Μόνιμη φυσική και αστική καλλιέργεια (video)

Δείτε αυτό το καταπληκτικό video που αποτελείτε από τρία ντοκιμαντέρ, με ανθρώπους που ασχολούνται με τη μόνιμη καλλιέργεια, δασική και αστική καλλιέργεια και μας δείχνουν πολλά μυστικά για την επιτυχία του βιολογικού, αυτό-υποστηριζόμενου κήπου.

Permaculture - ΠΕΡΜΑΚΟΥΛΤΟΥΡΑ (Μόνιμη Καλλιέργεια)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ

http://www.greenliving.co.uk/Articles/what'spermacultu.html

Τι είναι η μόνιμη καλλιέργεια;

Η λέξη permaculture προέρχεται από τη " permanent agriculture (μόνιμη γεωργία)" ή τη " permanent culture (μόνιμη καλλιέργεια) ". Είναι ένα σύστημα οικολογικού σχεδιασμού για ανθρώπινους οικισμούς, βασισμένο στην παρατήρηση των προτύπων στη φύση – στο κάτω κάτω, αφού η φύση έχει λύσει πολλά προβλήματα γιατί να μην αντιγράψουμε τις λύσεις της; Μιας και διαμορφώνεται σύμφωνα με τη φύση, είναι εγγενώς βιώσιμη, ή "μόνιμη". Είναι επίσης πολύ πρακτική. 

Πόσο καιρό εφαρμόζεται;

Ξεκίνησε στη δεκαετία του '70 από τους αυστραλούς οικολόγους Bill Mollisonκαι David Holmgren. Από τότε, η μόνιμη καλλιέργεια εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, και οι επαγγελματίες που την εξασκούν μπορούν να βρεθούν από το Νεπάλ ως τον Ισημερινό. Όντας μια νέα επιστήμη, είναι ακόμα μια εργασία σε εξέλιξη και έτσι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες να συμβάλλει κανείς. Όπως η φύση, έτσι και η μόνιμη καλλιέργεια γιορτάζει την ποικιλομορφία, γι’αυτό όσο περισσότερες ιδέες έρχονται σ’αυτή, τόσο ισχυρότερη γίνεται. 

Είναι η μόνιμη καλλιέργεια διαφορετική από την οργανική(βιολογική) καλλιέργεια;

Αν και στην πράξη αντλεί από μερικές πτυχές της οργανικής καλλιέργειας, έχει ένα ξεχωριστό σύνολο ηθικής και αρχών. Η κύρια διαφορά είναι στην προσέγγιση: η μόνιμη καλλιέργεια εξετάζει πώς όλα τα στοιχεία σε ένα σχέδιο αλληλεπιδρούν και λειτουργούν από κοινού. Μια βασική ιδέα της μόνιμης καλλιέργειας είναι ότι δεν πρέπει να σκάψετε το χώμα - στην πραγματικότητα, κάνοντας το καταστρέφουμε έτσι τη λεπτή ισορροπία των εντόμων, των μυκήτων και των μικροβίων που συντηρούν την εδαφολογική δομή. Αντ' αυτού, οι καλλιεργητές της μόνιμης καλλιέργειας(permaculturists) χρησιμοποιούν το προστατευτικό στρώμα από λινάτσα και κάνουν διαφορετικά σχέδια φύτευσης για να βοηθήσουν να ελεγχθούν τα αγριόχορτα και τα παράσιτα και να κρατηθεί το χώμα καλά ταϊσμένο. 

Χρειάζεστε ένα μικρό αγρόκτημα για να την εφαρμόσετε;

Όχι. Η μόνιμη καλλιέργεια μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε πτυχή ανθρώπινου οικισμού, από την στέγαση έως την κοινοτική καλλιέργεια τροφής, από τον αστικό σχεδιασμό έως την τοπική οικονομία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα αστικά, προαστιακά και αγροτικά περιβάλλοντα, και σε όλα τα κλίματα και τους πολιτισμούς. Η ελλοχεύουσα ηθική της για την φροντίδα της Γης, την φροντίδα των ανθρώπων και του δίκαιου καταμερισμού μπορεί να εφαρμοστεί σε μια ολόκληρη σειρά τομέων, από την αγορά προϊόντων δίκαιου εμπορίου(fair-trade) έως την οργάνωση μιας κοινοτικής εκδήλωση για τις τέχνες ή τον πολιτισμό, καθώς επίσης και τη προφανέστερη που είναι η καλλιέργεια τροφής και η κηπουρική.

