, το ίδιο ερευνητικό κέντρο μελετά τη δράση των μαύρων μούρων σε γυναίκες με καρκίνο στους πνεύμονες.

«Αγαπούν» την καρδιά
Πρόσφατη φιλανδική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «American Journal of Clinical Nutrition» και στην οποία έλαβαν μέρος 72 άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 58 έτη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατανάλωση μούρων μειώνει τη συστολική αρτηριακή πίεση και αυξάνει τα επίπεδα καλής χοληστερίνης στο αίμα. Επίσης, το Κέντρο Προληπτικής Καρδιολογίας της Κλινικής του Κλίβελαντ στις ΗΠΑ συγκαταλέγει τα μούρα στις 25 τροφές που προφυλάσσουν την καρδιά.

Προστατεύουν το έντερο
Σύμφωνα με έρευνα του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο σε μικρό αριθμό ασθενών με οισοφάγο Barrett (χρόνιος ερεθισμός του οισοφάγου λόγω της παλινδρόμησης των γαστρικών υγρών), τα μαύρα μούρα «φρενάρουν» την εξέλιξη της νόσου. Επίσης, μελέτη του Πανεπιστημίου του Λουντ στη Σουηδία υποστηρίζει ότι ο σίδηρος που περιέχουν τα μπλε μούρα προστατεύει από διάφορες παθήσεις του εντέρου, όπως η ελκώδης κολίτιδα.

Βελτιώνουν τη μνήμη
Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι στις ΗΠΑ, 2 φλιτζάνια χυμού μύρτιλων την ημέρα θωρακίζουν τη μνήμη. Στα σχετικά πειράματα συμμετείχαν 18 εθελοντές πάνω από 70 ετών. Όσοι έπιναν καθημερινά 2 φλιτζάνια χυμού μύρτιλων, μετά από 12 εβδομάδες αποστήθιζαν λέξεις ευκολότερα και ανταποκρίνονταν καλύτερα στα μαθησιακά τεστ που τους υπέβαλαν. Επίσης, μελέτη που έγινε σε πειραματόζωα στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ της Μεγάλης Βρετανίας απέδειξε ότι ο εμπλουτισμός του διαιτολογίου τους με μπλε βατόμουρα για 12 εβδομάδες βελτίωσε τη μνήμη τους και επιδιόρθωσε βλάβες στον εγκέφαλό τους που προκλήθηκαν λόγω γήρανσης.

Καταναλώνετε τα φρέσκα και τα κατεψυγμένα μούρα το πολύ μέσα σε μία ημέρα και αμέσως αφού τα πλύνετε, γιατί χαλάνε εύκολα.

Καταπολεμούν τις ουρολοιμώξεις
Έρευνα της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ σε ηλι­κιωμένες γυναίκες, που έπιναν 1-2 ποτήρια χυμό κράνμπερι καθημερινά για 6 μήνες, απέδειξε ότι ο αριθμός των βακτηριδίων στην ουροδόχο κύστη τους περιορίστηκε και, επιπλέον, είχαν σχεδόν 60% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν λοιμώξεις στην περιοχή.

Τι θα βρείτε στην αγορά
Σε μεγάλα σουπερμάρκετ και καταστήματα υγιεινής διατροφής θα βρείτε: ➔Φρέσκα, κατεψυγμένα ή αποξηραμένα βατόμουρα, μαύρα, μπλε, κόκκινα μούρα, μύρτιλα, φράουλες και κράνμπερι. ➔Χυμό μαύρων, μπλε, κόκκινων μούρων και κράνμπερι. ➔Ανάμεικτο χυμό με άλλα φρούτα του δάσους. ➔Λικέρ. Εκτός από τα προϊόντα της φράουλας, όλα τα υπόλοιπα εισάγονται. Το κράνμπερι, επίσης, πωλείται και σε ταμπλέτες, ως συμπλήρωμα διατροφής.

Πώς θα τα εντάξετε στη διατροφή σας

Επίσημες οδηγίες για τις ποσότητες μούρων που θα πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά, ώστε να επιφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα στην υγεία, δεν υπάρχουν. Μπορείτε, όμως, να τα εντάξετε στο καθημερινό σας διαιτολόγιο με διάφορους τρόπους:

Δοκιμάστε τα στο πρωινό Ή σαν σνακ
• Πιείτε 1 ποτήρι χυμό μαύρων μούρων ή γευτείτε μια χούφτα φρέσκα ή κατεψυγμένα μούρα.
• Αλείψτε μαρμελάδα μούρων στο ψωμί.
• Βάλτε μια χούφτα μούρα στο γιαούρτι ή στα δημητριακά.

Βάλτε τα στα φαγητά και στις σαλάτες
• Φτιάξτε σος από μούρα για το κοτόπουλο και για το χοιρινό.
• Συνοδεύστε τα λευκά τυριά με φρέσκα μούρα.
• Ρίξτε φρέσκα ή κατεψυγμένα μούρα σε πράσινες σαλάτες (π.χ. ρόκα, μαρούλι, αντίδια). Για περισσότερη νοστιμιά, προσθέστε καρύδια και αβοκάντο.

Φτιάξτε υγιεινά γλυκά
Του κουταλιού, smoothie, cheesecake με μαρμελάδα μούρων.

http://www.vita.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...