Χρειάζεται πολύ χρόνο;

Όχι. Η μόνιμη καλλιέργεια προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει την εργασία, μέσω της προσεκτικής παρατήρησης και της ευφυούς εφαρμογής των βασικών αρχών. Παραδείγματος χάριν, με την εφαρμογή της αρχής της σχετικής τοποθέτησης σε ένα παρτέρι χορταρικών σε ένα σχεδιασμό, αυτό το παρτέρι χορταρικών θα καταλήξει πιθανώς δίπλα στην κουζίνα. Λιγότερη απόσταση περπατήματος σημαίνει λιγότερη προσπάθεια στο μάζεμα των χορταρικών! Πολλή έμφαση δίνεται στο καλό σχέδιο για να ελαχιστοποιηθεί η μελλοντική προσπάθεια που χρειάζεται στη διατήρηση του συστήματος. Οι permaculturists πιστεύουν ότι η φύση τείνει προς την αφθονία - εάν αφήνετε το έδαφος μόνο του αυτό θα ανανεωθεί και θα επανέλθει γρήγορα σε δασώδη μορφή. Το κλειδί είναι να τιθασσεύσουμε αυτή την αφθονία παρά να προσπαθήσουμε να την εξημερώσουμε. Να συνεργαστούμε με τη φύση παρά να πάμε ενάντια της. 

Τι μπορούμε να μάθουμε από τη μόνιμη καλλιέργεια;

Μιλώντας από την εμπειρία μας ως σπουδαστές της μόνιμης καλλιέργειας, διαπιστώνουμε ότι έχει μετασχηματίσει τον τρόπο που εξετάζουμε τον κόσμο - βλέπουμε πραγματικά τους εαυτούς μας ως τμήμα ενός μεγαλύτερου συστήματος, ενός ιστού της ζωής. Σε μια εποχή αποσύνδεσης (ξέρουμε από που προέρχονται τα τρόφιμα μας;) μπορεί να σας βοηθήσει να επανασυνδεθείτε με το έδαφος και να καταλάβετε το περιβάλλον σας καλύτερα. Οι αποφάσεις όπως από που αγοράζετε τα τρόφιμα, τι είδους μετακίνηση χρησιμοποιείτε, η επιλογή του προμηθευτή της ενέργειας σας, πώς διακοσμείτε και επιπλώνετε το σπίτι σας, και η χρήση που κάνετε του κήπου σας, αποκτούν περισσότερο νόημα ως τμήμα ενός ολιστικού συστήματος. Και επίσης είναι διασκέδαση! 

Πώς μπορεί η μόνιμη καλλιέργεια να ωφελήσει τη κοινωνία;

Με την έμφαση της στη συνεχή ανακύκλωση των πόρων (που περιλαμβάνουν όλα τα απόβλητα) και τη χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας, η μόνιμη καλλιέργεια έχει τη δυνατότητα να αποτρέψει την περαιτέρω αλλαγή του κλίματος καθώς επίσης και να επιληφθεί των αποτελεσμάτων της. Επιπλέον, με την παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου περίπου στα μέγιστα, τα φτηνά καύσιμα θα είναι σύντομα ένα πράγμα του παρελθόντος. Τα βασισμένα στο πετρέλαιο λιπάσματα, από τα οποία εξαρτάται σχεδόν όλη η συμβατική γεωργία, θα γίνουν τότε όλο και περισσότερο ακριβά, ανεβάζοντας το κόστος των τροφίμων. Λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητα της να παράγει άφθονες παραγωγές χωρίς τη χρησιμοποίηση τεχνητών λιπασμάτων ή των μηχανημάτων που καίνε πετρέλαιο, η μόνιμη καλλιέργεια προσφέρει μια πραγματική λύση στις μάστιγες της παγκόσμιας πείνας και της μείωσης των πόρων. Αντιπροσωπεύει ένα όραμα ελπίδας για το μέλλον και την επιβίωση του πλανήτη.

Πηγή: http://live-sustainably.blogspot.com/2006/07/permaculture-httpwww.html

Forum
http://forums.permaculture.org.au/

Διαβάστε περισσότερα ...

Σεμινάριο φυσικής καλλιέργειας-Παναγιώτης Μανίκης

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα βασικά της φυσικής καλλιέργειας

http://www.ftiaxno.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μαθαίνοντας από το ξυπόλητο κίνημα

Στο Ρατζαστάν της Ινδίας, ένα πρωτότυπο σχολείο μαθαίνει σε αγρότισσες και αγρότες --συχνά αγράμματους-- πώς να γίνουν μηχανικοί ηλιακής ενέργειας, τεχνίτες, οδοντίατροι και γιατροί, στα χωριά τους. 

Ονομάζεται Ξυπόλητο Κολέγιο κι ο ιδρυτής του, ο Μπάνκερ Ρόι, μας εξηγεί πώς λειτουργεί.

Διαβάστε περισσότερα ...

Καλλιέργεια κάππαρης..μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα

Μπορεί η κάππαρη να μην έλκει τους επίδοξους καλλιεργητές επειδή είναι αυτοφυής, ωστόσο δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η εκμετάλλευσή της με συστηματική καλλιέργεια μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα.

Μπορεί η κάππαρη να μην έλκει τους επίδοξους καλλιεργητές επειδή είναι αυτοφυής, ωστόσο δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η εκμετάλλευσή της με συστηματική καλλιέργεια μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα.

Η κάππαρη είναι ένα πολυετές θαμνώδες φυτό, το οποίο καλλιεργείται για τους ανθοφόρους οφθαλμούς, οι οποίοι συλλέγονται πριν ανοίξουν. Η πώλησή της γίνεται στη χώρα μας σε μια τιμή από 10 έως 12 ευρώ το κιλό

Η καλλιέργεια της κάππαρης με τον παραδοσιακό τρόπο είναι απλή και δεν απαιτεί πολλές καλλιεργητικές εργασίες. Είναι ένα φυτό που μπορεί να αξιοποιήσει εδάφη που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν άλλα φυτά, ενώ ανέχεται θερμοκρασίες μεταξύ -4οC - 42οC. Δεν είναι απαιτητικό σε νερό αρδεύσεως και ανέχεται τους ισχυρούς ανέμους που επικρατούν στις νησιωτικές περιοχές.

Οι τρεις κυριότερες εργασίες που απαιτούν ένα μικρό κόστος αλλά και ένα ελάχιστο γνώσεων είναι ο πολλαπλασιασμός - φύτευση, το κλάδεμα και η συγκομιδή.

Η πώλησή της γίνεται στη χώρα μας σε μια τιμή από 10 έως12 ευρώ το κιλό. Αν ληφθεί υπόψη το κόστος παραγωγής και κυρίως το αυξημένο κόστος συγκομιδής, τότε μπορεί να δώσει ένα καθαρό εισόδημα από 900 ευρώ το στρέμμα.

Η κάππαρη είναι ένα πολυετές θαμνώδες φυτό -όπως αναφέρει στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες» ο γεωπόνος Κάσσανδρος Γάτσιος- που φύεται σε ολόκληρη τη μεσογειακή λεκάνη. Καλλιεργείται για τους ανθοφόρους οφθαλμούς οι οποίοι συλλέγονται πριν ανοίξουν. Την συναντάμε στην Τουρκία, στο Μαρόκο, στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία. Στην Ελλάδα φύεται κυρίως στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους. Στη χώρα μας η κάππαρη είναι αυτοφυής στο μεγαλύτερο ποσοστό, ενώ στο Μαρόκο, στην Τουρκία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία κατά κανόνα καλλιεργείται. Η κάππαρη καταναλώνεται ως τουρσί και ποτέ νωπή επειδή μόνο με την επεξεργασία της με την άρμη παράγεται το καπρικό οξύ που της δίνει την πικρή γεύση που τη χαρακτηρίζει.

Στην Ελλάδα, πέρα από την επεξεργασία της με την άρμη, η κάππαρη δέχεται επεξεργασία που στηρίζεται στην αποξήρανσή της στον ήλιο. Επίσης στη χώρα μας χρησιμοποιούνται πέρα από τα μπουμπούκια και τα φύλλα, τα οποία καταναλώνονται όπως τα άλλα χορταρικά.

Η καλλιέργεια της κάππαρης εφαρμόζεται από πολύ παλιά σε πολλές μεσογειακές χώρες. Οι Ιταλοί είναι οι πρώτοι που μίλησαν για αυτή την καλλιέργεια από τον 13ο αιώνα. Οι Γάλλοι τη γνώρισαν κατά τον 17ο αιώνα, όσον δε αφορά τους Ισπανούς, από το 1875 άρχισαν να εξάγουν κάππαρη προς τη Γαλλία αλλά και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η κάππαρη άρχισε να καλλιεργείται με σύγχρονους τρόπους από τη δεκαετία του 1960 από τους Ιταλούς και τους Ισπανούς. Το 1970 η Ισπανία ήταν η κυριότερη παραγωγός ευρωπαϊκή χώρα της κάππαρης, ενώ σήμερα η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο είναι το Μαρόκο.

Η κάππαρη είναι ξηροφυτικό φυτό του οποίου τα μορφολογικά και φυσιολογικά χαρακτηριστικά του επιτρέπουν να ανέχεται τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στις ερημικές ή ημιερημικές περιοχές. Στο Μαρόκο συναντάται σε περιοχές που βρίσκονται δίπλα στη θάλασσα μέχρι υψόμετρο 1000 m. Οι θερμικές του απαιτήσεις ποικίλλουν πολύ από 5οC?36οC, ενώ φύεται σε περιοχές που το ύψος των βροχοπτώσεων είναι από 190-550mm βροχής.

Η κάππαρη είναι ανθεκτική στην υψηλή αλατότητα του εδάφους, αλλά και στους ισχυρούς ανέμους των παράκτιων περιοχών.

Οσον αφορά τις εδαφικές του απαιτήσεις, η κάππαρη προτιμά τα ελαφρά εδάφη που έχουν καλή στράγγιση και των οποίων το pΗ είναι ουδέτερο έως αλκαλικό (7-8). Φύεται όμως και σε εδάφη με μεγαλύτερο εύρος pΗ (6-9).

Παραγωγικό έως και 40 χρόνια το φυτό
Η κάππαρη εισέρχεται σε παραγωγή από τον Μάιο έως τον Ιούνιο, ενώ οι πιο όψιμοι κλώνοι συνεχίζουν να παράγουν μπουμπούκια μέχρι τον Νοέμβριο. Οι αποδόσεις ανά φυτό εξαρτώνται από τις κλιματικές συνθήκες, την ποικιλία, την περιοχή και την ηλικία των φυτών. Σε γενικές γραμμές, η απόδοση κατά το πρώτο έτος είναι της τάξεως του 0,6 κιλά ανά φυτό, στο δεύτερο έτος είναι 1,3 κιλά ανά φυτό και από το τέταρτο και μετά μπορεί να φθάσει μέχρι τα 4-5 κιλά ανά φυτό. Η μέση παραγωγή της κάππαρης κυμαίνεται μεταξύ 150-300 κιλά το στρέμμα.

Το φυτό της κάππαρης μπορεί είναι παραγωγικό για 30-40 χρόνια. Παραδοσιακά η συγκομιδή γίνεται κάθε εβδομάδα, με αποτέλεσμα να γίνονται συνολικά 12-18 συγκομιδές σε κάθε φυτό. Η εργασία αυτή είναι επίπονη και έχει μεγάλο κόστος, που μπορεί να φθάσει στο 40-60% του συνολικού κόστους. Εχει υπολογισθεί ότι ένας εργάτης μπορεί να συλλέξει 2 κιλά κάππαρη σε μία ώρα.

Η διατήρηση της κάππαρης

Τα μπουμπούκια της κάππαρης περιέχουν κατά μέσο όρο 3% μια ουσία που ονομάζεται γλυκοκαππαρίνη. Αυτή η ουσία τής δίνει την πικρή γεύση. Πρέπει να γίνεται επεξεργασία της κάππαρης ώστε να απομακρυνθεί αυτή η ουσία. Η επεξεργασία γίνεται με το αλάτι ή με ένα οξύ. Η επεξεργασία αυτή γίνεται από τον ίδιο τον καλλιεργητή ή γίνεται από τον μεταποιητή.

Η εργασία αυτή συνίσταται στην εμβάπτιση της νωπής κάππαρης σε μία διάλυση χλωριούχου νατρίου. Η επεξεργασία αυτή διαρκεί μία εβδομάδα, στη συνέχεια ανανεώνεται η διάλυση μία ή δύο φορές ώστε να είναι κατάλληλο το προϊόν για πώληση.

ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Φύτεμα σε γλάστρα

1. Τοποθετούμε στον πάτο της γλάστρας μερικά σπασμένα κεραμίδια ή μικρές πέτρες για να μην κλείνουν οι τρύπες που φεύγει το νερό.

2. Τοποθετούμε λίγο χώμα περίπου να φθάσει έως και τα 2/3 της γλάστρας, αυτό το υπολογίζεις σύμφωνα με το φυτό(ανάλογα πόσο μεγάλο είναι), δλδ θέλεις όταν μπει το φυτό να είναι η αρχή των ριζών του στο σωστό ύψος της γλάστρας.

3. Βγάζουμε την πλαστική γλάστρα από το φυτό και το τοποθετούμε στην γλάστρα μας. Να είναι στο κέντρο της γλάστρας το φυτό.

4. Προσθέτουμε χώμα προσέχοντας να γεμίσουμε καλά τα κενά και να σκεπάσουμε τη "μπάλα" χώματος του φυτού.

5. Πιέζουμε ελαφρά το χώμα και γύρω γύρω από τις ρίζες/κορμό του φυτού και στη συνέχεια ποτίζουμε.

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα μυστικά ενός ιδανικού λαχανόκηπου

Μήπως ζηλεύετε τη ζωή σε ένα αγρόκτημα; Τα φρέσκα λαχανικά και φρούτα είναι μια όμορφη εικόνα για τον καθένα μας. Μια εικόνα που θα μπορούσατε να έχετε κι εσείς καθημερινά στο τραπέζι σας απολαμβάνοντας προϊόντα δικής σας καλλιέργειας που θα σας προσφέρει απλόχερα ο δικός λαχανόκηπος, τον οποίο μπορείτε απλά και εύκολα να διαμορφώσετε  σε κάποιο μέρος του κήπου σας.

Ένας καλά σχεδιασμένος λαχανόκηπος πρέπει να έχει σωστό προσανατολισμό και κατάλληλες διαστάσεις ώστε να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των ιδιοκτητών του, με καλή απόδοση σοδειάς ως ανταμοιβή στις κοπιαστικές προς τις κοπιαστικές ώρες οργάνωσης και συντήρησής του. Αρχικά θα πρέπει να αποφασίσετε τη θέση που θα καταλαμβάνει και τον προσανατολισμό που θα έχει ο λαχανόκηπός σας μέσα στην συνολική διαθέσιμη επιφάνεια του εξωτερικού σας χώρου. Προτιμήστε την ανατολική και νότια πλευρά του κήπου σας που θεωρούνται ως πιο ιδανικές ώστε να λούζεται η καλλιεργήσιμη έκταση σας από το άπλετο ηλιακό φωτισμό τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Επιλέξτε μέρη που να μην είναι εκτεθειμένα σε δυνατούς ανέμους και που δεν είναι σκιασμένα από φράκτες, ψηλά δέντρα και κτίρια. Ιδανική θεωρείται η πλησιέστερα στο οίκημα σας ελεύθερη  επιφάνεια και ιδιαίτερα κοντά στο χώρο της κουζίνας καθώς η πρόσβαση  για τον ανεφοδιασμό μας με λαχανικά και φρούτα χρήζει ευκολίας και αμεσότητας. Προτιμήστε εδάφη με όχι μεγάλη κλίση για να μην παρασύρεται το χώμα με το νερό της βροχής, τον αέρα και το πότισμα. Όμως όπου αυτό δεν είναι εφικτό δημιουργήστε βαθμίδες πάνω στις οποίες θα φιλοξενηθούν τα λαχανικά σας.

Το κυριότερο κριτήριο από το οποίο θα αποφασιστεί το μέγεθος του λαχανόκηπού σας είναι ο χρόνος που θα αφιερώνετε καθημερινά για τη φροντίδα και τη συντήρησή του. Εάν ο χρόνος σας είναι πολύ περιορισμένος και δεν θα μπορείτε να ασχολείστε έχοντας ένα συγκεκριμένο καθημερινό πρόγραμμα τότε το μέγεθός του λαχανόκηπού σας προτείνεται να είναι αρκετά μικρό, με επιλογές λαχανικών με ελάχιστες καλλιεργητικές απαιτήσεις. Ένας λαχανόκηπος δεν θα πρέπει να είναι ούτε πολύ μεγάλος, ούτε πολύ μικρό, ιδανική περίπτωση θεωρείται όταν το μέγεθός του καλύπτει το 1/5 της επιφάνειας του κήπου σας, καθώς εκτός από τη βασική μεγάλη του λειτουργική αξία, προσφέρει επίσης πολλά και στον τομέα της διακόσμησης ενός εξωτερικού χώρου.

Μικρό ή μεγάλο το τμήμα του κήπου σας που έχετε επιλέξει για καλλιέργεια θα πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα ώστε να δεχθεί και να φιλοξενήσει αποδοτικά τα λαχανικά της επιλογής σας. Τσεκάρετε αν το χώμα σας πληρεί τις «γόνιμες» προϋποθέσεις ώστε με την κατάλληλη προετοιμασία να μπορέσει να δεχτεί τη νέα του σπορά. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να γίνει απλά κρίνοντας οπτικά την χρωματική του εικόνα. Εάν το χώμα του κήπου σας έχει σκούρο, μαύρο χρώμα τότε αποτελεί ένα έδαφος ιδιαίτερα πλούσιο σε οργανικά συστατικά, ένα έδαφος πρόσφορο για τη δημιουργία λαχανόκηπου, Σε περιπτώσεις παρουσίας μόνο κοκκινοχώματος χρειάζεστε τον εμπλουτισμό του με μεγάλες ποσότητες οργανικών ουσιών (κοπριά, κομπόστ) για να επανέλθει η φυσική ισορροπία ενώ σε καφέ χαλικωτή υφή θα χρειαστείτε άμεση αντικατάσταση του χώματός σας με νέο πλούσιο σε γόνιμη πρώτη ύλη. Φροντίστε το χώμα να έχει άφθονη οργανική ουσία δηλαδή να περιέχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που θα χρειαστούν για μια υγιή και σωστή ανάπτυξη των φυτών  και των λαχανικών σας. Προετοιμάστε το έδαφος σε τρία στάδια: 1)με βαθύ σκάψιμο, 2)με εμπλουτισμό του με προσθήκη κοπριάς ή κομπόστ στα μέσα του χειμώνα και 3)με ελαφρύ σκάψιμο και καθαρισμό του από πιθανά ζιζάνια και πεσμένα φύλλα στα τέλη του χειμώνα (Φεβρουάριος). Αφού περάσετε το έδαφος από όλα τα απαραίτητα στάδια προετοιμασίας του, είναι πια έτοιμο για να διαμορφωθεί και να δεχθεί τη φύτευση.

Για την επιλογή του σχήματος που θα έχει ο νέος σας λαχανόκηποςπειραματιστείτε με φαντασία και οργανωτικότητα, έχοντας πάντα όμως ως γνώμονα τις δυνατότητες του χώρου σας. Οι συνηθέστεροι σχηματισμοί είναι: ο τετράγωνος ή ορθογώνιος όπου η οργάνωση των φυτών γίνεται ανά σειρές ώστε να υπάρχει μέγιστη εκμετάλλευση του διαθέσιμου χώρου. Σε αυτό το είδος λαχανόκηπου η κυκλοφορία μας πραγματοποιείται μέσω κύριων και δευτερευόντων διαδρόμων (περίπου 30 εκ.)  που τέμνονται κάθετα μεταξύ τους, μέσω των οποίων έχουμε ολοκληρωμένη εποπτεία του χώρου μας, ελέγχοντας την πορεία των καλλιεργειών μας. Ένας λαχανόκηπος μπορεί να ξεφεύγει από το κλασικό μοτίβο έχοντας επίσης κυκλικό ή ημικυκλικό σχήμα ή ακόμη και πρωτότυπους γεωμετρικούς συνδυασμούς. Όποιο σχήμα κι αν επιλέξετε δώστε μεγάλη βαρύτητα στην προσεκτική χάραξη διαδρόμων κίνησης ανάμεσα στα καλλιεργημένα τμήματα ώστε να πραγματοποιούνται εύκολα όλες οι απαραίτητες κηπουρικές εργασίες χωρίς να τραυματίζονται και να καταστρέφονται τα ευαίσθητα λαχανικά σας.

Στο μικρό σας περιβόλι φυτέψτε τα λαχανικά εκείνα που συνηθίζετε να καταναλώνετε εσείς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Προτιμήστε τη συνδυασμένη καλλιέργεια ποικίλων και διαφορετικών ειδών μέσα στον ίδιο λαχανόκηπο ώστε να απολαμβάνετε καρπούς όλες τις εποχές του χρόνου. Μπορείτε να ακολουθήσετε τη διάταξη σποράς του ενός λαχανικού δίπλα στο άλλο (ντομάτες, λάχανα, μαρούλια, πιπεριές, κολοκύθια, μελιτζάνες) ή  με την παρεμβολή αρωματικών φυτών (μαϊντανό, δυόσμο , σέλινο, βασιλικό) και φρούτων (φράουλες)πετυχαίνοντας με αυτό τον τρόπο οικονομία χώρου, ποτίσματος και λιπάσματος. Δώστε μεγάλη προσοχή στην σωστή ομαδοποίηση των φυτών κατά ύψος ανάπτυξής τους έτσι ώστε να μην στερούνται τα χαμηλά λαχανικά το ηλιακό από τα προκείμενα σε αυτά υψηλοτέρα φυτά. Αποφύγετε την ιδιαίτερα πυκνή φύτευση γιατί θα κάνει δυσκολότερο το έργο του καθαρισμού από παρασιτικά φυτά (ζιζάνια).

Δημιουργήστε με απλά βήματα το μικρό περιβολάκι σας και απολαύστε λαχανικά και φρούτα αποκλειστικά δικής σας παραγωγής. Μεταμορφωθείτε  σε δημιουργικούς μικροκαλλιεργητές που γρήγορα και εύκολα θα μπορούν με απλή συστηματική φροντίδα να απολαμβάνουν με υπερηφάνεια τη γευστική επιβράβευση των καρπών των κόπων τους.

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα βήματα για τη δημιουργία μιας μικρής μονάδας τυροκόμησης

Μιχαηλίδης Δημήτρης| 

Με 350 κιλά γάλα μόνο ημερησίως μπορεί κάποιος –ακόμα και μικρός- κτηνοτρόφος να φτιάξει μια μικρή οικογενειακή μονάδα τυροκόμησης, για 3,5 τενεκέδες τυρί ημερησίως, τηρώντας όλους τους νόμους και κανονισμούς και βέβαια προσφέροντας απολύτως εγγυημένο και ασφαλές τρόφιμο, σύμφωνα με όλους τους κανόνες ασφάλειας και υγιεινής, ενώ ταυτόχρονα δεν χάνει την ιδιότητα του αγρότη και την ασφάλιση στον ΟΓΑ, ούτε εξαντλείται οικονομικά.

Να σημειωθεί ότι δεν επιτρέπεται η αγορά γάλακτος από άλλο κωδικό εκτροφής, ούτε ακόμα και από συγγενή, ούτε από συνεργάτη.

Τα βήματα για τη δημιουργία μιας μικρής μονάδας τυροκόμησης για μικρούς κτηνοτρόφους παρουσιάστηκαν από τον τεχνολόγο γεωπόνο και ζωοτέχνη Δημήτρη Ρουκά, κατά τη συνάντηση – συζήτηση που προκάλεσε η Ένωση Νέων Αγροτών Πρέβεζας στον Λούρο.
Τα σημαντικά σημεία προσοχής, όπως τα παρουσίασε ο κ. Δ. Ρουκάς, είναι ότι πρόκειται για «μικρής όχλησης» δραστηριότητα, που δεν πρέπει να ξεπεράσει για κανέναν λόγο τα 22KW εγκατεστημένη ισχύ, με ανώτατη κατανάλωση για θέρμανση-ψύξη μέχρι 60 KW, σε ένα χώρο 25 περίπου τετραγωνικών μέτρων, κάπου κοντά (ή/και δίπλα) στον στάβλο ή/και δίπλα στο σπίτι, ή/και σε κάποιον κεντρικό χώρο, από όπου όμως δεν θα μετακινηθούν το γιαούρτι ή το τυρί, παρά μόνο αφού πουληθούν.
Να σημειωθεί ότι δεν επιτρέπεται σε αυτήν την περίπτωση η αγορά γάλακτος από άλλο κωδικό εκτροφής, ούτε ακόμα και από συγγενή, ούτε από συνεργάτη. Το γάλα πρέπει να προέρχεται μόνο από την δικιά σου μονάδα. Βέβαια, αν και όλη η διαδικασία -όπως παρουσιάστηκε- είναι σύμφωνη με την νομοθεσία, προϋποθέτει ότι θέλεις και μπορείς (είσαι ικανός) να πουλήσεις. Το γιαούρτι ή το τυρί πουλιέται εκεί επί τόπου, μετά την απαραίτητη περίοδο ωρίμανσης.
Οι τεχνικές αυτές πυροδότησαν ευρεία παράθεση απόψεων για το τι είναι αγρότης, με την παρουσίαση μερικών σκέψεων από τον Δημήτρη Μιχαηλίδη (Τεχνικό Σύμβουλο της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών) και τις παρεμβάσεις του Στέλλιου Βογιατζή, γεωργοκτηνοτρόφου, προέδρου της Ένωσης Νέων Αγροτών Θεσσαλονίκης και τον συντονισμό του προέδρου της Ένωσης Νέων Αγροτών Πρέβεζας Λεωνίδα Ραβανού. Όπως ειπώθηκε αγρότης είναι ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ. Αν δεν σου αρέσει ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής, δεν μπορείς να επιβιώσεις στον αγροτικό κόσμο. Ο αγρότης είναι ο «εξ επαγγέλματος» ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ του περιβάλλοντος, και εξ ορισμού μέλος της αγροτικής κοινωνίας, της μόνης οργανικής κοινωνίας.
Στην αγροτική κοινωνία το επιτυχέστερο-αποτελεσματικότερο μοντέλο οικονομίας είναι η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ οικονομία (συνεταιρισμοί, ομάδες παραγωγών, συλλογικές δομές κλπ). Ο αγρότης δεν είναι απλά παραγωγός. Παραγωγός μπορεί να γίνει και ένας αστός. Παραγωγός μπορεί να γίνει και ένας επιχειρηματίας. Παραγωγοί (και μάλιστα μεγάλοι) ήταν και οι Άγγλοι (Βέλγοι, Ολλανδοί κλπ) αποικιοκράτες, αλλά δεν έγιναν ποτέ αγρότες, απλά ζούσαν, όπως και άλλωστε και πολλοί πλούσιοι αστοί (βιομήχανοι, έμποροι κλπ) ακόμα σήμερα.
Οι αγρότες πρέπει να ακολουθούν τον αγροτικό τρόπο ζωής, που είναι αυστηρά προσηλωμένος στην καλλιέργεια ή εκτροφή που κάνουν. Η φύση είναι σκληρή και ανελέητη, και μόνο ένας αγρότης αρκετά σκληρός με τον εαυτό του μπορεί να ανταπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες (λέει ο Βασίλης, πεπειραμένος αγρότης). Γενικά η καλλιέργεια χρειάζεται έναν πολύ αγχώδη, τελειομανή καλλιεργητή, που μπορεί να προλαβαίνει τις καταστάσεις και να μπορεί να τις οραματίζεται. Η καλλιέργεια ή η εκτροφή δεν έχει weekend, ούτε οκτάωρο, ούτε ημέρα απουσίας λόγω γιορτής, ούτε άλλες προτεραιότητες. Δεν αντέχει σε αστικό τρόπο ζωής.
Η μονάδα εργασίας στους αστούς είναι το άτομο. Η εργασία στην αγροτική κοινωνία γίνεται με την οικογένεια όλη μαζί, και το εισόδημα δεν είναι ατομικό, αλλά το οικογενειακό. Το σπάσιμο των κοινωνικών δεσμών και η αντικατάστασή τους από «υπηρεσίες» με μορφή συνήθως πυραμιδικής δομής και οργάνωσης, υφαρπάζει τον πλούτο που παράγει ο αγρότης και τον μετακινεί στην υπόλοιπη παγκοσμιοποιημένη συνήθως αλυσίδα, μέχρι να φθάσει πάλι στον καταναλωτή.
Επιβάλλεται να δοθεί και πάλι προτεραιότητα στην ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, με αυτάρκεια αι βιωσιμότητα. Επιβάλλεται να δημιουργηθούν και πάλι συνθήκες για Τοπικές Εφοδιαστικές Αλυσίδες, για Τοπικά Σύμφωνα, για Αυτοσεβασμό και πάλι των τοπικών κοινωνιών, για αναγνώριση των ιδιαιτεροτήτων και των τοπικών χαρακτηριστικών, πολιτιστικών και λοιπών.
Οι Αγροτικές Αγορές είναι απαραίτητες για να επιτραπεί η επιβίωση των αγορών (ποιος καταδικάζει τους αγρότες σε οικονομικό κατ’ αρχήν θάνατο?). Οι αγρότες πρέπει να μπορούν να βρίσκουν διέξοδο στους τοπικούς καταναλωτές, αφού τυποποιήσουν, μεταποιήσουν και συσκευάσουν την δικιά τους αγροτική (γεωργική, κτηνοτροφική, αλιευτική & δασοκομική) παραγωγή. Σε όλο τον κόσμο λειτουργούν Farmers Market (Αγορές Αγροτών). Αποτελεί παγκόσμια (!) πρωτοτυπία, αποκορύφωση του πελατειακού κράτους (που πεθαίνει) οι μορφή των «Λαϊκών Αγορών», όπως εξελίχθηκε, και αποκλείει σχεδόν τους αγρότες και την δυνατότητα συμπίεσης των τιμών με αμοιβαίο όφελος.
Οι Νέοι Αγρότες οραματίζονται ότι η παραγωγή πλούτου που χαρακτηρίζει την αγροτική παραγωγή τους, θα συνδυάζεται με προσανατολισμό στην αυτάρκεια, τόσο την οικογενειακή, όσο και κυρίως στην τοπική αυτάρκεια.
Δεν επιτρέπεται οι «εξ επαγγέλματος» παραγωγοί ενέργειας, να μην μπορούν να έχουν ενεργειακή αυτάρκεια στις εκμεταλλεύσεις τους.
Δεν μπορεί οι παραγωγοί τροφίμων να μην έχουν διατροφική αυτάρκεια και να εξαρτώνται από τις προμήθειας από τα μεγάλα παγκόσμια σούπερ μάρκετ.
Δεν μπορεί οι παραγωγοί σπόρων, να μην έχουν πολλαπλασιαστικό υλικό για να καλλιεργήσουν και να εξαρτώνται μόνο από τα δάνεια της ΑΤΕ.
Δεν μπορεί μια ολόκληρη κοινωνία, η αγροτική κοινωνία, να μην έχει ένα εργαλείο υποστήριξης της και να πρέπει να συναλλάσεται με αστικές-εμπορικές τράπεζες.
Δεν μπορεί ένας ολόκληρος κόσμος, ο αγροτικός κόσμος, να μην έχει ένα εργαλείο επαγγελματικής υποστήριξης, όπως έχουν οι αστοί επαγγελματίες, τα Επιμελητήρια.
Δεν μπορεί οι αστοί νέοι επιχειρηματίες να έχουν στην διάθεσή τους «θερμοκοιτίδες επιχειρηματικότητας» και να μην υπάρχουν πειραματικά αγροκτήματα για αγρότες.
Δεν μπορεί να μόνα σχολεία, που υποχρεωτικά πάνε τα παιδιά και των αγροτών, να είναι με αστικά πρότυπα και να μην υπάρχουν επαρκή αγροτικά σχολεία.
Δεν μπορεί όλοι οι άλλοι πολίτες της Ελλάδος να καλύπτονται σε περιπτώσεις κινδύνων «δημοσίου συμφέροντος» και οι αγρότες να αφήνονται εκτεθειμένοι σε αίτια που δεν οφείλονται σε αυτούς.
Δεν μπορεί μια επιχειρηματική δραστηριότητα να στηρίζεται σε μοναδικό προμηθευτή ή σε μοναδικό πελάτη. Πρέπει να υπάρχει διασπορά για την διαχείριση απρόσμενων κινδύνων.
Τέλος, να σημειωθεί ότι ανάμεσα στους συμμετέχοντες διακρίναμε τον Αντιδήμαρχο Λούρου Λάζαρο Παπαχρήστο, τον πρόεδρο Κτηνοτρόφων Πρέβεζας Βαγγέλη Χρήστου, τον πρόεδρο Αγελαδοτρόφων Πρέβεζας Θεόδωρο Χαϊδό, τον Διευθυντή Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Πρέβεζας Ιωάννη Αυγέρο, τον Γιώργο Λιόντο, την Γεωργία Τασούλη και τον Διονύση Μπρούβα από την ΕΝΑ Πρέβεζας και τον γεωπόνο του Δήμου Πρέβεζας Βαγγέλη Καζούκα.

http://www.agronews.gr

• 
  

Διαβάστε περισσότερα ...